عملیات جستجو پس از فاجعهای که روز چهارشنبه رخ داد و صدها کشته بر جای گذاشت، در نزدیکی مرز چین متمرکز شده است.
به گزارش جماران، الجزیره در گزارشی نوشت: شمار تلفات سیل ناگهانی که مناطق مرزی بین نپال و چین را درنوردید ، امروز جمعه به 538 نفر افزایش یافت ، در حالی که تیمهای امداد و نجات با وجود هشدارها در مورد سیل بیشتر، به جستجوی افراد مفقود شده در مناطق آسیبدیده ادامه میدهند.
پلیس نپال گزارش داد که عملیات جستجو پس از فاجعهای که روز چهارشنبه رخ داد و صدها کشته بر جای گذاشت، در نزدیکی مرز چین متمرکز شده است.
آمار قبلی حاکی از آن بود که ۳۹۰ نفر در نپال و ۳ نفر دیگر در تبت جان خود را از دست دادهاند ، در حالی که مقامات گزارش دادند که بیش از ۱۵۰۰ نفر در این دو منطقه در اثر این فاجعه مفقود شدهاند.
در همین زمینه، مقامات نپالی از نجات صدها نفر خبر دادند، در حالی که دهها نفر از مجروحان در کاتماندو، پایتخت، تحت درمان پزشکی هستند و توضیح دادند که در میان مفقودین، شهروندان چندین کشور وجود دارند که بسیاری از آنها طبیعتگرد، کوهنورد و بازدیدکننده از مناطق کوهستانی هستند.
در آن سوی مرز، رسانههای دولتی چین گزارش دادند که تعداد افراد مفقود شده در منطقه گیرونگ در تبت به ۵۵۸ نفر افزایش یافته است که ۲۶۰ نفر از آنها خارجی هستند، در حالی که تعداد کشتهشدگان همچنان ۳ نفر است.
مشخص نیست که آیا برخی از مفقودین همزمان در آمار نپال و چین لحاظ شدهاند یا خیر، که میتواند به این معنی باشد که برخی افراد ممکن است دو بار شمارش شوند.
هشدارهای جدید
اما نگرانیها به اثرات سیل اول محدود نشد، چرا که مقامات نپال و چین نسبت به احتمال وقوع فاجعهای جدید در نتیجه تجمع حجم عظیمی از آب و آوار هشدار دادند.
یک افسر ارتش نپال روز جمعه گفت که مقامات پس از گزارشهایی مبنی بر تشکیل دریاچهای در منطقه پس از رانش زمین که آبراه را مسدود کرده بود و سرریز شدن آن، عملیات نجات را به مدت ۹۰ دقیقه متوقف کردهاند.
یک شاهد عینی به خبرگزاری رویترز گفت که عملیات نجات با بالگرد در منطقه سیلزده راسوا متوقف شده و ساکنان در حال فرار به مناطق مرتفعتر دیده شدهاند.
سازمان مدیریت بحران نپال نسبت به افزایش سطح آب در دریاچهای که پس از مسدود شدن رودخانه توسط آوار در محل سیل تشکیل شده است، هشدار داد و احتمال وقوع سیل دیگری را افزایش داد.
مقامات چینی اعلام کردند که انتظار میرود طی سه روز آینده تقریباً ۳ میلیون متر مکعب آب، معادل حدود ۱۲۰۰ استخر شنای المپیک، به دریاچهای که از قبل رزرو شده است، سرازیر شود.
رسانههای دولتی چین به نقل از وزارت منابع آب گزارش دادند که خطر سرریز شدن دریاچه زیاد است و انتظار میرود جریان آب حدود اول سپتامبر به اوج خود برسد.
گزارشهای رسمی رسانهها حاکی از آن است که تا عصر پنجشنبه، تیمهای امداد و نجات چینی نتوانستهاند به برخی از آسیبدیدهترین مناطق در سمت چینی مرز، بهویژه منطقه گذرگاه مرزی گیرونگ، که تیمها در حال پاکسازی آوار از جاده اصلی منتهی به این منطقه بودند، دسترسی پیدا کنند.
خبرگزاری شینهوا گزارش داد که لی کیانگ، نخست وزیر چین، وارد منطقه فاجعه زده گیرونگ شد، بازدیدی که نشان دهنده سطح توجه رسمی پکن به واکنش به این فاجعه است.
وزیر کشور نپال گفت که پس از آنکه تیمهای امداد و نجات ۱۰۰ گردشگر هندی و ۲۵ کارگر چینی مفقود شده را در مناطق آسیبدیده اطراف تریشولی پیدا کردند، تمرکز همچنان بر یافتن بازماندگان است.
جستجوی افراد گمشده
پس از آنکه سیل ناگهانی باعث جاری شدن سیل عظیمی از سنگ، یخ، گل و لای و آوار در سیستمهای رودخانهای کوهستانی شد و روستاها، تأسیسات و زیرساختهای کلیدی جادهای که کاتماندو، پایتخت نپال را به شهر لهاسا در تبت متصل میکند را با خود برد، تیمهای نجات روز پنجشنبه به جستجوی بازماندگان در درهها و دامنههای هیمالیا ادامه دادند.
