با افزایش قیمت‌ها و کاهش قدرت خرید، شکاف بین وعده‌های رئیس‌جمهور در مورد رفاه و این احساس در میان بخش‌هایی از جمعیت آمریکا که شرایط زندگی‌شان رو به وخامت است، بیشتر می‌شود.
به گزارش جماران، بحران هزینه‌های زندگی در آمریکا دیگر فقط بار روزانه‌ای نیست که خانواده‌ها در مقابل قفسه‌های فروشگاه‌ها و پمپ بنزین‌ها تحمل می‌کنند، بلکه با نزدیک شدن به انتخابات میان‌دوره‌ای در ۳ نوامبر، به یک آزمون سیاسی مستقیم برای دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا ، و حزب جمهوری‌خواه او تبدیل شده است.
با افزایش قیمت‌ها و کاهش قدرت خرید، شکاف بین وعده‌های رئیس‌جمهور در مورد رفاه و این احساس در میان بخش‌هایی از جمعیت آمریکا که شرایط زندگی‌شان رو به وخامت است، بیشتر می‌شود.
در گزارشی که توسط نیویورک تایمز منتشر شد، روزنامه‌نگار «جس پیدگود»، آخرین داده‌های تورم را به اضطراب فزاینده در حزب جمهوری‌خواه مرتبط دانست و خاطرنشان کرد که قیمت مصرف‌کننده در یک سال 3.7 درصد افزایش یافته است، آن هم در زمانی که مقرون‌به‌صرفه بودن به موضوعی تبدیل شده است که می‌تواند نتیجه انتخابات را تعیین کند.
این آمار که تنها چند هفته قبل از انتخابات منتشر می‌شود، به دموکرات‌ها فرصت جدیدی می‌دهد تا ترامپ را مسئول فشارهای اقتصادی پیش روی رأی‌دهندگان بدانند.
این تحولات به ویژه از آن جهت حساس هستند که ترامپ در سال ۲۰۲۴ به کاخ سفید بازگشت و از نارضایتی رأی‌دهندگان به دلیل افزایش قیمت‌ها در دوران دولت جو بایدن بهره برد ، قول داد که زندگی مردم آمریکا را مقرون‌به‌صرفه‌تر کند و حتی ادعا کرد که در موضوع قیمت مواد غذایی پیروز شده است.
اما افزایش هزینه‌های غذا و سوخت، این تعهد را امروز در معرض آزمون دشواری قرار داده و یکی از مهم‌ترین نقاط قوتی را که جمهوری‌خواهان در انتخابات قبلی به آن تکیه کرده بودند، تهدید به تضعیف می‌کند.
از سبد خرید تا تردید در وعده‌ها
شهادت‌هایی که نیویورک تایمز از رأی‌دهندگانی که در ایالت‌هایی با رقابت‌های حساس سنا به ترامپ رأی داده‌اند، جمع‌آوری کرده، تصویر روشنی از این چالش ارائه می‌دهد. در آیووا، جسی هاکیزیمانا، صاحب کسب‌وکار و مهاجری از رواندا، گفت که دیگر مانند گذشته به دنبال کوپن و تخفیف نیست، در حالی که قبلاً بدون فکر زیاد مایحتاج خانواده‌اش را خریداری می‌کرد. او افزود که نمی‌تواند بگوید از رأی دادن به ترامپ پشیمان است، اما نتایج تاکنون دلگرم‌کننده نبوده است.
آنجل هارت‌مایر، مادر مجرد سه فرزند که در یک پمپ بنزین و مهدکودک در اوهایو کار می‌کند، گفت که ناامید شده است زیرا انتظار داشت اوضاع پس از انتخاب ترامپ تغییر کند. انتخابات ۲۰۲۴ اولین باری بود که او رأی می‌داد، اما اکنون مطمئن نیست که در انتخابات میان‌دوره‌ای چه خواهد کرد.
این شهادت‌ها به این معنی نیست که رأی‌دهندگانی که از هزینه‌های بالای زندگی آسیب دیده‌اند، به‌طور خودکار به دموکرات‌ها روی خواهند آورد. برخی از هواداران ترامپ هنوز به دلایلی مرتبط با سقط جنین، مسائل فرهنگی یا امنیت ملی، جمهوری‌خواهان را ترجیح می‌دهند، در حالی که برخی دیگر دولت قبلی را تا حدی مسئول می‌دانند و معتقدند که افزایش قیمت‌ها مرتبط با جنگ با ایران، هزینه‌ای موقت برای حفاظت از کشور است.
جنگ و تورم
اما این اختلافات نشان می‌دهد که وفاداری سیاسی دیگر لزوماً برای پنهان کردن فشارهای زندگی روزمره کافی نیست. رأی‌دهنده‌ای که برای خرید غذا یا پرداخت هزینه‌های سوخت مشکل دارد، ممکن است همچنان در مورد مسائل دیگر از ترامپ حمایت کند، اما تمایل کمتری برای اعطای اختیارات انتخاباتی جدید به حزب خود پیدا می‌کند.
