در مینه سوتا، ایلهان عمر، نماینده دموکرات ، با حملات فزاینده‌ای از سوی دولت ترامپ روبرو است که به نقطه‌ای رسیده که ماموران فدرال به عنوان بخشی از تحقیقات مربوط به مهاجرت و شهروندی آمریکایی او به خانه‌اش یورش برده‌اند.
به گزارش جماران، القدس العربی در مطلبی به انتخابات میان دوره ای آمریکا پرداخت و نوشت: انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا، دو چهره سیاسی عرب و مسلمان را در قلب نبردی قرار می‌دهد که فراتر از رقابت سنتی بین جمهوریخواهان و دموکراتها است و از یک سو ماهیت رویارویی با سیاست‌های دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، و از سوی دیگر بحران تشکیلات سنتی حزب دموکرات و رابطه آن با جنبش مترقی را آشکار می‌کند.
در مینه سوتا، ایلهان عمر، نماینده دموکرات ، با حملات فزاینده‌ای از سوی دولت ترامپ روبرو است که به نقطه‌ای رسیده که ماموران فدرال به عنوان بخشی از تحقیقات مربوط به مهاجرت و شهروندی آمریکایی او به خانه‌اش یورش برده‌اند. در همین حال، عبدالرحمن السید، نامزد دموکرات سنا از میشیگان، در حال مبارزه انتخاباتی است که محدود به رویارویی با رقیب جمهوری‌خواه خود، مایک راجرز، نیست، بلکه به رویارویی با تشکیلات سنتی حزب دموکرات نیز کشیده شده است، تشکیلاتی که سعی داشت از پیروزی او در انتخابات مقدماتی جلوگیری کند، اما پس از آن پس از پیروزی‌اش مجبور به حمایت از او شود.
این دو تجربه، چالش‌های پیش روی سیاستمداران مهاجر و مسلمان را هنگام اتخاذ مواضعی که با جهت‌گیری‌های نیروهای سیاسی تأثیرگذار در تضاد است، چه در مورد مسائل مهاجرت و حقوق مدنی و چه در مورد سیاست آمریکا در قبال اسرائیل و فلسطین، و همچنین اختلافات مربوط به نفوذ شرکت‌ها، گروه‌های لابی‌گری و پول سیاسی، آشکار می‌کند.
ایلهان عمر: هدف قرار دادن سیاسی که فراتر از شخصیت اوست
در ۱۲ اکتبر، مأموران فدرال به عنوان بخشی از تحقیقات در مورد ادعاهای مربوط به تخلفات در مهاجرت ایلهان عمر به ایالات متحده و اخذ شهروندی او، به خانه او در واشنگتن حمله کردند و تلفن، کامپیوتر و دفترچه یادداشت‌هایش را ضبط کردند.
این تحقیقات بر اساس ادعاهایی در مورد تاریخ ازدواج او و سنی که پدرش در مدارک مهاجرتی ذکر کرده، انجام شده است. عمر هرگونه تخلفی را رد کرده و این حمله را تلاشی برای ارعاب سیاسی و ساکت کردن خود به دلیل مخالفتش با ترامپ توصیف کرده است.
این عملیات چند هفته قبل از انتخابات میان‌دوره‌ای و پس از سال‌ها حملات ترامپ به این نماینده کنگره متولد سومالی به دلیل انتقادش از سیاست‌های او در قبال مهاجران و مسلمانان و موضعش در مورد حمایت آمریکا از اسرائیل انجام شد.
مجله «آلترناتیو سوسیالیستی» در تحلیلی گسترده استدلال می‌کند که زمان و زمینه سیاسی این حمله، آن را به بخشی از یک کمپین انتقام‌جویانه گسترده‌تر علیه عمر تبدیل می‌کند، نه صرفاً تحقیقاتی جدا از رویارویی سیاسی با دولت ترامپ.
این مجله، هدف قرار دادن و مخالفت او با عملیات‌های اداره مهاجرت و گمرک در مینه‌سوتا، مشارکت او در جنبش‌هایی که این عملیات‌ها را رد می‌کنند، و همچنین معرفی لایحه «پرداخت هزینه توسط اداره مهاجرت» توسط او را مرتبط می‌داند، لایحه‌ای که پیشنهاد می‌دهد بودجه این آژانس به جوامعی که از کمپین‌های آن آسیب دیده‌اند، اختصاص یابد.
این برداشت، خطر را محدود به خود این نماینده کنگره نمی‌بیند، بلکه آن را به مسلمانان، سومالیایی‌ها، مهاجران و شهروندان آمریکایی که تابعیت آمریکایی دارند نیز تعمیم می‌دهد، چرا که با توجه به تشدید لفاظی‌های نژادپرستانه علیه این جوامع و تهدید دولت ترامپ مبنی بر استفاده از رویه‌های لغو تابعیت علیه برخی از شهروندان آمریکایی که تابعیت آمریکایی دارند، این خطر تشدید شده است.
