گزارش نیویورک تایمز، توافق چارچوبی واشنگتن و تهران را ضربهای مستقیم به دکترین امنیتی نتانیاهو میداند؛ توافقی که بدون مشارکت مستقیم تلآویو شکل گرفته و مهمترین خواستههای اسرائیل درباره محدودسازی موشکهای بالستیک، مهار شبکههای منطقهای ایران و تعیین تکلیف روشن پرونده هستهای را بیپاسخ گذاشته است. از نگاه این گزارش، اگر آتشبس ۶۰ روزه به محدود شدن آزادی عمل اسرائیل در لبنان و دیگر جبههها منجر شود، معامله آمریکا با ایران میتواند موازنه امنیتی منطقه را به زیان تلآویو تغییر دهد.
به گزارش سرویس بینالملل جماران، گزارش «نیویورک تایمز» توافق چارچوبی واشنگتن و تهران برای پایان دادن به جنگ فرسایشی اخیر را ضربهای سنگین به دکترین امنیتی بنیامین نتانیاهو توصیف میکند؛ جنگی که نخستوزیر اسرائیل امیدوار بود به نقطه اوج میراث سیاسی او تبدیل شود، اما اکنون در مسیری پیش میرود که میتواند همان میراث را با بحرانی جدی روبهرو کند.
به روایت این گزارش، حمله نظامی مشترک اسرائیل و ایالات متحده به خاک ایران، قرار بود توان هستهای، موشکی و منطقهای تهران را مهار کند، اما توافق اعلامشده فاقد مهمترین بندهایی است که تلآویو اصرار داشت در متن نهایی گنجانده شود.
متن کامل توافق هنوز بهصورت رسمی منتشر نشده و اسرائیل نیز مستقیماً در فرایند چانهزنیهای دیپلماتیک میان واشنگتن و تهران مشارکت نداشته است. اطلاعات اولیه نشان میدهد این چارچوب هیچ محدودیت مشخصی برای زرادخانه بزرگ موشکهای بالستیک ایران ایجاد نمیکند و مانع تداوم حمایتهای مالی و تسلیحاتی تهران از بازوهای منطقهای خود نمیشود. از نگاه تلآویو، همین خلأ میتواند اسرائیل را در برابر حملات موشکی و پهپادی آینده آسیبپذیرتر کند و بخش مهمی از اهداف امنیتی جنگ را بینتیجه بگذارد.
بر اساس این روایت، کاهش یا لغو تحریمهای اقتصادی غرب در قالب تفاهمنامه، میتواند میلیاردها دلار منابع مالی تازه در اختیار ایران قرار دهد؛ منابعی که از نگاه منتقدان اسرائیلی، ممکن است برای بازسازی و تقویت ساختارهای نظامی گروههایی مانند حزبالله در لبنان و حوثیها در یمن به کار گرفته شود. این گروهها پیشتر نیز با تسلیحات خود به عمق خاک اسرائیل حمله کردهاند و همین مسأله، نگرانی تلآویو را درباره پیامدهای مالی توافق تشدید کرده است.
در پرونده هستهای، که مهمترین اولویت سیاسی و امنیتی نتانیاهو در تمام دوران فعالیت او بوده، شرایط توافق همچنان مبهم مانده یا تصمیمگیری درباره آن به مذاکرات فشرده در دوره آتشبس ۶۰ روزه موکول شده است. سرنوشت ذخایر اورانیوم با غنای بالای ایران و این پرسش که آیا تهران در آینده اجازه ادامه غنیسازی سوخت هستهای را خواهد داشت یا نه، هنوز پاسخ روشنی ندارد. همین ابهامها باعث شده نگرانیهای راهبردی اسرائیل درباره آینده برنامه هستهای ایران پابرجا بماند.
یکی دیگر از نقاط حساس توافق، مسأله آزادی عمل نظامی اسرائیل در جبهههای منطقهای است. مقامهای ایرانی اعلام کردهاند این چارچوب شامل توقف فوری عملیات نظامی در تمامی جبههها، از جمله لبنان است؛ موضوعی که در صورت تثبیت، میتواند عملیات ارتش اسرائیل علیه حزبالله را محدود کند. هرچند مقامهای تلآویو این برداشت تهران را به چالش کشیدهاند، اما نتانیاهو در کنفرانس مطبوعاتی خود ناچار شد بر تلاش اسرائیل برای حفظ آزادی عمل نظامی مستقل در برابر تهدیدها تأکید کند.
ارتش اسرائیل نیز در همان روز، با هدف قرار دادن چهار نفر در خاک لبنان که آنها را تهدیدی برای نیروهای خود معرفی کرد، تلاش داشت نشان دهد همچنان آزادی عمل میدانی خود را حفظ کرده است. با این حال، ادامه حضور نظامی و عملیاتهای مستقل اسرائیل در جنوب لبنان، در سایه توافق آمریکایی با ایران، به چالشی جدی تبدیل خواهد شد. از نگاه این گزارش، اگر این چارچوب به محدود شدن دست اسرائیل در برابر حزبالله، حماس و دیگر متحدان منطقهای تهران منجر شود، موازنه میدانی میتواند به سود محور ایران تغییر کند و تلآویو را با بحرانی بزرگ در راهبرد امنیتی خود روبهرو سازد.
