نوروزی، حقوقدان: سالهاست با نقض قانون اساسی اجازه برگزاری تجمعات و راهپیمایی اعتراضی داده نمیشود و اغلب به تندی با آنها برخورد میشود. چنین تجربهای برای معترضان متقابلا تولید خشم میکند/ با اجرای قانون اساسی، امنیت واقعی برای تجمعات را فراهم کنید تا زمینههای خشونت را از بین ببرید.
به گزارش جماران؛ کامبیز نوروزی، حقوقدان در یادداشتی با عنوان «حق اعتراض مدنی و تکلیف دولت به برقراری امنیت معترضان» نوشت:
(حق اعتراض مدنی در قانون اساسی)
۱_در بند هفتم از اصل سوم قانون اساسی از وظایف دولت(حکومت) که به صراحت ذکر شده عبارت است از:
"تأمین آزادیهای سیاسی و اجتماعی در حدود قانون"
یعنی دولت باید برای اجرای حق آزادی سیاسی و اجتماعی ملت ایجاد امنیت کنند. دولت باید شرایطی فراهم کند که در آن ملت بتواند در امنیت کامل از آزادیهای سیاسی و اجتماعی استفاده کند.
۲_طبق اصل بیست و هفتم قانون اساسی :
"تشکیل اجتماعات و راهپیماییها، بدون حمل سلاح، به شرط آنکه مخل به مبانی اسلام نباشد آزاد است."
یعنی حق آزادی تشکیل اجتماعات و راهپیمایی از حقوق اساسی ملت است. این اصل در واقع بیانگر حق آزادی اعتراض مدنی از طریق اجتماعات و راهپیماییهاست. بدیهی است قانون اساسی نمیخواسته از آزادی راهپیمایی به نفع نظام سیاسی و درود گفتن به دولت بگوید. دولتها، از جمله در ایران هیچگاه برای تظاهرات طرفداران خود مانع و رادعی نمیتراشند و حتی خودشان این قبیل راهپیماییها را شکل میدهند.
قصد قانون اساسی در اصل بیست هفتم این است که از حق ملت در برابر سوءاستفاده از قدرت و خودکامگی دولت در برابر ملت محافظت کند(اصل بیست و ششم).
جز این نیست که مقصود اصلی اصل بیست و هفتم قانون اساسی بیان آزادی تجمع و راهپیمایی در انتقاد و اعتراض یا حتی مخالفت با نظام سیاسی بوده است.
۳_آزادی تجمعات و راهپیماییها مشروط به آن است که اولا مسلحانه نباشد؛ ثانیا در مخالفت با مبانی اسلام نباشد. بنابراین هر تجمع و راهپیمایی که بصورت غیرمسلحانه در اعتراض به رفتارها و تصمیمات اقتصادی و سیاسی و فرهنگی بوده و در مخالفت با مبانی اسلام نباشد بی هیچ قید و شرطی آزاد است.
(اگرچه ۴۰ سال است کمیسیون قانون احزاب این حق ملت را مستمرا نقض کرده است)
۴_جمع میان بند هفتم اصل سوم و اصل بیست و هفتم این است که دولت و بطور کلی نظام سیاسی مکلف است اجازه دهد ملت تجمعات و راهپیمایی اعتراضی خود را برگزار کند و امنیت کامل برای این راهپیمائیها و اعتراضات ایجاد کند و مطلقا اجازه ندهد هیچکس به این تجمعات تعرض کند و امنیت تجمعات و شرکتکنندگان در آن را بر هم بزند.
ماموران نیز موظفند از سلامت و امنیت کامل اعتراضات و معترضان به دقت و جدیت مراقبت کنند، نه آنکه خود به بهانهها و شکلهای مختلف امنیت اعتراض و معترض را برهم بزند.
اگر هم کسی مبادرت به خشونتی مانند آتش زدن و استفاده از سلاح گرم یا سرد کرد، فقط او را از میان معترضان خارج کرده و شرایط را برای ادامه تجمع معترضان سالم و محفوظ نگه دارد.
سالهاست با نقض قانون اساسی اجازهء برگزاری تجمعات و راهپیمایی اعتراضی داده نمیشود و اغلب به تندی با آنها برخورد میشود. چنین تجربهای برای معترضان متقابلا تولید خشم میکند.
با اجرای قانون اساسی، امنیت واقعی برای تجمعات را فراهم کنید تا زمینههای خشونت را از بین ببرید آنگاه خواهید دید که چگونه رفتار مدنی و آرام اعتراضی بروز بحرانهای کمرشکن منتفی خواهد کرد.
تقابل، تقابل میآورد. خشونت، خشونت میسازد. باد کاشتن به درو کردن توفان میانجامد.
