کاهش کمکهای آمریکا، رنج افغانها را تشدید می کند و به وجهه واشنگتن آسیب می رساند

به گزارش جماران، یک سال پس از تصمیم آمریکا مبنی بر کاهش کمک‌های بشردوستانه به افغانستان، اوضاع انسانی به گونه‌ای بدتر شده است که این کشور طی 25 سال گذشته شاهد آن نبوده است، در حالی که وجهه آمریکا در جهان به دلیل سیاست این کشور با هدف بازنگری در کمک‌های بشردوستانه بین‌المللی  به لرزه در آمده است.

از زمانی که دولت دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا حدود یک سال پیش تصمیم به انحلال آژانس توسعه بین المللی ایالات متحده گرفت، افغانستان شاهد بسته شدن 450 مرکز بهداشتی در سراسر کشور به ویژه مناطق دور افتاده بوده است.

یک گزارش میدانی - انجام شده توسط تیمی از روزنامه نیویورک تایمز - در پنج ولایت افغانستان، پیامدهای توقف کمک های آمریکا به افغانستان را بر وضعیت بهداشتی و تغذیه گروه های زیادی از افغان ها، به ویژه کودکان، زنان و پناهندگان، زیر نظر داشت.

در این گزارش آمده است که کاهش کمک های ایالات متحده به افغانستان در سال گذشته ناگهانی و سنگدلانه بوده است، به ویژه اینکه حتی پس از خروج ایالات متحده و پایان جنگ در سال 2021، واشنگتن همچنان به تزریق پول ادامه داد و سالانه حدود یک میلیارد دلار را تأمین می کرد، اما با انحلال آژانس توسعه بین المللی ایالات متحده، این کمک ها از بین رفت.

برنامه های آژانس در افغانستان به پاکسازی مین ها در مناطق ویران شده توسط جنگ و حمایت از تولید و تنوع محصولات کشاورزی کمک می کند و به نجات میلیون ها نفر از گرسنگی کمک می کند.

افزایش نیازها

این روزنامه - به نقل از برنامه جهانی غذا گزارش داد که اکنون 4 میلیون کودک در افغانستان به دلیل سوء تغذیه در معرض خطر مرگ قرار دارند که بالاترین رقمی است که افغانستان در یک ربع قرن شاهد بوده است.

از زمان کاهش کمک های آمریکا در سال گذشته میلادی، ناامنی غذایی در این کشور نیز به میزان قابل توجهی افزایش یافته است. بیش از 17 میلیون افغان (40 درصد جمعیت) با گرسنگی شدید روبرو هستند که در مقایسه با سال گذشته دو میلیون افزایش یافته است.

به گزارش نیویورک تایمز، 7 ولایت افغانستان در ناامنی غذایی قرار دارند که این آخرین مرحله قبل از قحطی است. سوءتغذیه همچنین در شهرها گسترده است و آسیب پذیرترین گروه ها، به ویژه کودکان خردسال، بیماران و سالمندان را تحت تاثیر قرار می دهد.

در حالی که کمک های مالی ایالات متحده کاهش یافته است، نیازهای بشردوستانه در افغانستان افزایش یافته است، به ویژه پس از پذیرش بیش از 2.8 میلیون پناهجوی افغان که در سال گذشته از ایران و پاکستان اخراج یا به اجبار بازگردانده شدند و در حال حاضر در شرایط سختی به سر می برند. همچنین نیازمندی مردم به همه چیز پس از دو زلزله ویرانگر که سال گذشته کشور را لرزاند و هزاران نفر را که اکثر آنها در مناطق دور افتاده آواره کردند، شدیدتر شده است.

مرکز توسعه جهانی پیش بینی می کند که افغانستان در سال 2026 پنج درصد از درآمد ملی خود را از دست بدهد، زیرا اهداکنندگان میزان کمک های ارسالی به افغانستان را کاهش می دهند که پیامدهای طولانی مدت را برای تغذیه کودکان به همراه دارد.

بلایا و محدودیت ها

کاهش کمک های ایالات متحده همچنین تلاش های دولت افغانستان را برای مقابله با بلایای طبیعی فلج کرده است، چرا که ماه ها پس از زلزله ای که در تابستان شرق افغانستان را لرزاند و بیش از 2200 کشته برجای گذاشت، خانواده هایی که خانه هایشان فرو ریخته هنوز در چادرهای فرسوده زندگی می کنند.

در این شرایط، سازمان های بشردوستانه از فضای خصمانه فزاینده شکایت دارند و کارکنان سازمانهای بشردوستانه می گویند که کاهش کمک ها توانایی آنها را برای ارزیابی نیازهای مردم افغانستان، به ویژه پناهندگانی که از ایران و پاکستان بازگشته اند، با مشکل مواجه کرده است.

به نوشته نیویورک تایمز، دولت افغانستان و سایر نهادهای بین المللی، علاوه بر شرکت های خصوصی، تلاش کردند تا خلاء ناشی از توقف کمک های آمریکا را پر کنند، اما ناکام ماندند.

اگرچه دولت ترامپ رئیس جمهور آمریکا  ارسال کمک به برخی از کشورهای آسیب دیده از بحران را از سر گرفته است، اما افغانستان به دلیل پیش نویس قانونی در دست بررسی در سنا که از تامین هزینه برنامه های بشردوستانه توسط وزارت امور خارجه و سازمان های بین المللی تحت حمایت ایالات متحده جلوگیری می کند، در این تصمیم گنجانده نشده است.

تصویر تغییر می کند

واشنگتن پست در اظهار نظر درباره سالگرد تصمیم آمریکا برای کاهش کمک های خارجی، بر این باور است که این امر بر تصویر ایالات متحده تحت رهبری رئیس جمهور ترامپ تأثیر منفی می گذارد.

در یک مقاله در  این روزنامه به قلم  ایشان ثارور آمده است که استراتژی «اول آمریکا» که توسط دولت ترامپ اتخاذ شده است، آنچه را که از مکانیزم بشردوستانه دولت باقی مانده است، نابود کرده است که می‌تواند منجر به مرگ میلیون‌ها نفر در سراسر جهان تا سال 2030 شود.

ثارور افزود که برچیده شدن آژانس توسعه بین المللی آمریکا USAID به عنوان اصلی ترین آژانس بشردوستانه کشور، ضربه بزرگی به سیستم بین المللی بشردوستانه و زنجیره تامین کمک های حیاتی برخی از فقیرترین کشورهای جهان بود.

نویسنده توضیح داد که مشابه تصمیم ایالات متحده برای کاهش کمک‌های بشردوستانه، سایر کشورهای کمک‌کننده بزرگ کمک‌های بشردوستانه خود را کاهش داده‌اند و با توجه به این موضوع، یک مطالعه اخیر پیش‌بینی می‌کند که اگر اوضاع به همین منوال پیش برود تا سال 2030، 9.4 میلیون نفر دیگر جان خود را از دست خواهند داد.

نویسنده به این نتیجه رسید که سیاست فعلی واشنگتن در نادیده گرفتن تعهدات اصولی، اعمال فشار بر متحدان و تضعیف نهادهای بین‌المللی در درازمدت در صحنه جهانی که شاهد ظهور «قدرت‌های میانی» است که به تدریج موقعیت خود را در صحنه بین‌المللی تثبیت می‌کنند، سودی نخواهد داشت