پایگاه خبری جماران: یک استاد حوزه علمیه قم با تأکید بر اینکه از ایجاد تفرقه و ناهماهنگی پرهیز کنیم، گفت: متأسفانه من میبینم گاهی برخی تریبونداران و مداحانی که نباید در این مسائل ورود کنند، حرفهای تضعیفکننده میزنند، پشت دیپلماتها را خالی میکنند، بین مردم دودستگی ایجاد میکنند و شعارهای تفرقهافکنانه و سخنرانیهای تند بیمبنا مطرح میکنند. ما باید مشی اعتدالی داشته باشیم و به هر حال مردم و جامعه را به سمت وحدت و پشتیبانی از دیپلماتهای خودمان حرکت دهیم؛ نه اینکه شخصیتهای باتجربه سیاسی خودمان را در نظر مردم تضعیف کنیم.
مشروح گفتوگوی خبرنگار جماران با آیتالله محسن غرویان را در ادامه میخوانید:
تحلیل و ارزیابی شما از جنگ تحمیلی سوم و اتفاقات این روزهای ایران و جهان چیست؟
حوادث فعلی شرایط خاصی را در کشور ما حاکم کرده و مهمترین مسأله، مقاومت و پایداری مردم در این جنگ است. الحمدلله گرچه فشارهای زیادی روی ملت هست، اما مردم با تشخیص خودشان میدان و همچنین خیابان را پوشش میدهند. سیاستمداران ما الحمدلله در حال تلاش هستند برای اینکه سایه جنگ را از سر کشور بردارند و مردم هم با حضور خودشان پشتیبان دیپلماتهای ما هستند. امیدواریم با همکاری میدان و خیابان - سیاستمداران و مردم همیشه در صحنه – ما بتوانیم موفقیتها و پیروزیهای بیشتری برای ملت ایران شاهد باشیم و امیدواریم که وحدت، انسجام و همگرایی بین ملت و دولت روز به روز بیشتر شود.
باید مواظب تفرقهافکنان باشیم؛ که پشت دیپلماتهای ما خالی نشود و بلکه حمایت کنیم از کسانی که به هر حال دارند تلاش میکنند که وضعیت اقتصادی مملکت بهتر شود و وضعیت سیاسی و اجتماعی با آرامش بیشتری به سمت بهبودی برود. به هر حال همه ما باید تلاش کنیم که وضعیت مردم و منافع و مصالح مردم تأمین شود و از ایجاد تفرقه و ناهماهنگی پرهیز کنیم.
به رابطه میدان و دیپلماسی اشاره کردید. میخواهیم بیشتر بدانیم که برای تقویت وحدت و انسجام در شرایط موجود چه کارهای مهمی در اولویت است که باید انجام شود؟
مذاکره به معنای داد و ستد است. به نظرم خود مذاکره یک قوت و «اجتناب از مذاکره» ضعف است. ما باید مذاکره داشته باشیم اما قوی در میدان مذاکره حاضر شویم. قرآن هم میفرماید «وَ أَعِدُّوا لَهُمْ مَا اسْتَطَعْتُمْ مِنْ قُوَّة»؛ یکی از مصادیق قوه همین «قوه مذاکره» است. یعنی علاوه بر قوه نظامی، اقتصاد و سایر ابعاد، ما باید در مذاکره هم قوی حاضر شویم. قوت در مذاکره یعنی اینکه قدرت چانهزنی و منطق داشته باشیم، از حقوق ملت و کشور خودمان دفاع کنیم و بتوانیم منطق خودمان را در دنیای امروز به منصه ظهور برسانیم. یعنی دنیا ببیند که ما حرف منطقی داریم. بتوانیم حقوق خودمان و فلسفه مقاومت و پایداری را به دنیا نشان دهیم. این خودش یک قوت است. بنابراین، معتقدم که ما باید در میدان دیپلماسی حاضر باشیم و بتوانیم با مذاکره حق خودمان را در دنیای به هم پیچیده امروز دریافت کنیم.
