نتایج یک مطالعه جدید نشان میدهد مصرف اوزمپیک و مونجارو ممکن است خطر اختلال در حس چشایی و بویایی را تا ۵۰ درصد افزایش دهد.
به گزارش جماران به نقل از مجله دیلی میل، یک مطالعه علمی جدید نشان میدهد که داروهای پرکاربرد کاهش وزن مانند اوزمپیک و مونجارو ممکن است خطر بروز اختلال در حس بویایی و چشایی را تا حدود ۵۰ درصد افزایش دهند؛ یافتهای که از تأثیرات گستردهتر این داروها فراتر از کنترل اشتها و کاهش وزن حکایت دارد.
بر اساس گزارش روزنامه دیلیمیل، داروهای متعلق به گروه آگونیستهای گیرنده GLP-1 علاوه بر کاهش اشتها و کمک به کاهش وزن، ممکن است بر نحوه پردازش طعم و بو در مغز نیز اثر بگذارند.
پژوهشگران در این مطالعه، دادههای پزشکی بیش از ۸۷۰ هزار بیمار مبتلا به دیابت نوع ۲ را از ۱۷۰ مرکز درمانی در سراسر جهان بررسی کردند. نیمی از این بیماران داروهای مبتنی بر GLP-1 دریافت کرده بودند و نیم دیگر از سایر داروهای ضد دیابت استفاده میکردند؛ موضوعی که امکان مقایسه دقیق دو گروه را فراهم کرد.
نتایج نشان داد افرادی که از داروهای تزریقی کاهش وزن استفاده میکردند، حدود ۵۰ درصد بیشتر از سایر بیماران تغییراتی در حس چشایی و بویایی خود گزارش کردهاند. با این حال، پژوهشگران تأکید کردند که این عارضه نسبتاً نادر است و در بیشتر مصرفکنندگان مشاهده نمیشود.
به گفته محققان، بیماران مبتلا به دیابت بهطور طبیعی نیز به دلیل آسیبهای عصبی و اختلال در گردش خون، بیشتر در معرض مشکلات حسی قرار دارند، اما مصرف این داروها ممکن است احتمال بروز چنین اختلالاتی را در برخی افراد افزایش دهد.
پژوهشگران احتمال میدهند این اثر به دلیل تأثیر داروهای GLP-1 بر سلولهای جوانههای چشایی و بخشهایی از مغز باشد که مسئول پردازش حس چشایی، بویایی و سیستم پاداش هستند.
همچنین نتایج برخی تحقیقات دیگر نشان داده است که حدود یک نفر از هر پنج مصرفکننده این داروها تغییراتی در درک طعم غذاها تجربه میکند؛ بهطوری که برخی مواد غذایی برای آنها شیرینتر یا شورتر از قبل به نظر میرسد، در حالی که توانایی تشخیص طعمهای تلخ و ترش تغییر قابل توجهی نمیکند.
با وجود این یافتهها، کارشناسان تأکید میکنند که تغییر حس چشایی بهتنهایی عامل کاهش وزن نیست و موفقیت درمان با این داروها به عوامل دیگری مانند رژیم غذایی، فعالیت بدنی، کیفیت خواب و میزان استرس نیز بستگی دارد.
پژوهشگران در پایان خاطرنشان کردند که این نتایج هنوز مقدماتی است و برای درک دقیقتر اثرات عصبی و حسی داروهای GLP-1 به مطالعات گستردهتر و دقیقتری نیاز است.
