جنگ اخیر نشان داد جمهوری اسلامی امنیت ملی خود را فراتر از مرزهای خود تعریف میکند. اجزاء محور مقاومت تفکیکپذیر نیست. ابایی هم از ورود به جنگ گسترده و واکنش نظامی آمریکا ندارد.
1- جنگ 12 ساعته 17 خرداد در پاسخ به شرارت رژیم اشغالگر قدس در ضاحیه یک رونمایی از طول و عرض جغرافیایی نبرد با تبهکاران جهانی در غرب آسیا بود. این وسعت در دریا از تنگه هرمز تا تنگه بابالمندب و در خشکی کل کشورهای محور مقاومت را در بر میگیرد.
2- زیرساختهای رژیم در حمله به لبنان با شلیک موشکهای خیبرشکن با موفقیت صددرصد مورد هدف قرار گرفت. موشکهایی که به راحتی از سد سامانههای پدافندی پیکان، فلاخن داوود، تاد و پاترویت عبور کرد و نقطهزن به هدفهای موردنظر اصابت کرد.
3- جنگ اخیر نشان داد جمهوری اسلامی امنیت ملی خود را فراتر از مرزهای خود تعریف میکند. اجزاء محور مقاومت تفکیکپذیر نیست. ابایی هم از ورود به جنگ گسترده و واکنش نظامی آمریکا ندارد.
4- پیوستن انصارالله یمن در این نبرد و بستن تنگه بابالمندب به روی شناورهای رژیم صهیونیستی فصل تازه گشایش جغرافیای نبرد بود که نشانگر اشتباه محاسباتی طراحان جنگ در پنتاگون و ارتش تروریستی اسرائیل است.
5- تلاش آمریکاییها برای بازکردن تنگه هرمز راه به جایی نبرده است. کشتیهای جنگی و تجاری در دو سوی تنگه گیر افتادهاند و اقتصاد جهان سرمایهداری را بهویژه در حوزه انرژی به تب و تاب افتاده است. ترامپ از یک سو در مذاکرات حرف جدیدی برای گفتن ندارد و از سوی دیگر در سرتاسر جغرافیای نبرد ماشین جنگی خود را از کار افتاده میبیند. این در حالیست که ایران هنوز از برگ جدید خود یعنی ورود به «جنگ فرامنطقهای» رونمایی نکرده است.
6- صهیونیستها و آمریکاییها از توهم پیروزی قریبالوقوع و سهلالوصول کمکم خارج میشوند و خود را در برابر یک «جنگ فرسایشی» میبینند؛ همان چیزی که از آن فرار میکردند.
7- بنبست راهبردی آنها در میدان اقتضا میکند با پیشنهادهای سخاوتمندانه به دیپلماسی برگردند. تجربه گفتوگوهای اسلامآباد نشان میدهد سخاوتی در کار نیست. آنها حرفهای خود را مبنی بر باز کردن تنگه هرمز و بیرون بردن مواد هستهای ایران و دادن وعدههای نسیه تکرار میکنند. کما اینکه اکنون در ماهیت رفت و برگشت و تبادل غیررسمی پیامها این دسیسه و نیرنگ به خوبی قابل مشاهده است.
8- جمهوری اسلامی بیتردید در مقابله با تجاوز وحشیانه دشمن، پیروز است. آثار این پیروزی در عرصه «میدان» ، «خیابان» و «مذاکره» مشهود است. در اولین لحظات نبرد 12 ساعته وقتی خبر اصابت موشکها و پهپادهای ایرانی به سرزمینهای اشغالی رسید، آنچنان هیجان حضور و واکنش مردم بالا بود که گویی حضور هر نفر یک «پرچم» در خیابان، هر نفر یک «موشک» دیده میشود!
9- نبرد 12 روزه نشان داد تابآوری مردم و نیروهای مسلح از یک سو و تابآوری مسئولان از سوی دیگر آنقدر بالاست که میتواند «توهمات» ترامپ را به عنوان مسئول اول جنایات جنگی جابجا کند.
10- جنگ ادامه دارد. زندگی عادی مردم هم با کنار آمدن با واقعیتهای نبرد با متجاوزرین ادامه دارد. این دشمن است که باید فکری برای برون رفت از این مهلکه پیدا کند. خروج از این مهلکه برای صهیونیستها و آمریکاییها فقط یک راه دارد، آن هم تسلیم بدون قید و شرط و پذیرش شروط فرمانده کل قوا!
دولت، نیروهای مسلح و از همه مهمتر ملت ما دارند خود را برای نبرد منطقهای و فرامنطقهای آماده میکنند. مذاکرات و گفتوگویی در کار نیست. اگر هست با زبان «موشک»، «پهپاد» و اراده پولادینی که پشت این قدرت بزرگ غیرهستهای جهان است. اگر آنها مرد این گفتوگو هستند، بسمالله! رئیس هیأت مذاکراتی ما یک دیپلمات نیست، یک ژنرال کارکشته، جنگ دیده، شجاع و باهوش است. او دارد خود را برای ورود چندباره به «جنگ گسترده» آماده میکند. باید دید دشمن این آمادگی را دارد؟!