گاهی از تریبونداران این شبها صحبتهایی که نباید را میشنویم. توصیه شما به این تریبونداران چیست؟
متأسفانه من میبینم گاهی برخی تریبونداران و مداحانی که نباید در این مسائل ورود کنند، حرفهای تضعیفکننده میزنند، پشت دیپلماتها را خالی میکنند، بین مردم دودستگی ایجاد میکنند و شعارهای تفرقهافکنانه و سخنرانیهای تند بیمبنا مطرح میکنند. ما باید مشی اعتدالی داشته باشیم و به هر حال مردم و جامعه را به سمت وحدت و پشتیبانی از دیپلماتهای خودمان حرکت دهیم؛ نه اینکه شخصیتهای باتجربه سیاسی خودمان را در نظر مردم تضعیف کنیم.
به هر حال ما شخصیتهای برجستهای در امور سیاسی، بینالمللی و دیپلماتهای قوی داریم و باید از تجربه، فکر و نظر اینها استفاده کنیم و هدف ما واقعا مصالح کشور باشد؛ نه اینکه حفظ قدرت به هر قیمتی هدف ما باشد که در موقعیت، منصب و قدرت خودمان باقی بمانیم، ولو به قیمت ایجاد تفرقه و دودستگی بین مردم. این کار غلطی است.
کسانی که تریبون دستشان است، شبها در تجمعات سخنرانی میکنند و مطالبی به مردم القا میکنند، باید واقعا خدا و مصالح کشور را در نظر بگیرند و حرفهایی بزنند که قوت روحی به مردم و دیپلماتها بدهد. روز به روز فشار تورم و گرانیها بر مردم بیشتر میشود. سعی کنند از جنگ و دوباره بمباران و خسارت جلوگیری شود. راهحلی ارائه کنند که کشور از این مخمصه بیرون بیاید و مردم یک زندگی همراه با آرامش پیدا کنند.
اقدامات دولت در جنگ اخیر برای تأمین نیازهای مردم و جلوگیری از کمبود کالا و خدمات و نیز عملکرد دولت در بازسازی سریع حملات دشمن را چگونه ارزیابی میکنید؟
بسیار خوب است؛ به هر حال مردم شاهد بمباران مراکز اقتصادی، پالایشگاهها و مراکزی مثل فولاد مبارکه بودند. اقتصاددانها و اهل فن میدانند که وقتی آسیبی به این مراکز وارد میشود، آثار اقتصادی در بازار دارد. ولی الحمدلله دولت توانسته جنگ را اداره کند و الآن هم گروههای جهادی و دولت در تلاش هستند که خسارتها را جبران کنند و واقعا باید تقدیر و تشکر کرد از مدیریت دولت در این مسائل که خسارتها را به کمترین وضع برسانند و جبران کنند خسارتهایی که بر مردم وارد شده است. امیدواریم که با حفظ وحدت و تقدیر و سپاسگزاری از مسئولین ایثارگر، این خسارتها جبران شود و التیامی در دل مردم ایجاد شود.
شما در مورد تعطیل شدن حوزههای علمیه هم اظهارنظر کردید. به نظر شما تعطیل کردن دروس حوزههای علمیه کار پسندیدهای است یا باید تدبیر دیگری اندیشید؟
معتقدم که ما در شرایط جنگی هستیم و شکی نیست، ولی یکی از اهداف دشمن این است که اختلال در نظم امور کشور ما ایجاد کند حوزههای علمیه یکی از مسائل کشور است. به نظرم آمد که در شرایط نه جنگ و نه صلح، هر کسی نباید کار خودش را تعطیل کند. به هر حال ما مسئول حفظ حوزههای علمیه و کلاسها و درس و بحثها هستیم. دیدم یکی از مراجع معظم هم روی این نکته تأکید کردند که مرحوم آیتالله سید محمد مجاهد و حدود 40 نفر از مجتهدین در جنگ ایران با شوروی در میدان جنگ هم حاضر بودند و همان فرصتهایی که در زمان جنگ داشتند، درس و بحث خودشان را هم داشتند.
