رئیس انجمن زبان‌شناسی ایران در نامه‌ای به دبیر شورای عالی انقلاب فرهنگی، نوشت: زبان‌شناسی شناختی در ایران صرفاً وارده‌کننده نظریه‌ها و مفاهیم نیست بلکه برای مثال، در زمینه تحلیل‌های شناختی-پیکره‌ای و تحلیل‌های مربوط به عواطف و شناخت، اعتبار و ارزش جهانی دارد.
رئیس انجمن زبان‌شناسی ایران در نامه‌ای به دبیر شورای عالی انقلاب فرهنگی، اعلام کرد: انجمن زبان‌شناسی ایران تقاضا دارد در خصوص احیا و استقلال ستاد توسعه علوم و فناوری‌های شناختی مساعدت لازم صورت گیرد؛ همچنین انجمن زبان‌شناسی ایران آمادگی خود را در جهت کمک به بازنگری سند راهبردی علوم و فناوری‌های شناختی و نیز ارائه سایر خدمات علمی مرتبط اعلام می‌دارد.
به گزارش جماران، متن این نامه به شرح زیر است:
بسمه تعالی
حجت الاسلام و المسلمین؛ جناب آقای دکتر خسروپناه
دبیر محترم شورای عالی انقلاب فرهنگی
با سلام و احترام؛
موضوع: درخواست بازنگری جایگاه علمی ستاد توسعه علوم و فناوری‌های شناختی و احیاء نقش آن مرتبط با مسائل کشور
اعضای «انجمن زبان‌شناسی ایران» به عنوان یکی از دیرپاترین انجمن‌های علمی که رسالت آن توسعه و ترویج و بومی‌سازی و اعتلای دانش زبان‌شناسی به‌عنوان یکی از مهم‌ترین شاخه‌های علوم انسانی است، از آغاز شکل‌گیری و توسعه علوم شناختی در ایران نقش کلیدی در توسعه این علم میان‌رشته‌ای داشته‌اند. حتی هنگام تأسیس اولیه علوم شناختی در غرب در دهه ۱۹۵۰ میلادی، زبان‌شناسی، رکن اصلی شکل‌گیری این علم بوده است. البته پیوند میان زبان و ذهن و شناخت برای ما زبان‌شناسان ایرانی بسیار بیشتر از شکل‌گیری این علم در غرب، در نخستین آثاری به چشم می‌خورد که اندیشمندان ایرانی مسلمان مانند عبدالقاهر جرجانی و این سینا قلم زده‌اند. به همین دلیل است که زبان‌شناسی شناختی در ایران صرفاً وارده‌کننده نظریه‌ها و مفاهیم نیست بلکه برای مثال، در زمینه تحلیل‌های شناختی-پیکره‌ای و تحلیل‌های مربوط به عواطف و شناخت، اعتبار و ارزش جهانی دارد.
زبان‌شناسی در ایران، تاریخی قدیم دارد و در سنت ایرانی اسلامی با ایمان قلبی به آیات ۳ و ۴ سوره متبرکه الرحمان خَلَقَ الْإِنْسانَ، عَلَّمَهُ الْبَیانَ نضج می‌گیرد. این گونه است که ارتباط علوم انسانی، زبان و شناخت رکن زبان‌شناسی ایرانی اسلامی قلمداد می‌گردد.
پیرو مقدمه کوتاهی که ذکر شد لازم می‌دانم به بیانات ارزشمند حجت الاسلام و المسلمین؛ جناب آقای دکتر خسروپناه (۱۳۹۱) در مقاله پربار «چیستی فلسفه علوم انسانی» اشاره کنم: «مأموریت علوم انسانی، تغییر انسان است… علوم انسانی، انسان‌شناسی تجربی است، این علم با توصیف انسان آرمانی به دنبال تغییر آن می‌رود…». و از آنجا که رکن علوم شناختی، علوم انسانی است، جمع‌بندی یادداشت حاضر را تقدیم می‌دارم.
۱- رکن علوم شناختی، در بافت شکل‌گیری اولیه و نیز در اندیشه ایرانی اسلامی علوم انسانی است و نه فناوری.
۲- چنانچه در غرب، تضعیف علوم انسانی در نتیجه غلبه فناوری روی داده است و علوم شناختی زیر سلطه فناوری واقع شده است، علوم شناختی ایرانی اسلامی ملزم به تبعیت از این الگو نیست.
۳- علوم شناختی به‌عنوان علم میان‌رشته‌ای علوم انسانی، دانش ذهن و مغز در وضعیت حائز اهمیت کنونی به لحاظ اجتماعی سیاسی، باید در خدمت حل مسائل اساسی کشور مرتبط با شناخت قرار گیرد، نه تقلید از الگوی فناوری‌محور.
۴- شایسته است نقش ستاد توسعه علوم و فناوری‌های شناختی در جهت احیاء رسالت آن در پیوند علوم انسانی، دانش ذهن و مغز و مورد حمایت واقع شود تا این نهاد بتواند در پیوند با حل مسائل کشور کارآیی داشته باشد.
در خاتمه، انجمن زبان‌شناسی ایران تقاضا دارد در خصوص احیا و استقلال ستاد توسعه علوم و فناوری‌های شناختی مساعدت لازم صورت گیرد؛ همچنین انجمن زبان‌شناسی ایران آمادگی خود را در جهت کمک به بازنگری سند راهبردی علوم و فناوری‌های شناختی و نیز ارائه سایر خدمات علمی مرتبط اعلام می‌دارد.
آزیتا افراشی
استادتمام زبان‌شناسی — عضو هیأت علمی دانشگاه شهید بهشتی
رئیس انجمن زبان‌شناسی ایران
