اگر از علاقمندان صنعت خودرو باشید قطعا با لامبورگینی و محصولات بی نظیرش آشنایی دارید. لامبورگینی از قدرتمندترین برندهای دنیای تکنولوژی و صنعت خودروسازی است. به گزارش جی پلاس، برای تصور موقعیت لامبورگینی کافی است که بدانید این کمپانی خودروسازی از یک کرسی دائمی در شورای امنیت سازمان ملل برخوردار است! در طول ۵۰ سال گذشته، لامبورگینی توانسته اقتدار خود را به عنوان یکی از برند های محبوب و مورد احترام در صنعت خودرو به اثبات برساند. لامبورگینی نیز مانند رقیب بزرگش، فراری، از Sant'Agata و از هیچ، کار خود را آغاز کرد و در طول این مدت توانسته از فراز و نشیب های بزرگ مالی جان سالم به در برد. لامبورگینی در طی زمان فعالیتش خودروهای نمادین و بی نظیری را تولید کرده است که یاد آنها هرگز از خاطره ها نخواهد رفت. بسیاری از مردم با شنیدن نام لامبورگینی چنین صحنه ای را تصور می کنند، ولی اوضاع همیشه بدین نحو نبوده است.
پس از جنگ جهانی دوم، فروچیو لامبورگینی، با ساخت تجهیزات کشاورزی برای نوسازی اروپا به موفقیت قابل توجهی دست یافت. در نتیجه، ثروت زیادی کسب کرد و توانست تعدادی اتومبیل اسپرت تولید کند که از بهترین های اروپا بودند.
خب، لامبورگینی چطور توانست از یک کمپانی سازنده تراکتور به کمپانی افسانه ای ساخت ابرخودرو ها تبدیل شود؟ روایات مختلفی وجود دارد.
یک روایت از این حکایت می کند که فروچیو لامبورگینی که یک اتومبیل اسپرت فراری را می رانده ، پس از اینکه به دفعات مجبور به تعمیر آن شده به کمپانی فراری شکایت می کند ولی انزو فراری توجهی به شکایت وی نمی کند. در نتیجه فروچیو تصمیم می گیرد خود شخصا اتومبیل مورد علاقه اش را بسازد.
روایت دیگر می گوید که لامبورگینی متوجه سود خالص موجود در صنعت اتومبیل های اسپرت می شود و به همین دلیل وارد این صنعت می شود. به نظر می رسد هر دو این روایات تا حدودی قابل قبول باشند.
فروچیو که از طرفداران گاوبازی بود و خود نیز متولد ماه اردیبهشت با علامت "گاو" بود، تصویر یک گاو خشمگین را به عنوان لوگوی کمپانی برگزید. از آن زمان لامبورگینی برای تمامی خودروهای تولیدی خود نامی از گاو های مشهور ورزش گاوبازی یا جنبه ای مرتبط با دنیای گاوبازی را انتخاب کرده است.
اتومبیل های اسپرت لامبورگینی در سال ۱۹۶۳ و با نمایش ۳۵۰GT رونمایی شدند و بعدها...
تعداد زیادی نمونه کروکی (با سقف جمع شونده) ۳۵۰GT به این سری اضافه شدند.
فروچیو لامبورگینی همیشه در فکر شکار استعدادها بود.
برای ساخت بدنه زیبا و هنرمندانه ۳۵۰ ، لامبورگینی تعدادی از طراحان کمپانی میلانی Carrozzeria Touring را به استخدام خود درآورد.
Touring در پرونده خود سابقه طراحی استون مارتین افسانه ای DB5 را داشت.
این کمپانی همچنین طراحی نخستین خودروی موفق فراری ، ۱۶۶، را به عهده داشت.
لامبورگینی باید موتوری خاص اتومبیل های خود طراحی می کرد و می ساخت. برای ساخت این موتور، لامبورگینی جیوتو بیزارینی، مدیر بخش توسعه فراری را به استخدام خود درآورد.
بیزارینی زمانی که در فراری کار می کرد ناظر توسعه و ساخت خودروی معروف این کمپانی ، ۲۵۰GTO ، بود.
بیزارینی موتور ۳.۵ لیتری ، ۱۲ سوپاپی را طراحی کرد که بسیار قدرتمند بود و دستمایه ای قوی به مهندسان این شرکت داد تا بتوانند بر اساس آن کار توسعه و بهینه سازی موتورها را انجام دهند.
