درک و تحلیل اهمیت و ابعاد آنچه رخ داده است، امروز که در دل و نزدیک واقعه و تحولیم، هنوز میسر نیست. اما میدانیم که قویترین قدرت نظامی و اقتصادی تاریخ جهان و دو ارتش اتمی برای کلنگی و زیستناپذیر و حکمرانیناپذیر کردن ایران به ایران حمله کردند و بعد از ۴۰ روز انواع جنایات سهمگین جنگی و بهرهگیری از جدیدترین فناوری و پشتیبانی مرئی و نامرئی دهها کشور ناچار به پذیرش مبناشدن پیشنهادهای دهمادهای ایران در مذاکرات صلح شدند
به گزارش جماران، محمدرضا جلائیپور فعال سیاسی در یادداشتی نوشت:
درک و تحلیل اهمیت و ابعاد آنچه رخ داده است، امروز که در دل و نزدیک واقعه و تحولیم، هنوز میسر نیست. اما میدانیم که قویترین قدرت نظامی و اقتصادی تاریخ جهان و دو ارتش اتمی برای کلنگی و زیستناپذیر و حکمرانیناپذیر کردن ایران به ایران حمله کردند و بعد از ۴۰ روز انواع جنایات سهمگین جنگی و بهرهگیری از جدیدترین فناوری و پشتیبانی مرئی و نامرئی دهها کشور ناچار به پذیرش مبناشدن پیشنهادهای دهمادهای ایران در مذاکرات صلح شدند. زیر ضرب یک جنگ تمامعیار ترکیبی و بعد از سالها تمهید و شدیدترین بمباران رسانهای و تحریمهای اقتصادی تاریخ معاصر جهان، در ایران نه فروپاشی سیاسی رخ داد و نه فروپاشی اجتماعی و نه فروپاشی اقتصادی.
هنوز بازی پایان نیافته و نمیدانیم در هفتهها و ماههای پیش رو اسرائیل جنایتپیشه و ترامپ فریبکار چه میکنند. اما تا همین جای کار استقامت ملی ایران چنان شگفتانگیز بوده است که هر نقد و ملاحظهٔ دیگری هم باشد، باید به نشانهٔ احترام و قدرشناسی تمامقد بایستیم برای:
شهدای بزرگی همچون طهرانی مقدم و تنگسیری و فرماندهان و سربازانی در ارتش و سپاه که قدرت موشکی و پهپادی و شهپادی و قایقهای موشکانداز ایران را با توان و دانش بومی پروردند و در نبردی نامتقارن حریف مجهزترین ارتشهای جهان شدند؛
شهدای بزرگی همچون قاسم سلیمانی و همرزمانش که شبکهٔ همپیمانان منطقهای ایران در لبنان و عراق و یمن را ساختند که در چنین معرکهٔ سرنوشتسازی همرزمان مدافع ایران شدند و ییشروی قدرتهای استعماری را متوقف کردند؛
شبکهٔ داوطلبان بسیج و شبکهٔ هیئات که در چنین هنگامهٔ تعیینکنندهای هستهٔ بسیجگر و سازماندهِ جریان حفاظت از ایران در چهل شب متمادی در خیابانهای همهٔ شهرهای ایران شدند و تعدادی از اهداف اصلی متجاوزان را ناممکن کردند؛
پرورندگان گفتمان و رویکردی که مقاومت ایران و حفظ استقلالش را ممکن کرد و امروز الهامبخش عدالتخواهان جهان و مقاومتکنندگان در برابر استعمارگران اپستینمنش شده است؛
سازندگان ساختار چند لایه و چند ستونی در حکومت و نیروهای مسلح ایران که آن را در برابر ترور و شهادت رهبران و فرماندهان مقاوم کرد؛
رهبر شهیدی که از دههها قبل ساختن پنج قدرت فوقالذکر که لوازم بقا و درخشش ایران در چنین گرداب هائلی شدند را راهبری کرد؛