به گزارش نیویورک تایمز، قیمت مواد غذایی در ۱۲ ماه گذشته ۲.۵ درصد افزایش یافته است، در حالی که قیمت میوه و سبزیجات ۳.۷ درصد، نوشیدنی‌های غیرالکلی و اقلام مرتبط ۳.۸ درصد و محصولات غلات و شیرینی‌جات ۲.۱ درصد افزایش یافته است.
مشکل فراتر از قیمت خود کالاها است، زیرا جنگ با ایران منجر به افزایش قیمت بنزین و گازوئیل شده، هزینه‌های حمل و نقل کالاها را افزایش داده و بار اضافی بر دوش مشاغل و مصرف‌کنندگان گذاشته است.
اثرات سوخت در طیف وسیعی از فعالیت‌ها، از حمل و نقل مواد غذایی گرفته تا گرم کردن خانه‌ها و اداره مشاغل، مشهود است و این افزایش را به باری تکرارشونده تبدیل می‌کند که خانواده‌ها را در جزئیات زندگی روزمره‌شان تحت تأثیر قرار می‌دهد.
این روزنامه اشاره می‌کند که حدود نیمی از آمریکایی‌ها برای پرداخت مایحتاج اولیه خود با مشکل مواجه هستند، در حالی که دستمزدها به اندازه کافی با افزایش قیمت‌ها هماهنگ نبوده تا قدرت خرید را بهبود بخشد. بنابراین، مشکل نه تنها مربوط به نرخ تورم است، بلکه مربوط به این است که آمریکایی‌ها واقعاً چه چیزهایی می‌توانند با درآمد خود بخرند.
مناطق روستایی
در نشریه آتلانتیک، ایوان وینگیت-سانچز، روزنامه‌نگار، تصویر وخیم‌تری از مناطق روستایی آریزونا ترسیم می‌کند ، جایی که برخی از ساکنان دیگر قادر به تأمین غذای خانواده‌های خود نیستند، حتی با اینکه بسیاری از آنها شاغل هستند یا قبلاً به بانک‌های غذا کمک مالی می‌کردند.
سانچز داستان کندی سوتو، یک بازنشسته ۶۶ ساله، را تعریف می‌کند که پس از اینکه شوهرش به دلیل آسیب دیدگی گردن از کار افتاد، مجبور شد برای غذا کمک بگیرد و درآمد محدود خانواده نمی‌توانست با افزایش قیمت‌ها همخوانی داشته باشد.
سوتو به ترامپ رأی داده بود به این امید که او به وعده‌اش مبنی بر مقرون‌به‌صرفه‌تر کردن زندگی در آمریکا عمل کند، اما حالا او در مورد تفاوت بین صحبت‌های رئیس‌جمهور در مورد اقتصاد شکوفا و واقعیتی که در آن زندگی می‌کند، کنجکاو است.
بانک‌های غذا
این مجله می‌گوید آریزونا همچنین شاهد افزایش وابستگی به بانک‌های غذا بوده است، به طوری که میانگین تعداد دریافت‌کنندگان ماهانه از حدود ۶۲۶,۸۸۱ نفر در سال ۲۰۲۴ به حدود ۷۸۶,۳۶۶ نفر در سال جاری افزایش یافته است.
سانچز افزایش نیاز به کمک را به افزایش هزینه‌ها و تغییرات ایجاد شده توسط قانون مالیات و هزینه‌های ترامپ در شرایط دریافت کمک‌های غذایی مرتبط می‌داند.
موارد دیگر نشان می‌دهد که برخی خانواده‌ها صدها دلار در ماه از یارانه‌های غذایی خود را از دست داده‌اند و مجبور شده‌اند خریدهای خود را کاهش دهند و به وعده‌های غذایی ارزان یا حتی خدمات مبادله برای تأمین نیازهای خود متکی شوند. بنابراین، بحران فراتر از ارقام اقتصادی صرف است؛ این بحران بر کیفیت غذا، سلامت کودکان و توانایی خانواده‌ها برای حفظ حتی اندکی ثبات تأثیر می‌گذارد.
جمهوری‌خواهان در موضع دفاعی
از نظر سیاسی، دموکرات‌ها به دنبال آن هستند که فشارهای اقتصادی را مستقیماً به تصمیمات ترامپ، در درجه اول جنگ با ایران و سیاست‌های گمرکی، مرتبط کنند.
نیویورک تایمز گزارش داد که نامزدهای دموکرات در تبلیغات انتخاباتی خود، جمهوری‌خواهان را به حمایت از سیاست‌هایی که هزینه‌های سوخت و کالاها را افزایش می‌دهد، متهم کردند، در حالی که پیت بوتیجیج، وزیر سابق حمل و نقل، رئیس جمهور را به خاطر تورم سرزنش کرد و آن را به جنگ، تعرفه‌ها و کاهش مالیات شرکت‌ها نسبت داد.