در طول سال ها، موتور بیزارینی بزرگتر، قدرتمندتر و پیشرفته تر شد.
در واقع، لامبورگینی نمونه های متعددی از موتور بیزارینی را در خودروهای مورسیه لاگو (مورچه لاگو) خود به کار برد که تولید آن در نهایت در سال ۲۰۱۰ متوقف شد.
پس از سری شیک و در عین حال معمولی GT ، لامبورگینی میورا را معرفی کرد.
میورا که غالبا به عنوان نخستین ابرخودرو شناخته می شود، نام خود را از گاوهای مسابقه ای مرکز پرورش گاو میوری در سویل اسپانیا گرفته است.
میورا برای نخستین بار در نمایشگاه خودروی ۱۹۶۶ ژنو به نمایش درآمد و چشم ها را به خود خیره کرد. این خودرو سبکی از طراحی را به نمایش گذاشت که تا آن زمان بی سابقه بود.
طراحی ظاهری این خودرو توسط مارچلو گاندینی از کمپانی طراحی برتونه انجام شده بود. این خودرو نخستین خودرو از چندین خودرویی بود که گاندینی برای لامبورگینی طراحی کرد.
میورا هم مانند خودروهای GT لامبورگینی از موتور ۱۲ سوپاپ بیزارینی برخوردار بود که در قسمت میانی خودرو و پشت راننده قرار داده شده بود. موتور خودروها به طور معمول در جلوی اتومبیل قرار می گرفتند.
حتی با محبوبیت میورا، لامبورگینی قادر نبود منابع مالی لازم برای ادامه کار کمپانی را به دست آورد. در سال ۱۹۷۲ ، لامبورگینی مجبور شد کمپانی را به یک گروه سوییسی بفروشد.
پس از انکه فرچیو با لامبورگینی خداحافظی کرد، این کمپانی چندین بار خرید و فروش شد تا در نهایت در سال ۱۹۸۷ کرایسلر آن را خریداری کرد.
در طول این زمان لامبورگینی چندین مدل محبوب مانند اسپادا
و جاراما
و اوراکو با چهار صندلی و موتوری میان رده را تولید و عرضه کرد.
در سال ۱۹۷۴ لامبورگینی Countach را روانه بازار کرد که درب های آن به سمت بالا باز می شدند .
برای ساخت این خودرو، لامبورگینی به سراغ طرح هایی که موفقیت میورا را رقم زده بود رفت.
موتور این مدل نسخه ای بزرگتر و قوی تر از طراحی ۱۲ سوپاپه بیزارینی بود و ..
و طراحی بدنه آن بار دیگر به گاندینی سپرده شد.
برای حدود ۱۵ سال آینده ، کنتاش به لامبورگینی امکان داد رقابت تنگاتنگی با فراری داشته باشد. اما کنتاش توانست دل نوجوانان را برباید و پوسترهای آن دیوار اتاق نوجوانان را در سراسر دنیا پوشاند. در واقع با گذشت ۴۰ سال این مدل هنوز هم محبوبترین مدل لامبورگینی است.
اواخر دهه ۱۹۸۰ میلادی، کنتاش به میانسالی رسیده بود و ....
با معرفی مدل F40 فراری با سرعت ۳۲۳ کیلومتر در ساعت و ....
مدل ۹۵۹ پورشه ، شکی برای لامبورگینی باقی نماند که این برند نیازمند معرفی یک پرچمدار جدید است.
و نتیجه لامبورگینی دیابلو با حداکثر سرعت ۳۲۵ کیلومتر در ساعت بود. این خودرو نام خود را از گاوی گرفته بود که توانسته بود در سال ۱۸۶۹ در نبرد با یک ماتادور ساعت ها دوام بیاورد.
با توجه به موفقیتی که لامبورگینی با میورا و کنتاش به دست آورده بود، دوباره به سراغ فرمول موفقیت خود بازگشت.
بار دیگر، لامبورگینی به سراغ نمونه بهبودیافته ای از موتور ۱۲ سوپاپ بیزارینی رفت و ...
گاندینی طراحی بدنه این خودرو را به عهده گرفت.
جالب این که ، کرایسلر از طراح خود، تام گیل، خواست تا طرح ارایه شده توسط گاندینی را کمی دستکاری کند. بعد از دیابلو، گیل در طراحی دوج وایپر نیز نقش داشت.
