نویسنده معتقد است که شرکت هایی مانند کوکاکولا، نتفلیکس، گوگل، اپل، آمازون و مک دونالدز صرفاً مجموعه ای از برندهای بزرگ آمریکایی نیستند که بسیاری از ما روزانه از آنها استفاده می کنیم یا برای آنها هزینه می کنیم، بلکه از دیرباز یک الگوی مصرف روزانه برای بریتانیایی ها بوده اند.
به گزارش جماران، کاتی روسینسکی، نویسنده متخصص در زمینه های فرهنگ و سبک زندگی، پدیده ای رو به رشد در بریتانیا و اروپا را مشاهده کرده است که عبارت است از تحریم محصولات و خدمات آمریکایی، به عنوان نوعی اعتراض مسالمت آمیز به سیاست های دونالد ترامپ،رئیس جمهور آمریکا به ویژه در دوره دوم ریاست جمهوری او.
روسینسکی در گزارشی خبری که روزنامه ایندیپندنت بریتانیا منتشر کرد، این مساله را برجسته کرد که چگونه مصرف روزانه، از خرید نوشابه های گازدار گرفته تا تصمیمات سفر، به یک عمل سیاسی آگاهانه تبدیل شده است که به دنبال فشار اقتصادی و نمادین به طور همزمان است.
نویسنده معتقد است که شرکت هایی مانند کوکاکولا، نتفلیکس، گوگل، اپل، آمازون و مک دونالدز صرفاً مجموعه ای از برندهای بزرگ آمریکایی نیستند که بسیاری از ما روزانه از آنها استفاده می کنیم یا برای آنها هزینه می کنیم، بلکه از دیرباز یک الگوی مصرف روزانه برای بریتانیایی ها بوده اند.
کاهش تعلق
اما روسینسکی ادعا می کند که وفاداری به این برندها دیگر مانند گذشته قوی نیست، بریتانیایی ها ممکن است نتوانند مستقیماً به رئیس جمهور ترامپ در مورد آنچه در مورد سیاست های او فکر می کنند اطلاع دهند، اما می توانند گفتار خود را با عمل دنبال کرده و شرکت های آمریکایی را تحریم کنند.
این گزارش شهادت هایی از فعالان و شهروندان عادی، از جمله کارولین، تولیدکننده محتوای بریتانیایی، ارائه می دهد که تأیید می کند تحریم دیگر یک عمل حاشیه ای یا مایه تمسخر مانند گذشته نیست، بلکه به یک توافق گسترده، حتی در داخل خود ایالات متحده تبدیل شده است.
این روزنامه به نقل از کارولین می نویسد: «حتی خود آمریکایی ها می گویند بهترین راه برای کمک به آنها تحریم است» و معتقد است که «آمریکا با پول حرکت می کند و ما باید با زبان خودش با او صحبت کنیم».
وی افزود: از حدود یک دهه پیش تلاش می کردم با جدیت از ایالات متحده حمایت نکنم، پس از آنکه «با امپریالیسم، سرمایه داری و غول های تجاری و این واقعیت که آمریکا تا حد زیادی جهان را کنترل می کند» آشنا شدم.
ایندیپندنت توضیح داد که این فعال بریتانیایی از مدت ها پیش به تحریم برندهای بزرگ آمریکایی عادت کرده است، اما پس از حوادث اخیر در ایالات متحده و اظهارات رئیس جمهور ترامپ، متوجه تغییر واقعی در نگرش مصرف کنندگان در بریتانیا و اروپا شده است.
وی در این زمینه گفت: «وقتی قبلاً نظراتم را به صورت آنلاین بیان می کردم، با تمسخر یا انتقاد مواجه می شدم. اما وقتی اوایل این ماه کلیپی را در پلتفرم تیک تاک منتشر کردم و بعداً به طور گسترده پخش شد، درباره چگونگی تحریم آمریکا، اکثریت قریب به اتفاق مردم، به ویژه در داخل خود ایالات متحده، با من موافق بودند.»
