شاهد بودیم که در ۱۳ آبانماه امسال همچنان بزرگان و دلسوزان وطن و نظام در کنار دانشآموزان و دانشجویان فریاد استکبار ستیزی و مرگ بر آمریکا و مرگ بر اسرائیل سر میدهند این موضوع مخصوصا پس از جنگ تحمیلی چهل روزه و شهادت رهبر شهید معنای خاصی دارد نظر شما چیست؟
بدون شک دفاع از کشور و مقابله با استکبار، وظیفهای عقلی و شرعی است.
چراکه ماهیت جاهلیت مدرن و سیاستهای سلطه طلبانه قدرتهای استکباری، ایجاب میکند در هر شرایطی دفاع از سرزمین، جان مردم، منابع ملی و حقوق ملت ایران ضرورت داشته باشد.
مقصود شما از جاهلیت مدرن چیست؟
مقصود از جاهلیت مدرن؛ همان جریانی است که برای خود حق هرگونه اقدامی قائل است؛ به گونهای که میتواند هر کسی را مورد تجاوز قرار دهد، نسلکشی کند و بدون توجه به حقوق ملتها، خواستههای خود را به دیگران تحمیل کند.
البته این را هم عرض بکنم که این تفکر سابقهای تاریخی دارد و منحصر به دوران معاصر نیست.
ریشههای چنین رویکردی را میتوان در جاهلیت پیش از اسلام و حتی در رفتار برخی امتهای گذشته مشاهده کرد.
قرآن کریم در آیه ۸۷ سوره هود به این موضوع و به تقابل تاریخی حق و باطل اشاره دارد و منطق قدرتهای سلطهگر را برملا میکند.
سلطهگران با تکیه بر آزادی و خواستههای خود، هر اقدامی را برای خویش مجاز میدانند، اما برای دیگر ملتها و اعتقادات آنان حقی قائل نیستند.
نکته دیگر نگاه استعماری قدرتهای بزرگ به منابع کشورهای دیگر است شما ببینید در منطق استکبار، نفت، معادن، ثروتها و منافع کشورهای دیگر نیز متعلق به قدرتهای سلطهگر تلقی میشود؛ به این معنا که منابع یک کشور را متعلق به خود میدانند، صرفاً به این دلیل که از نظر آنان آن منابع باید در اختیارشان باشد، هرچند در سرزمین و متعلق به مردم دیگری قرار گرفته باشد.
در چنین نگرشی، حتی بمباران و تجاوز به مردم نیز توجیه میشود و ملتهای دیگر از حق اعتراض و دفاع از منابع و منافع خود محروم انگاشته میشوند.
چهتوصیهای به کسانی دارید که در توجیه سیاست استعمارگران؛ از مخالفت آنان با مقاومت و نه با ظواهر مذهب سخن میگویند و یا اساسا سعی میکنند بیتفاوت از کنار آن عبور کنند؟
بنده با فکری و رویکردی که مردم را به بیتفاوتی در برابر اقدامات قدرتهای استکباری دعوت کند شدیدا مخالفم، و از اینکه گاهی به مردم گفته میشود کاری به این مسائل نداشته باشند و درباره اقدامات قدرتهای سلطهگر سخنی نگویند رنج میبرم در حالی که نتیجه چنین رویکردی، فراهم شدن زمینه برای غارت، کشتار، تجاوز و چپاول ثروت ملتها است.
سیاست استعمارگران در مواجهه با شعائر دینی چیست؟
عرض کردم قدرتهای استعمارگر با برخی ظواهر و مناسک مذهبی مخالفتی ندارند، اما آنچه برای آنان قابل تحمل نیست، ایستادگی در برابر سلطه و دفاع از حقوق ملتها است.
بههمین خاطر معتقدم عزاداری اهلبیت(ع) باید با دفاع از مظلوم و دشمنی با ظالم همراه باشد.
لطفا از پیوند میان معارف اهلبیت (ع) و مسئولیت اجتماعی مسلمانان سخن بگویید؟
سوال خوبی بود! ببینید اگر کسی بخواهد تا قیامت عزاداری کند، سینه بزند و بر مصائب اهلبیت(ع) گریه کند، اما در برابر تجاوز به کشور، ظلم به مردم و غارت منابع ملتها سکوت کند، از حقیقت و پیام اصلی این معارف فاصله گرفته است.
گریه برای امام حسین(ع) نمیتواند از دفاع از مظلوم، دفاع از کشور، اسلام و مسلمانان جدا باشد. نمیتوان برای امام حسین(ع) عزاداری کرد، اما در برابر ظلم و تجاوز سکوت کرد و از مسئولیت دفاع از مردم شانه خالی کرد.
برخی تصور میکنند میتوان شعائر مذهبی را حفظ کرد، اما درباره تجاوز دشمن و حقوق ملت هیچ سخنی نگفت؛ درحالیکه این نگاه نوعی مغالطه است و با پیام قیام امام حسین(ع) سازگاری ندارد.
هرگز سکوت در برابر تجاوز آمریکا و رژیم صهیونیستی قابل قبول نیست
بنابراین هنگامی که کشور مورد تجاوز قرار میگیرد و مردم با حملات و تهدیدهای دشمن مواجه میشوند، انتظار میرود همگان در دفاع از کشور و محکومیت این اقدامات موضعی روشن اتخاذ کنند. .
نکته دیگری که مایلم در پایان سخن بهآن اشاره کنم: عکسالعملها به فعالیت رسانهای برخی جریانها در خارج از کشور است.
اینکه چگونه برخی مواضع و سخنان آنان منتشر میشود، اما در برابر تجاوز به ایران واکنش روشنی از سوی بعضی افراد و جریانهای مذهبی دیده نمیشود.