همهٔ سربازان و شهروندانی که یکی از نزدیکانشان یا عضوی از بدنشان یا کاشانه و بخشی از داراییشان نثار ایران و قربانی تجاوز دشمنان ایران شد ولی صبورانه تاب آوردند،
مدیران عالی و کارکنان دیوانسالاریِ خدمات پایه در دولت که چنان خدمترسانی کردند که در طول ۴۰ روز جنگ تمامعیار و زیر ضرب حملات شدید و در شرایط ناامنی و تهدیدِ ترور هیچ یک از خدمات پایه متوقف نشد، هیچ کالای اساسی در هیچ جای ایران نایاب و حتی کمیاب نشد، صفهای بلند ندیدیم، هیچ بیمارستان و درمانگاهی که موشک نخورده بود از درمان مجروحان و بیماران بازنایستاد، قطعی برق و آب و تلفن همراه و خدمات بانکی و کمبود بنزین تجربه نشد، پلیس و نظافت هیچ شهری تعطیل نشد و جادههای کشور امن و پرتردد ماند؛
شهدا و سربازان پای لانچر و پدافند که برای ایران جانشان را کف دستشان گرفتند و اعضای بدنشان را تقدیم کردند؛
فرماندهان و سربازانی که چهل روز زیر زمین و در شهرکهای موشکی آفتاب و آغوش همسران و فرزندانشان را تجربه نکردند و وقتی بیرون بیایند تازه باید با خبر و عزای شهادت همرزمانشان مواجه شوند؛
دیپلماتها و کارشناسان سیاست خارجیمان که توانستند وتوی چین و روسیه به قطعنامهٔ پیشنهادی بحرین را میسر کنند، فرانسه و چند کشور منطقه را از ائتلاف ضد ایران جدا کنند، میانجی بسازند، ابتکار عملهای ممکنالوصول را بپرورند و نهایتا پیشنهادهای قدرتمندانهٔ ایران را مبنای مذاکرات کنند؛
یکایک ایرانیانی که برای اولین بار در تاریخ ایران و جهان برای چهل شب متمادی خیابانهای صدها شهر را برای حفاظت از کشور تسخیر کردند و در هوای سرد و زیر باران ساعتها پرچم ایران را گرداندند و با هموطنانشان در دفاع از ایران شعار دادند و سرود خواندند؛
یکایک معترضانی که ولو با سکوت و خانهنشینیشان کمک کردند که در طول چهل روز جنگ حتی یکی از فراخوانهای پرشمار ایرانستیزان برای اعتراض حتی توسط یک گروه کوچک هم در هیچ جای ایران اجابت نشود و آب به آسیاب دشمنان غدار ایران نریزد؛
همهٔ اهالی قلم و اندیشه و رسانه که علیرغم قطعی اینترنت در این چهل روز برای دفاع میهنی همبستگی ساختند و روشنگری کردند؛ به ویژه امثال دکتر عبدالکریم سروش که علیرغم دوری از ایران و انتقادهای ریشهای، از ابتدا و تمامقد و گرم وارد میدان دفاع از ایران و رسواسازی ایرانستیزان شدند؛
همهٔ کارکنان رسانهٔ ملی که زیر تهدید مدام بمباران نگذاشتند صدا و سیما خاموش شود، به ویژه آنها که در برنامههایی همچون زمانه و منایرانم همبستگیهای فراگیرتری ساختند؛
یکایک مرزبانان خاکی و آبیِ ایران که در شرایط تشدید تهدیدهای تجاوز، رخصت ناامنی و تجاوز مرزی را ندادند؛
یکایک ایرانیانی که بعد از تهدید زیرساختها، روی پلها و دور نیروگاههای ایران زنجیرهٔ انسانی ساختند؛
یکایک داوطلبان هلال احمر و کارکنان آتشنشانی و نهادهای مدنی و عمومی امدادرسانی که چهل روز به قربانیان تجاوز به کشورمان و در شرایط سخت خدمات کارساز رساندند؛