این مجله تاریخچه‌ی استفاده‌ی ایالات متحده از قوانین مهاجرت و تبعید برای آزار و اذیت فعالان چپ‌گرا را یادآوری می‌کند و به کارزارهای اخراج به رهبری دادستان کل الکساندر میچل پالمر در دوران ریاست جمهوری وودرو ویلسون اشاره می‌کند که کمونیست‌ها، آنارشیست‌ها و فعالان با اصالت مهاجر، از جمله فعال مشهور اما گلدمن را که از شهروندی‌اش محروم و به اتحاد جماهیر شوروی تبعید شد، هدف قرار می‌داد.
این مجله همچنین از عدم همبستگی کامل در حزب دموکرات با عمر انتقاد می‌کند و خاطرنشان می‌کند که ۴۰ نماینده دموکرات نامه‌ای را که حمله به خانه او را محکوم می‌کرد و خواستار لغو تحقیقات می‌شد، امضا نکردند و معتقدند که این نشان دهنده محاسبات انتخاباتی و حزبی و عدم تمایل برخی از اعضای حزب برای دفاع از یک همکار متعلق به جنبش مترقی است.
عبدالرحمن السید: نبردی علیه تشکیلات دموکراتیک
در میشیگان، عبدالرحمن السید، یک پزشک آمریکایی مصری‌الاصل، پس از آنکه توانست نماینده هیلی استیونز را در انتخابات مقدماتی سنای دموکراتها در ماه اوت شکست دهد، نبردی ماهیتاً متفاوت را در پیش گرفت، اما نبردی که با پرونده عمر در مراکز چالش‌برانگیز نفوذ سیاسی تلاقی داشت.
پیروزی او ضربه‌ای به تشکیلات سنتی حزب دموکرات بود که از استیونز حمایت کرده بودند، در حالی که السید [نامزد دموکرات] بر بستری متکی بود که شامل رد پول شرکت‌ها و لابی‌گری‌ها، از جمله از سوی کمیته امور عمومی آمریکا و اسرائیل (آیپک)، درخواست برای مراقبت‌های بهداشتی جهانی، لغو قانون مهاجرت و گمرک، حفاظت از حق رأی، تنظیم مقررات هوش مصنوعی و توقف ارسال سلاح‌های آمریکایی به اسرائیل می‌شد.
طبق مقاله‌ای که توسط سوسیالیست آلترناتیو نیز منتشر شده است، حامیان استیونز تقریباً ۱۳ برابر بیشتر از ستاد انتخاباتی آقای استیونز هزینه کرده‌اند، به طوری که آیپک به تنهایی بیش از ۳۵ میلیون دلار برای حمایت از ستاد انتخاباتی خود هزینه کرده است، که این مقاله آن را هزینه‌ای بی‌سابقه در تاریخ حمایت از یک نامزد دموکرات توصیف کرده است.
استیونز، به نوبه خود، از لفاظی‌های انتقادی علیه مواضع آقای السید در مورد اسرائیل استفاده کرد و او را به اتهاماتی مربوط به موضعش در مورد یهودیان آمریکایی متهم کرد، در شرایطی که هواداران او نیز تلاش می‌کردند انتقاد از آیپک و سیاست‌های اسرائیل را به عنوان یهودستیزی جلوه دهند.
اما پیروزی آقای السید در انتخابات مقدماتی به درگیری با تشکیلات دموکراتها پایان نداد. پس از پیروزی او، چهره‌های برجسته حزب، از جمله کامالا هریس و هیلاری کلینتون، برای حمایت از او در انتخابات عمومی شتافتند، که این مجله آن را تلاشی برای مهار کمپین او و نگه داشتن آن در محدوده قابل قبول تشکیلات حزبی دانست.
این مجله از آنچه که عقب‌نشینی السید از برخی مواضع مترقی‌اش پس از پیروزی‌اش توصیف می‌کند، و تلاش او برای جلب نظر رأی‌دهندگان محافظه‌کار و مستقل با استفاده از شعار «اول آمریکا» و ارائه موضع ضد جنگ خود به عنوان فراخوانی برای تغییر مسیر بودجه نظامی به آموزش و مراقبت‌های بهداشتی در داخل ایالات متحده، انتقاد می‌کند.
همچنین این نشریه بر این باور است که تلاش او برای تطبیق دادن درخواست لغو مهاجرت با صحبت از بازگشت به مدل قبلی آژانس‌های اجرای قانون مهاجرت، نشان‌دهنده‌ی امتیازدهی به برخی از خواسته‌هایی است که اساس مبارزات انتخاباتی او را تشکیل می‌دادند.
