طبق دیدگاه او، این پروژه بر دو مرحله استوار است: مرحله اول رسیدن به میانگین طول عمر بین ۸۵ تا ۹۰ سال از طریق تغذیه متعادل، فعالیت بدنی و معاینات پزشکی منظم، و مرحله دوم فراتر رفتن از محدودیت‌های طول عمر طبیعی از طریق ژن‌درمانی، پیوند اعضا و فناوری‌های پیشرفته پزشکی.
به گزارش جماران، روزنامه بریتانیایی تایمز و روزنامه فرانسوی لوموند نوشتند که در روسیه تحت رهبری ولادیمیر پوتین، مرگ نه تنها یک واقعیت بیولوژیکی است که باید با آن زندگی کرد، بلکه چالشی است که علم به دنبال به تعویق انداختن آن و شاید حتی غلبه بر آن است.
در قلب این جاه‌طلبی، متخصص غدد درون‌ریز، ماریا ورونتسوا (دختر بزرگ پوتین) قرار دارد که ریاست موسسه تحقیقات و آموزش پزشکی در دانشگاه دولتی مسکو را بر عهده دارد و بر برنامه‌های دولتی برای مبارزه با پیری نظارت دارد.
لوموند خاطرنشان می‌کند که نیروهای روسی در حالی به جنگ خود در اوکراین ادامه می‌دهند که کرملین منابع قابل توجهی را در تحقیقات مربوط به افزایش طول عمر سرمایه‌گذاری می‌کند، تناقضی که تضاد بین تلاش برای نجات جان انسان‌ها و درگیر شدن در جنگی که آنها را درو می‌کند، را در بر می‌گیرد.
هر دو روزنامه بریتانیایی و فرانسوی موافقند که ورونتسوا با بهره‌گیری از موقعیت علمی و نزدیکی خانوادگی‌اش به رئیس‌جمهور، به چهره‌ای محوری در تلاش روسیه برای گسترش محدودیت‌های طول عمر انسان تبدیل شده است.
طبق دیدگاه او، این پروژه بر دو مرحله استوار است: مرحله اول رسیدن به میانگین طول عمر بین ۸۵ تا ۹۰ سال از طریق تغذیه متعادل، فعالیت بدنی و معاینات پزشکی منظم، و مرحله دوم فراتر رفتن از محدودیت‌های طول عمر طبیعی از طریق ژن‌درمانی، پیوند اعضا و فناوری‌های پیشرفته پزشکی.
با این حال، مرحله دوم هنوز بیشتر یک آرزو است تا یک دستاورد، زیرا ورونتسوا اذعان کرد که نتایج به دست آمده تاکنون محدود است و پیشرفت واقعی ممکن است 10 یا 20 سال طول بکشد.
با این حال، او امیدوار است که ترس انسان از مرگ، علم پزشکی را به سمت توسعه درمان‌های جدید، از جمله آنچه که به عنوان داروهای ضد پیری شناخته می‌شوند، سوق خواهد داد.
هر دو روزنامه همچنین بر نقش محوری بودجه دولتی توافق دارند. در سال ۲۰۲۴، پوتین از یک پروژه ملی فناوری سلامت ۲۶ میلیارد دلاری با هدف استفاده از نوآوری‌های پزشکی برای بهبود سلامت و افزایش طول عمر خبر داد.
این مسیر شامل دانشمندان و چهره‌های بانفوذ می‌شود، به ویژه میخائیل کووالچوک که با حلقه‌های رئیس جمهور مرتبط است و با همکاری ورونتسوا بر یک برنامه فدرال برای توسعه ژنتیک نظارت دارد.
این پروژه، در اصل، نشان دهنده تمایل روسیه برای افزایش قابلیت‌های خود در حوزه بیوتکنولوژی، از طریق تحقیقات ژن درمانی، پیوند اعضا و تولید بافت است.
این موضوع همچنین به علاقه شخصی آشکار پوتین بستگی دارد، که در سپتامبر ۲۰۲۵ با شی جین پینگ، رئیس جمهور چین ، در مورد امکان افزایش طول عمر و شاید حتی دستیابی به جاودانگی، به لطف توسعه بیوتکنولوژی، صحبت کرد.
محدودیت زمانی
با این حال، اهمیت این پروژه فراتر از آزمایشگاه‌ها است، زیرا پوتین (۷۴ ساله) می‌تواند - طبق اصلاحات قانون اساسی - تا سال ۲۰۳۶، که ۸۳ ساله خواهد شد، در قدرت باقی بماند.