گاندینی البته از تغییراتی که کرایسلر در طرحش داده بود خشنود نبود و در نهایت طرح خود برای دیابلو را به عنوان Cizeta-Moroder ارایه داد.
آخرین مدل لامبورگینی که فروچیو لامبورگینی پیش از مرگش شاهد آن بود دیابلو بود. فروچیو در سال ۱۹۹۳ و در ۷۶ سالگی درگذشت.
گرچه لامبورگینی در مدتی که در تصاحب کرایسلر بود از اوضاع مالی نسبتا خوبی برخوردار بود ولی اوضاع زیاد دوام نداشت و در سال ۱۹۹۳ این کمپانی به گروهی از سرمایه گذاران اندونزیایی فروخته شد.
در سال ۱۹۹۸ ، بحران مالی آسیا مالکان اندونزیایی لامبورگینی را وادار کرد این کمپانی را به فروش بگذارند. برند آئودی گروه فولکس واگن فرصت را غنیمت دانست و برای خرید لامبورگینی اقدام کرد.
اما مدیر عامل این شرکت آلمانی پیش از آنکه لامبورگینی را خریداری کند، از رییس گروه فولکس واگن ، فردیناند پیچ کسب اجازه کرد. پیچ که یکی از نوادگان بنیانگزار پورشه، فردیناند پورشه، بود اظهار داشت که به دلایل خانوادگی نمی تواند این اقدام را مورد حمایت قرار دهد.
اواخر سال ۱۹۹۸، آئودی کمپانی لامبورگینی را به قیمت ۱۱۱ میلیون دلار خریداری کرد. در سال ۲۰۰۱ لامبورگینی که دیگر به آئودی تعلق داشت مدل مورسیه لاگو را به بازار عرضه کرد.
مورسیه لاگو نام خود را از گاوی گرفته است که توانست پس از ۲۴ ضربه ماتادور باز هم زنده بماند.
طراحی بدنه این مدل در کمپانی و تحت نظر لوک دنکرولک انجام شد. موتور ، اما همان موتور معروف بیزارینی بود.
قدرتمندترین نمونه این موتور در مورسیه لاگو LP 670-4 به کار رفت که قادر به تولید ۶۶۰ اسب بخار توان بود.
در سال ۲۰۰۴، لامبورگینی مدل گالاردو را وارد خط تولید کرد. این خودرو بعدها به پرفروش ترین خودرو در تاریخ این کمپانی تبدیل شد.
گالاردو که نام خود را از یک نژاد معروف گاو گرفته است از یک موتور ۱۰ سوپاپ برخوردار است.
در سال ۲۰۰۵ ، استفان وینکلمن به مدیرعاملی لامبورگینی منسوب شد. در سال ۲۰۱۱ لامبورگینی نخستین خودروی خود را پس از آغاز مدیریت وینکلمن عرضه کرد: آونتادور.
آوانتادور ۱۲ سیلندر نخستین پرچمدار لامبورگینی است که از موتور بیزارینی در آن استفاده نشده است. حداکثر سرعت آونتادور ۳۵۰ کیلومتر در ساعت است و نام خود را از گاوی که در یک نبرد خونین در سال ۱۹۹۳ شرکت کرده بود گرفته است.
در سال ۲۰۱۴ ، لامبورگینی نمونه جدیدی از اوراکان را ارایه داد.
این خودرو هم مانند گالاردو از ۱۰ سوپاپ برخودار بود.
خب در آینده لامبورگینی چه طرح هایی در سر دارد؟ علاوه بر ساخت مدل های خاص مانند وننو و ...
سستو المنتو ...
لامبورگینی ساخت یک SUV به نام Urus را در برنامه دارد.
اوروس ، پس از مدل LM002 دهه ۱۹۸۰، نخستین خودروی آفرود لامبورگینی خواهد بود و از موتور بیزارینی در آن استفاده شده است.
اوروس در چند سال آینده وارد خط تولید خواهد شد.
لامبورگینی در طی دهه ها خیلی تغییرات به خود دیده است. در واقع در حال حاضر لامبورگینی از تجربه و میراثی که محبوب کلکسیونرها است برخودار می باشد. در تصویر زیر سه لامبورگینی را در کلکسیون معروف جی لنو می بینید.
لامبورگینی که از ثبات مالی قابل قبولی برخوردار است، آماده حضوری قدرتمندانه در بازار خودرو است.