خارجیهای مفقود شده در نپال متعلق به بیش از ۲۰ کشور هستند و طبق شمارش قبلی، شامل ۲۸۸ هندی، ۶۳ آمریکایی، ۵۱ مالزیایی، ۳۴ استرالیایی، ۳۳ بریتانیایی و ۲۵ کانادایی بودهاند.
یک مقام اداری در منطقه چیتوان گفت که مقامات ۱۰۳ جسد را از بستر رودخانه در این منطقه که حدود ۱۰۰ کیلومتر با تریچولی، یکی از آسیبدیدهترین مناطق، فاصله دارد، بیرون کشیدهاند.
نخست وزیر نپال، بالیندرا شاه، برای ارزیابی وضعیت و بررسی عملیات نجات و امداد به نواکوت، یکی از آسیب دیده ترین مناطق، سفر کرد.
در ایالات متحده ، مقامات اعلام کردند که حدود ۹۰ شهروند آمریکایی پس از این فاجعه هنوز مفقود هستند، در حالی که وزارت امور خارجه ایالات متحده اعلام کرد که از هرگونه مرگ و میر در میان شهروندان آمریکایی بیاطلاع است و تأیید کرد که ۳ نفر از آنها نجات یافتهاند.
حمایت بینالمللی
دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا ، گفت که مقامات آمریکایی با رهبران نپال تماس گرفته و برای مقابله با پیامدهای این فاجعه پیشنهاد کمک دادهاند، و خاطرنشان کرد که تعداد کامل آمریکاییهایی که در منطقه بودهاند هنوز به طور قطعی مشخص نشده است.
سازمان ملل متحد به عنوان بخشی از واکنش بینالمللی، اعلام کرد که بسیج تدارکات و تیمهای بشردوستانه را برای کمک به مقابله با پیامدهای سیل ویرانگر در نپال و چین آغاز کرده و همبستگی خود را با همه آسیبدیدگان ابراز میکند.
آنتونیو گوترش، دبیرکل سازمان ملل متحد، گفت که این سازمان متعهد به حمایت از تلاشهای ملی برای ارائه کمکهای اضطراری و امدادرسانی به آسیبدیدگان است.
تام فلچر، معاون دبیرکل در امور بشردوستانه و هماهنگکننده امداد اضطراری، از اختصاص مبلغ اولیه ۲ میلیون دلار از صندوق مرکزی واکنش اضطراری خبر داد.
هماهنگکننده مقیم سازمان ملل در نپال گفت که ابعاد فاجعه بسیار عظیم است.
ریزش بهمن
مقامات نپال و چین اعلام کردند که صبح چهارشنبه بهمنی رخ داد که مقادیر زیادی سنگ، یخ، گل و لای و آوار را از طریق رودخانهها و درههای کوهستانی به بیرون پرتاب کرد.
این فاجعه در منطقهای مملو از کوهنوردان و بازدیدکنندگان از مکانی که برای هندوها ، بوداییها و پیروان سایر ادیان مقدس شمرده میشود، رخ داد، در حالی که صدها خارجی در میان مفقودین بودند.
مقامات نپالی از بالگردها برای جستجوی بازماندگان و رساندن کمکهای اضطراری به هزاران نفر که در شهرها و درهها گرفتار شده بودند، استفاده کردند، در حالی که تیمهای امداد و نجات دهها جسد را که توسط سیلاب به مناطق پست دور از محل فاجعه منتقل شده بودند، بیرون کشیدند.
در مورد علل این فاجعه، گوئو ژائوشینگ، زمینشناس چینی، گفت که جریان آوار یخچالهای طبیعی که باعث رانش گل و لای شده است، با سرعتی حدود ۵۰ متر در ثانیه حرکت میکرد و باعث شد ساکنان زمان محدودی برای واکنش داشته باشند.
او افزود که آبهای سیل بیش از ۲۰ کیلومتر امتداد یافته و خسارات قابل توجهی به بار آورده است، در حالی که مقامات چادرهایی برپا کرده و تمهیدات ویژهای برای تحویل اجساد قربانیان به خانوادههایشان اندیشیدهاند، زیرا تعداد قربانیان از ظرفیت بیمارستانهای محلی برای پذیرش آنها فراتر رفته است.
گزارشهای اولیه از مقامات نپالی نشان میدهد که وقوع زلزله در این منطقه ممکن است باعث ریزش بخش پایینی یک یخچال طبیعی و در نتیجه سیل ناگهانی شده باشد.
با این حال، سازمان زمینشناسی ایالات متحده اعلام کرد که این زمینلرزه که در ابتدا شدت آن ۴.۴ ریشتر گزارش شده بود، یک زلزله معمولی نبوده، بلکه یک رویداد لرزهای ناشی از فروپاشی سنگها و یخها و به دنبال آن جریانی از آوار بوده است.
دانشمندان نسبت به این ادعا که تغییرات اقلیمی تنها و علت مستقیم فروپاشی یخچالهای طبیعی بوده است، هشدار دادهاند، اما اظهار داشتهاند که افزایش دما و ذوب شدن یخها ممکن است در ایجاد شرایطی که منجر به این فاجعه شده است، نقش داشته باشد.
