نیوزویک در تحلیلی به قلم تام اوکانر نوشت حملات موشکی و پهپادی ایران به تأسیسات نظامی آمریکا در منطقه، ارزش راهبردی پایگاه‌های ثابت واشینگتن در خلیج فارس را با تردیدهای جدی روبه‌رو کرده است. در این گزارش، چهره‌هایی از درون ساختار نظامی و امنیتی آمریکا تأکید می‌کنند که پایگاه‌هایی مانند العدید قطر، که زمانی ستون حضور سنتکام در منطقه به شمار می‌رفتند، اکنون در عصر جنگ‌های ترکیبی، پهپادها، موشک‌های دوربرد و رصد ماهواره‌ای، به اهدافی پرهزینه و آسیب‌پذیر تبدیل شده‌اند.

به گزارش سرویس بین‌الملل جماران، تحلیل تام اوکانر در نشریه نیوزویک، به واکاوی یک جراحی در ساختار ارتش آمریکا در پساجنگ می‌پردازد: «سقوط ارزش راهبردی پایگاه‌های ثابت و سنتی واشنگتن در تیررس موشک‌های ایران».

حملات موشکی و پهپادی بی‌امان ۴ ماهه به مقر دپوی تسلیحاتی آمریکا در منطقه، کارآمدی این سازه‌های غول‌پیکر را زیر سؤال برده است؛ تا جایی که حامیان سنتی این پایگاه‌ها اکنون به صف منتقدان پیوسته و خواستار برچیدن یا انتقال آن‌ها به سمت غرب شده‌اند.

 

اوکانر ابعاد این بن‌بست نظامی و شکست دکترین بازدارندگی سنتکام را در سه محور کالبدشکافی می‌کند:

 

یک: العدید؛ نمادی از «تفکر کهنه» در عصر جنگ‌های ترکیبی

ژنرال مک‌کنزی، فرمانده سابق سنتکام، در کنفرانس اندیشکده JINSA صراحتاً اعلام کرد که پایگاه هوایی العدید در قطر (مقر فرعی سنتکام) امروزه به «بنای یادبود تفکر کهنه» تبدیل شده است. مک‌کنزی تأکید کرد: «هیچ عاقلی مقر فرماندهی تقدمی سنتکام را در ۱۰۰ مایلی ایران نمی‌سازد؛ این مکان محصول مأموریت‌های قدیمی مربوط به عراق و افغانستان بود، نه تهدید موشکی رو به رشد ایران.» در عصر پهپادها و ماهواره‌های تجاری تصویربرداری، حفظ این پایگاه‌های صلب و غیرقابل‌تحرک، تنها تقدیم کردن «اهداف لوکس» به ایران است. مک‌کنزی پیشنهاد کرد که واشنگتن باید تجهیزات گران‌قیمت خود را به دژ پدافندی رژیم صهیونیستی یا جزیره‌‌ی کرت یونان منتقل کند؛ جایی که ردیابی و برد موشکی ایران بر روی آن‌ها دشوارتر باشد.

 

دو: انهدام افسانه‌ها و خسارت ۴۰۰ میلیون دلاری در بحرین

پروفسور دیوید واین، مردم‌شناس ارشد، با رد «افسانه‌ی کارکرد دفاعی پایگاه‌ها» فاش ساخت که این ۸۹ مقر نظامی آمریکا در خاورمیانه، نه تنها مانع از جنگ نشدند، بلکه به دلیل برانگیختن رفتارهای تهاجمی، جان سربازان را به خطر انداختند؛ کما اینکه ترامپ ناگزیر شد در مارس ۲۰۲۶ در مراسم بازگشت تابوت سربازان کشته‌شده در کویت شرکت کند. وال‌استریت ژورنال نیز فاش کرد که حجم تخریب ناشی از حملات سپاه به پایگاه دریایی پشتیبانی آمریکا در بحرین به حدی بوده که هزینه بازسازی آن بالغ بر ۴۰۰ میلیون دلار برآورد شده است؛ آن‌هم بدون محاسبه‌ی ارزش میلیون‌ها دلار مهمات مصرف‌شده برای پدافند. این فرسایش مادی، حاکمیت پنتاگون را به سمت پذیرش بند چهارم تفاهم‌نامه ژوئن (تعهد به خروج نیروهای آمریکایی از مجاورت ایران ظرف ۳۰ روز پس از توافق نهایی) سوق داده است.

 

سه: ضرورت نوسازی بوروکراسی پنتاگون

مایکل روبین، پژوهشگر ارشد AEI، با ابراز خرسندی از پایان دکترین مهار سنتی، حضور در العدید قطر و اینجیرلیک ترکیه را یک «حماقت دیپلماتیک» خواند؛ زیرا دبی و آنکارا از این حضور به عنوان کارت «فرار از زندان» برای رفتارهای مخرب خود استفاده می‌کردند. روبین تأکید کرد وجود نیروهای ما در کویت و قطر، اهرم فشار ایران را افزایش می‌دهد، نه بازدارندگی ما را. با تغییر شتابان ماهیت جنگ در اوکراین و رژیم صهیونیستی، وقت آن رسیده که کل بوروکراسی فسیل‌شده‌ی پنتاگون کوبیده شده و ارتش بر پایه‌ی دکترین «عمق استراتژیک چندقطبی» و سیستم‌های چابک نوسازی شود؛ روندی که در آن، خلیج فارس پساجنگ ۲۰۲۶ دیگر لنگرگاه امنی برای ارتش آمریکا نخواهد بود.

 

انتهای پیام
این مطلب برایم مفید است
0 نفر این پست را پسندیده اند

موضوعات داغ

نظرات و دیدگاه ها

مسئولیت نوشته ها بر عهده نویسندگان آنهاست و انتشار آن به معنی تایید این نظرات نیست.