یعنی میگفتند ما باید این جریان علم و مباحثات علمی را تعطیل نکنیم و به دشمن بگوییم زیر بمباران و موشکباران هم که باشیم، ما وظیفه شرعی و اجتماعی خودمان را انجام میدهیم و درس و بحث داریم. من فکر میکنم که ما باید کار خودمان را انجام بدهیم، تعطیل نکنیم. وظیفه داریم شبها در تجمعات برای تبین مسائل حضور پیدا کنیم و روزها هم به درس و بحث خودمان بپردازیم. از این جهت مدتی درس خارج من تعطیل بود، ولی حس کردم که باید دوباره درس و بحث را آغاز کنیم. طلاب هم مشتاق هستند که درس و بحثها برقرار و نشاط علمی در حوزهها استمرار داشته باشد.
بعد از شهادت مقام معظم رهبری و انتخاب خبرگان نسبت به رهبر انقلاب، جزء اولین نفرهایی که اعلام حمایت کردند از این تصمیم مجلس خبرگان، آیتالله سید حسن خمینی بود و این خودش اثر بسیار زیادی در تقویت وحدت و هماهنگی جامعه داشت. همچنین مواضع آقای سید علی خمینی، آقای سید یاسر خمینی و بیت شریف حضرت امام واقعا باعث قوت قلب ملت ایران بوده، هست و خواهد بود. ان شاء الله خداوند روز به روز بر توفیقات آنها بیافزاید.
اولین کسی که بحث حضور مردم در خیابانها را مطرح کرد هم حاج حسن آقا بود. در موارد مختلف ایشان بر تقویت این حضور مردم در تجمعات تأکید دارند و خود اینها باعث دلگرمی دیپلماسی، دولت و حاکمیت ما بوده و هست.
مستحضر هستید که اقشار و گروههای مختلف مردم الآن در میدان حاضر هستند. چه توصیهای دارید تا در شرایط پساجنگ هم از این فرصت استفاده شود؟ چه اقدامات مهمی در سطح کلان کشور برای حوزه سیاست خارجی و داخلی باید انجام بگیرد؟
این جنگ خسارتهای زیادی داشته، ولی بهانه و زمینهای برای تحقق وحدت و انسجام ملی و عرق دفاع از وطن شد. این ریشه اصلی تجمعات است و ما میبینیم که در این تجمعات همه اقشار با شکل و شمایلهای مختلف حضور پیدا میکنند؛ چون همه با وطنشان عشق میورزند. به هر حال این انسجام نعمت بسیار بزرگی است که در این شرایط جنگی در کشور ما محقق شده است.
برای پساجنگ باید سیاستمداران و حاکمیت ما دنبال یک سری تصمیمگیریها و سیاستگذاریهایی که موجب جدا شدن مردم از همدیگر میشود؛ بلکه باید این انسجام را حفظ کنند و یک سری تغییر و تحولات در دیدگاهها صورت بگیرد. باید در مسائل دیپلماسی تحولاتی را شاهد باشیم. دوباره میدان برای مصادره یک سری جناحهای تندرو در کشور فراهم نشود.
الآن تندرو، کندرو و میانهرو همه بر سر دفاع از کشور گرد هم جمع شدهاند و حاضر هستند ایثار، گذشت و دفاع کنند. حاکمیت و مسئولین باید این را مغتنم بشمارند و به گذشته برنگردند که باز کشور دچار اختلاف و تشتت شود و این انسجام به هم بخورد. ایران و این نظام و کشور برای همه گروهها است و همه ایرانیها حق دارند حضور و مشارکت خودشان را در مسائل سیاسی احساس کنند. باید به افکار عمومی بها داده شود و امورات کشور دست یک تفکر خاص محدود نباشد، بلکه یک نگاه وسیع به همه اقشار شود.
باید افکار عمومی محترم شمرده شود و در انتخاباتها و رأیگیریها به افکار عمومی توجه شود. شورای نگهبان باید این نگاه وسیع را پیدا کند و مجلس، دولت و قوه قضائیه باید نگاه خودشان را وسیع کنند که همه ملت را در بر بگیرد. الآن باید واقعا به فکر ملت بود. یعنی تمام مسئولین کشور، حوزه، دانشگاه، سیاستمداران و اقتصاددانان باید برای حفظ مصالح عمومی مردم تلاش کنند و به فکر خودشان و جناحبازی و گروه خودشان نباشند. ببینند مصلحت مردم در چیست و همان را انجام دهند که مشکلات از روی دوش مردم برداشته شود.