همهٔ همراهان کمپینهای مستقل دفاع میهنی همچون «به نام ایران» که از روز اول جنگ با طرحهای میدانی و رسانهایشان مارپیچهای سکوت را شکستند، صدای کودکان میناب و دلاوران ناو دنا و هزاران شهید ایران در داخل و خارج کشور شدند، هزاران نفر با سلایق مختلف را در بیانیهها و کنشهای نمادین همبسته کردند و الگوهایی برای ساختن همبستگیهای فراگیرتر و تکثرپذیر و بهرهگیری از هنر و ادبیات در فضای عمومی و خیابان پروردند که تکثیر شد؛
یکایک ایرانیان خارج از کشور که زیر فشار و ضرب اپوزیسیون فاشیستی و وابسته به اسراییل، محور تجمعهای ضد تجاوز به ایران در شهرهای بزرگ جهان شدند؛
صدها هزار اهالی کشمیر و عراق و پاکستان و یمن و ترکیه که با تجمعهای اعتراضی باشکوه و کمکهای نقدیشان به یاری ایرانیان آمدند؛
سازندگان جوان و خلاق ویدیوهای لگویی و انیمهای که در شرایط ضعف دیپلماسی عمومی ایران تاثیر جهانی داشتند؛
هنرمندانی همچون محسن چاوشی که از همان روزهای اول جنگ خطشکنی کردند و خوش درخشیدند و سرمایهٔ اجتماعی و هنریشان را در خدمت دفاع میهنی قرار دادند؛ و هنرمندانی همچون علی قمصری که ابتکارشان را در خدمت حفظ ایران و سرمایههای زیرساختیاش قرار دادند؛
مداحانی همچون مهدی رسولی و حسین طاهری و محمدحسین پویانفر که در این جنگ با نوحههای حماسی و محبوبشان مقاومت و شور ضروری برای دفاع میهنی را پروردند؛
همهٔ فرماندهان و مدیران عالیرتبه در نهادهای عمومی که زیر تهدید مدامِ ترور، خدمترسانی تماموقت کردند و حتی یک نفر ریزش و پیوستن به جبههٔ دشمن نداشتند؛
یکایک کارکنان صنعت حمل و نقل و صاحبان کسب و کارهای خرد و بزرگ که بخشی از کالاها و خدمات ضروری را ارائه میکردند و حتی در رمضان و نوروز و شرایط جنگی هم تعطیلات نداشتند؛
رهبران و کنشگران سیاسی و مدنی هزینهدادهای که در روزهای جنگ انتقادهایشان در سیاست داخلی را مسکوت گذاشتند و با ارتفاعگیری ملی از همان ابتدا تمامقد و گرم و بسیجگر وارد میدان دفاع میهنی شدند؛
همه کارشناسان و راهبرد اندیشانی که بدون اینکه موظف باشند و بیمزد و منت، با دهها ساعت وقتگذاری، پیشنهادها و ایدههای کارساز برای عبور ایران از این گردنه را میپرداختند و به هر طریق ممکن به دست تصمیمگیران و تصمیمسازان میرساندند؛
دلاوران لرِ هموطنمان که با برنو به نبرد مجهزترین نیروهای عملیات ویژه متجاوزان در دشت و کوهستان رفتند؛
۱۶ میلیون جانفدا که ظرف چند روز برای دفاع از ایران داوطلب شدند؛
و شهید لاریجانی که هم راوی قدرت ملی در هر دو جنگ بود و هم پرورندهٔ تدبیرهایی که به چنین نتیجهٔ عزتمندانهای برای ایران ختم شد.
یکایک ما سوارانِ کشتیِ ایران و حتی فرزندان و نوادگانمان مدیون رشادت و مجاهدت و ایثارگری قهرمانان و نیروهایی هستیم که یاد شدند. بالنده و پاینده باد ایران!