از این رو، اهمیت علاقه او به طولانی کردن عمر آشکار می‌شود، هرچند در دو گزارش روزنامه ثابت نشد که این برنامه علمی به طور خاص برای تضمین بقای شخصی او در قدرت طراحی شده باشد.
روزنامه تایمز تحلیلی ارائه می‌دهد که بر رابطه بین جاودانگی و ماهیت قدرت روسیه تمرکز دارد. دغدغه طولانی کردن عمر با تصویر رئیس جمهوری که مشتاق نمایش قدرت بدنی و سرزندگی است، سازگار است، اما همچنین ممکن است نگرانی‌هایی را در مورد پیری در حاکمی که بیش از یک ربع قرن را در قدرت گذرانده است، آشکار کند.
این روزنامه اشاره می‌کند که پروژه‌هایی از این دست، با توجه به ابهام نتایج علمی واقعی، می‌توانند دریچه‌ای به سوی ثروت‌های کلان و مسیرهای شغلی درخشان باز کنند.
با این حال، لوموند تضاد بین طولانی کردن عمر و جنگ را در اولویت قرار می‌دهد و خاطرنشان می‌کند که میانگین امید به زندگی برای مردان در روسیه از حدود ۶۷ سال تجاوز نمی‌کند، در حالی که این رقم برای زنان ۷۸ سال است، و این در حالی است که میزان مرگ و میر ناشی از بیماری همه‌گیر کووید-۱۹ و جنگ در اوکراین بسیار بالاست.
از اقتصاددان ولادیسلاو اینوزمتسف نقل شده است که سیستم جبران خسارت و خدمت سربازی اجباری را به عنوان «اقتصاد مرگ» توصیف می‌کند، زیرا خانواده یک سرباز کشته شده می‌توانند مبالغی بیش از آنچه که آن سرباز در طول زندگی خود در کار غیرنظامی به دست می‌آورد، دریافت کنند.
تلاش‌های علمی
روزنامه تایمز جزئیات بیشتری در مورد تلاش‌های علمی برای کاهش سرعت پیری در سطح سلولی، از جمله توسعه ژن‌درمانی با هدف قرار دادن مکانیسمی مرتبط با تغییرات مرتبط با سن، و همچنین تحقیقات در زمینه تولید بافت‌ها و اندام‌ها با استفاده از چاپ سه‌بعدی ارائه می‌دهد.
این روزنامه بریتانیایی همچنین پیشنهاد ورونتسوا برای طبقه‌بندی پیری به عنوان یک بیماری را برجسته می‌کند، که امکان تسریع در پذیرش درمان‌های ویژه طراحی شده برای مبارزه با آن را فراهم می‌کند، و به انتقادات محققانی اشاره می‌کند که معتقدند اعطای این اولویت به این برنامه در زمانی صورت می‌گیرد که کشور به دلیل جنگ از نیازهای فوری بهداشتی رنج می‌برد.
در مقابل، لوموند به آزمایشگاه جدیدی که به تحقیقات طول عمر اختصاص دارد و در مرکز فناوری اسکولکوو در نزدیکی مسکو در ۱۹ اکتبر افتتاح شد، و تضاد بین پروژه علمی و گفتمان رسمی روسیه که پرچم ارزش‌های سنتی و مسیحی را برافراشته است، اشاره می‌کند ، در حالی که ورونتسوا از لزوم «فریب دادن خدا یا طبیعت» با طولانی کردن عمر صحبت می‌کند.
بزرگترین مانع همچنان این است که علم هنوز به دستیابی به جاودانگی نزدیک نشده است، چرا که برخی از دانشمندان حداکثر طول عمر انسان را حدود ۱۲۵ سال تخمین می‌زنند.
در میان جاه‌طلبی‌های آزمایشگاه‌ها و واقعیت جنگ، آزمایش ورونتسوا پروژه‌ای را آشکار می‌کند که در آن بیوتکنولوژی با منافع سیاسی و اقتصادی تلاقی می‌کند: تلاشی برای گسترش مرزهای زندگی در کشوری که هنوز بهای سنگین انسانی می‌پردازد، و بنابراین سوالی را مطرح می‌کند که فراتر از توانایی‌های پزشکی است: چه کسی واقعاً از سال‌های اضافی که علم وعده می‌دهد، در صورت دستیابی به آنها، سود خواهد برد؟
