روزنامه اسرائیلی هاآرتص مینویسد بزرگترین ضربه این جنگ به کشورهای عربی وارد شده است؛ زیرا آنها در جریان این بحران دریافتند که ایالات متحده دیگر تمایلی ندارد بهعنوان یک سپر دفاعی، به هر قیمتی از امنیت آنان محافظت کند.
به گزارش سرویس بین الملل جماران، روزنامه عبریزبان «هاآرتص» در گزارشی به قلم تسوی برئیل، تحلیلگر مسائل خاورمیانه، تأکید میکند که تمرکز اسرائیل و آمریکا بر دستاوردهای یک توافق با ایران، آن هم در شرایطی که هنوز هیچ توافقی نهایی نشده، یک خطای محاسباتی بزرگ است.
به باور این تحلیلگر، اهدافی مانند سرنگونی حکومت ایران، صفر کردن صادرات نفت یا نابودی کامل برنامه هستهای از طریق بمباران، از همان ابتدا غیرواقعبینانه بودهاند و این جنگ هیچ پیروزی ملموسی برای آمریکا و اسرائیل به همراه نخواهد داشت.
در بخش دیگری از این تحلیل آمده است که دونالد ترامپ در اقدامی غیرواقعی، امضای همزمان «پیمان ابراهیم» از سوی کشورهایی مانند عربستان، قطر، ترکیه، پاکستان، اردن و مصر را نیز به اهداف خود اضافه کرده است؛ فهرستی طولانی که به باور نویسنده، جای خالی کشورهایی مانند سوریه و لبنان در آن، بیشتر به شوخی شباهت دارد.
هاآرتص مینویسد بزرگترین ضربه این جنگ به کشورهای عربی وارد شده است؛ زیرا آنها در جریان این بحران دریافتند که ایالات متحده دیگر تمایلی ندارد بهعنوان یک سپر دفاعی، به هر قیمتی از امنیت آنان محافظت کند.
بر اساس این تحلیل، همین بیاعتمادی به آمریکا باعث شده کشورهای عربی، برخلاف اسرائیل که همچنان به دنبال اثرگذاری بر ترامپ است، با یک بحران امنیتی عمیق و سرنوشتساز روبهرو شوند.
این دولتها اکنون بر سر یک دوراهی راهبردی قرار گرفتهاند: آیا باید یک ائتلاف نظامی منطقهای، شبیه به «ناتوی عربی»، تشکیل دهند و قدرتهای نظامی غیرعربی مانند ترکیه و پاکستان را نیز وارد آن کنند، یا هر کشور باید بهتنهایی مسئول تأمین امنیت خود باشد؟
گزینه سومی که بهشدت ذهن این کشورها را درگیر کرده، مشارکت دادن خود ایران در چنین ائتلافی یا تبدیل تهران به یک شریک اقتصادی پس از رفع تحریمهاست؛ فرضیهای که البته ایران را به رقیبی جدی برای کشورهای خلیج فارس در بازار نفت تبدیل خواهد کرد.
در نهایت، این گزارش تصویری منزوی و منفی از اسرائیل در منطقه ترسیم میکند؛ رژیمی که دیگر واسطه ارتباط با واشینگتن نیست، بلکه بهعنوان عامل اصلی تحمیل یک جنگ پرهزینه و بیفایده به منطقه شناخته میشود. حتی ائتلاف نظامی اسرائیل با امارات نیز در این تحلیل، ابزاری برای جاهطلبی و سلطهجویی توصیف شده است.