نظرسنجی‌های ذکر شده توسط این روزنامه نشان می‌دهد که ۶۱ درصد از رأی‌دهندگان در پنج ایالت متمایل به جمهوری‌خواهان، عملکرد ترامپ در اقتصاد را تأیید نمی‌کنند، در حالی که ۳۸ درصد از آن حمایت می‌کنند. یک نظرسنجی دیگر نشان داد که دموکرات‌ها در اعتماد رأی‌دهندگان به توانایی خود در مدیریت اقتصاد و مقابله با هزینه‌های زندگی، از جمهوری‌خواهان پیشی گرفته‌اند.
امبر فیلیپس در تحلیلی که در واشنگتن پست منتشر شد، می‌گوید دموکرات‌ها به کسب مجدد اکثریت در مجلس نمایندگان نزدیک هستند، زیرا آنها فقط به 3 کرسی خالص نیاز دارند. او معتقد است که فضای سیاسی فعلی به نفع آنهاست، زیرا محبوبیت ترامپ کاهش یافته و قیمت‌ها افزایش یافته است، و خاطرنشان کرد که نظرسنجی رویترز نشان داده است که 78 درصد از رأی‌دهندگان، دولت ترامپ را مسئول افزایش هزینه‌ها می‌دانند.
این شاخص‌ها در زمانی با جمهوری‌خواهان روبرو هستند که کمپین‌های آنها علیرغم صرف صدها میلیون دلار در رقابت‌های انتخاباتی، در تلاش برای دفاع از کرسی‌هایشان هستند.
وال استریت ژورنال در گزارشی به قلم سابرینا رودریگز و اولیویا پپرز توضیح می‌دهد که جمهوری‌خواهان در حال گسترش هزینه‌های تبلیغاتی خود هستند و از ترامپ و معاونش جی. دی. ونس برای جلب رأی‌دهندگان استفاده می‌کنند، در حالی که دموکرات‌ها در حال گسترش طیف ایالت‌ها و مناطقی هستند که امیدوارند در آنها پیروز شوند.
پول نظر رأی‌دهندگان را تغییر نمی‌دهد
بر اساس این گزارش، دموکرات‌ها در رقابت برای مجلس نمایندگان پیشتاز هستند، در حالی که چندین رقابت سنا بسیار نزدیک به نظر می‌رسد، اما هجوم پول تضمین‌کننده تغییر در نگرش رأی‌دهندگان نیست؛ نظرسنجی‌ها در برخی از رقابت‌های کلیدی، علیرغم هزینه‌های فشرده جمهوری‌خواهان، تغییر قابل توجهی را نشان نداده است.
جمهوری‌خواهان هنوز عواملی دارند که می‌تواند شکست‌های آنها را محدود کند، از جمله تغییر نقشه برخی از حوزه‌های انتخاباتی به نفع آنها، توانایی نامزدهای محلی در جدا کردن مبارزات انتخاباتی خود از عملکرد کلی رئیس جمهور، و این واقعیت که دموکرات‌ها در همه جا محبوبیت زیادی ندارند. جمهوری‌خواهان ممکن است از مواضع مترقی برخی از نامزدهای خود سوءاستفاده کنند تا حزب را به عنوان حزبی دور از مرکز سیاسی نشان دهند.
آزمونی که فراتر از انتخابات نوامبر می‌رود
نتیجه انتخابات همچنان نامشخص است، اما نگرانی جمهوری‌خواهان نشان دهنده این درک فزاینده است که هزینه‌های انتخاباتی و بسیج حزبی ممکن است برای جبران کاهش اعتماد اقتصادی کافی نباشد. رئیس جمهور که کاهش هزینه‌های زندگی را وعده اصلی مبارزات انتخاباتی خود قرار داده بود، اکنون با رأی‌دهندگانی روبرو است که موفقیت او را با آنچه در کیف پولشان باقی می‌ماند و آنچه می‌توانند سر سفره خانواده خود بگذارند، می‌سنجند.
اگر دموکرات‌ها اکثریت مجلس نمایندگان را دوباره به دست آورند، لزوماً به این معنی نیست که آنها قادر به تصویب قوانین گسترده خواهند بود، اما به آنها قدرت تحقیق، احضار و نظارت بر دولت و همچنین یک سکوی سیاسی مهم در آماده‌سازی برای انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۲۸ را می‌دهد.
در نهایت، منازعه انتخاباتی بر سر قیمت‌ها به عنوان یک شاخص اقتصادی انتزاعی نیست، بلکه بر سر اعتماد و عمل به وعده‌هاست.
در حالی که ترامپ از بازگشت رویای آمریکایی صحبت می‌کند، برخی از حامیان سابق او خود را با انتخاب‌های دشوار روزانه برای تأمین غذا، سوخت و مسکن مواجه می‌بینند.
تفاوت بین آنچه دولت وعده می‌دهد و آنچه این رأی‌دهندگان تجربه می‌کنند، ممکن است عامل تعیین‌کننده‌ای باشد که آیا جمهوری‌خواهان اکثریت خود را حفظ خواهند کرد یا اینکه آیا افزایش قیمت‌ها، سفره‌های آمریکایی‌ها را به سکوی پرشی برای تغییر موازنه قدرت در واشنگتن تبدیل خواهد کرد.