این مجله با اشاره به تجربیات چهره‌هایی مانند الکساندریا اوکازیو-کورتز و زهران ممدانی که به گفته این مجله از برخی مواضعی که در ابتدا هوادارانشان را هیجان‌زده می‌کرد، فاصله گرفته‌اند، هشدار می‌دهد که نزدیکی به تشکیلات دموکراتها می‌تواند نامزدهای مترقی را به عقب‌نشینی از خواسته‌های رادیکال‌ترشان سوق دهد.
استیونز از نامزد جمهوری‌خواه در مقابل نامزد حزب خودش حمایت می‌کند
قابل توجه‌ترین تحول در ساعات پایانی قبل از انتخابات رخ داد، زمانی که استیونز، که در انتخابات مقدماتی به السید باخته بود، حمایت خود را از مایک راجرز، نامزد جمهوری‌خواه، اعلام کرد؛ اقدامی که عمق اختلاف در حزب دموکرات را آشکار کرد.
اختلاف بین آنها به دلیل مواضع آقای السید در مورد جنگ اسرائیل علیه نوار غزه و حمایت نظامی آمریکا از اسرائیل، علاوه بر اطلاعیه‌ای که توسط یک گروه مستقل منتشر شد و کمک‌های آمریکا به اسرائیل را به افزایش قیمت مواد غذایی مرتبط می‌دانست، تشدید شده بود و استیونز از آقای السید خواست که آن را محکوم کند.
بنابراین، این رویارویی از یک اختلاف درون حزبی به جانبداری یک نامزد سابق دموکرات از رقیب نامزد جمهوری‌خواه حزب خود تبدیل شد، که انتقاداتی را در درون حزب برانگیخت و منجر به استعفای تعدادی از کارکنان دفتر او در اعتراض به تصمیمش شد.
این حادثه میزان اختلاف نظر درون دموکراتها در مورد اسرائیل و محدودیت‌های انتقاد از سیاست‌های آن را آشکار می‌کند، و همچنین السید را با چالش رقابت انتخاباتی علیه جمهوریخواهان، در بحبوحه اختلاف درون حزب خودش، مواجه می‌کند.
دو نبرد، بحران سیاست آمریکا را آشکار می‌کند
با وجود مواضع متفاوتشان، مقالات ایلهان عمر و عبدالرحمن السید تجربیات آنها را به بحرانی گسترده‌تر در نظام سیاسی آمریکا مرتبط می‌کند. عمر با استفاده بالقوه از نهادهای فدرال برای هدف قرار دادن یکی از مخالفان سیاسی ترامپ روبرو است، در حالی که السید با فشار از سوی تشکیلات دموکراتها روبرو است که حاضر نیست از مرزهای خاصی در مورد مسائلی مانند امور مالی سیاسی، اسرائیل و مهاجرت عبور کند.
در هر دو مورد، مسئله فلسطین به عنوان یک نقطه اختلاف اصلی برجسته است. عمر منتقد صریح حمایت ایالات متحده از اسرائیل است، در حالی که السید درخواست توقف ارسال سلاح به اسرائیل را بخشی از برنامه انتخاباتی خود قرار داد و این امر او را در تضاد با گروه‌های لابی طرفدار اسرائیل و چهره‌های بانفوذ در حزب دموکرات قرار داد.
«آلترناتیو سوسیالیستی» نتیجه می‌گیرد که تغییر سیاسی نمی‌تواند صرفاً با راهیابی نامزدهای مترقی به کنگره محقق شود، اگر آنها به جای تکیه بر حمایت رهبران سنتی که ممکن است به دنبال مهار آنها باشند، به یک جنبش مردمی و کارگری که قادر به اعمال فشار از نهادهای حزبی خارج از حزب باشد، تکیه نکنند.
بنابراین، تجربیات عمر و السید منعکس کننده مبارزه گسترده‌تری بر سر این است که چه کسی حق تعریف مرزهای گفتمان سیاسی در ایالات متحده را دارد: دولت ترامپ و نهادهای آن در مقابل مخالفانش، یا رهبری سنتی حزب دموکرات در مقابل نامزدهایی که به دنبال فراتر رفتن از سیاست‌های آن هستند. در میان این دو نبرد، حضور آمریکایی‌های عرب و مسلمان در قلب انتخابات میان‌دوره‌ای خودنمایی می‌کند، در بحثی که فراتر از نمایندگی سیاسی به مسائل مهاجرت، حقوق مدنی، فلسطین و تأثیر پول در سیاست گسترش می‌یابد.