نقطه عطف
این روزنامه بریتانیایی معتقد بود که داستان لیام کونیخو راموس، کودک مهاجری که مقامات مهاجرت آمریکا به همراه پدر مهاجر غیرقانونیاش از اکوادور بازداشت کردند، یک نقطه عطف عاطفی بود که دیگران را، مانند سالی، کارمند پشتیبانی بریتانیایی و خانوادهاش، به تصمیمگیریهای عملی سوق داد، از جمله تحریم برندهای برجسته آمریکایی و توقف سفر به ایالات متحده.
سالی توضیح داد که خانوادهاش در هر سفر حدود ۵۰۰۰ پوند استرلینگ خرج میکردند، اما تصمیم گرفتند این هزینه را به مقاصد دیگر هدایت کنند، به امید ایجاد یک اثر تجمعی.
به گفته دکتر متیو موخیفی اشتون، استاد سیاست و رسانه در دانشگاه ناتینگهام ترنت، از زمان روی کار آمدن ترامپ برای دور دوم ریاست جمهوری در ژانویه سال گذشته، مجموعهای از رویدادها باعث شده است که برخی از بریتانیاییها در نحوه خرج کردن پول خود تجدید نظر کنند.
دکتر موخیفی اشتون از منظر آکادمیک معتقد است که این تحریمها نه با توانایی اقتصادی فردیشان، با توجه به بزرگی اقتصاد آمریکا، بلکه با ارزش نمادین و سیاسیشان سنجیده میشوند.
به نظر او، اظهارات جنجالی ترامپ، از تعرفهها گرفته تا اظهاراتش در مورد نیروهای ناتو،«نقاط عطفی» را شکل داد که حتی حامیان سنتی ایالات متحده را نیز به بازنگری در گزینههای مصرفی خود سوق داد.
گزارش ایندیپندنت تجربیات کشورهای دیگر مانند کانادا و دانمارک را برجسته میکند، جایی که سیاستها و اظهارات ترامپ منجر به کاهش شدید گردشگری و فروش محصولات آمریکایی شده است.
کارولین تاکید میکند: «یک نفر که یک تحریم بینقص انجام میدهد، اثر قابل توجهی نخواهد داشت، اما اگر همه ما، به طور جمعی، حتی بخشی از آنچه را که مصرف میکردیم تحریم کنیم، این کار را خواهیم کرد.»
در کانادا، تعداد کسانی که به آمریکا سفر کردند در طی ۹ ماه ۲۲ درصد کاهش یافته است، در حالی که فروش شراب آمریکایی ۹۱ درصد کاهش یافته است. در دانمارک، برنامهای به نام «غیرآمریکایی» در صدر فهرست دانلودها قرار گرفت که نشاندهنده گسترش تحریم سازمانیافته است.
علیرغم تردیدها در مورد تأثیر تحریم فردی در برابر بزرگی اقتصاد آمریکا، گزارش ایندیپندنت به «قاعده ۳.۵٪» علمی اشاره دارد، که یک مطالعه از دانشگاه هاروارد است که تأیید میکند بسیج این نسبت از جمعیت برای تحریم محصولات آمریکایی برای ایجاد تغییر سیاسی کافی است.
اگر جدا شدن کامل از فناوری آمریکایی دشوار باشد، بخش گردشگری «نقطه ضعف» باقی میماند، جایی که تخمین زده میشود که ایالات متحده ۱۲.۵ میلیارد دلار از هزینههای بازدیدکنندگان بینالمللی در سال ۲۰۲۵ از دست بدهد.
این روزنامه گزارش خود را با اظهاراتی از کارولین به پایان رساند که در آن گفت: «یک نفر که یک تحریم بینقص انجام میدهد، اثر قابل توجهی نخواهد داشت. اما اگر همه ما، به طور جمعی، حتی بخشی از آنچه را که مصرف میکردیم تحریم کنیم، این کار را خواهیم کرد.»
