جماران | آخرین اخبار ایران و جهان، سیاست، اقتصاد و اندیشه

یادداشت؛

از مواضع پزشکیان تقدیر و حمایت می کنیم

در شرایطی که اقدامات نظامی و حملات جنایت‌کارانه منتسب به رئیس‌جمهور آمریکا و رژیم غاصب صهیونیستی و استمرار درگیری‌ها، خطر گسترش بحران در منطقه را افزایش داده است، استفاده از ظرفیت‌های سازمان ملل و سازوکارهای دیپلماتیک برای مهار تنش، توقف بی‌قانونی‌ها و نقض قواعد حقوق بین‌الملل، جلوگیری از زیر پا گذاشته‌شدن استقلال کشورها و مقابله با اقدامات مغایر با حقوق بشر، همچنین جلوگیری از گسترش مخاصمه و فراهم‌کردن زمینه گفت‌وگو، ضرورتی جدی است

نویسنده:
کد خبر: ۱۷۲۸۶۲۰
از مواضع پزشکیان تقدیر و حمایت می کنیم

به گزارش جماران، جواد امام در یادداشتی اختصاصی که به مناسبت  سخنرانی رئیس جمهور در مجمع عمومی سازمان ملل در اختیار جماران قرار داد نوشت:

 

سخنرانی دکتر پزشکیان در مجمع عمومی سازمان ملل، فرصتی برای تبیین مواضع ایران، دفاع از حقوق و منافع ملی و گشودن مسیر گفت‌وگو و دیپلماسی بود.

ضمن تقدیر و حمایت از مواضع ایشان در دفاع از حقوق ایران و مردم، تأکید بر ایستادگی در برابر فشار، آمادگی برای گفت‌وگو و دیپلماسی، رد زبان زور و ضرورت همکاری منطقه‌ای برای تأمین امنیت را رویکردی قابل‌توجه می‌دانم.

مرز دفاع مشروع و تشدید تنش باید روشن باشد: دفاع مشروع برای دفع تجاوز و حفاظت از مردم، تمامیت ارضی و امنیت کشور است؛ اما اقدامات نظامیِ فراتر از ضرورت دفاع و استمرار و گسترش مخاصمه می‌تواند زمینه‌ساز تشدید بحران و ناامنی منطقه‌ای شود. ازاین‌رو، همه طرف‌ها باید ضمن رعایت منشور ملل متحد و اصول حقوق بین‌الملل، از اقداماتی که به تشدید مخاصمه می‌انجامد، پرهیز کنند.

در شرایطی که اقدامات نظامی و حملات جنایت‌کارانه منتسب به رئیس‌جمهور آمریکا و رژیم غاصب صهیونیستی و استمرار درگیری‌ها، خطر گسترش بحران در منطقه را افزایش داده است، استفاده از ظرفیت‌های سازمان ملل و سازوکارهای دیپلماتیک برای مهار تنش، توقف بی‌قانونی‌ها و نقض قواعد حقوق بین‌الملل، جلوگیری از زیر پا گذاشته‌شدن استقلال کشورها و مقابله با اقدامات مغایر با حقوق بشر، همچنین جلوگیری از گسترش مخاصمه و فراهم‌کردن زمینه گفت‌وگو، ضرورتی جدی است.

همان‌گونه که دفاع از کشور به معنای تسلیم نیست، دیپلماسی نیز به معنای عقب‌نشینی از حقوق ملی نیست. توان دفاعی می‌تواند در خدمت بازدارندگی و حفاظت از امنیت ملی باشد و دیپلماسی نیز با ایجاد مسیر ارتباطی، اعتمادسازی و حل‌وفصل مسالمت‌آمیز اختلافات، زمینه‌ساز صلح پایدار شود.

اکنون مهم‌تر از سخنرانی، تبدیل این رویکرد به اقدام عملی دیپلماتیک، توقف جنایت‌های غیرقانونی، استفاده مؤثر از ظرفیت سازمان ملل و کشورهای منطقه، پیگیری حقوق ایران از مجاری حقوقی و بین‌المللی و فراهم‌کردن زمینه گفت‌وگوهای برابر، مستقیم و نتیجه‌بخش است.

تریبون سازمان ملل پایان مسیر نیست؛ آغاز آزمونی برای دیپلماسی است تا گفت‌وگو به صلح، امنیت، همکاری منطقه‌ای و تأمین منافع ملی ایران منجر شود.

انتهای پیام

دیدگاه شما