درسی که ما آحاد مردم و به خصوص حاکمان و مسئولان کشور لازم است از سیره عملی و نظری امیرالمؤمنین(ع) و نیز زندگی امام خمینی(س) - آن فرزند شایسته مکتب امام علی(ع) و نیز سادگی زندگی شخصی رهبری شهیدمان - بیاموزیم، این خواهد بود که از تجملات و استفادههای اسرافگونه از نعمتهای خداوند دوری کنیم؛ و در کمک به نیازمندان و مستمندان و احسان و انفاق به آنان، گوی سبقت را از دیگران برباییم و در نهایت تکریم و احترام، این حمایتها را انجام دهیم.
بعد از برگزاری مراسم باشکوه بزرگداشت عید غدیر و سی وهفتمین سال ارتحال ملکوتی حضرت امام خمینی(س) فرزند راستین مکتب نورانی والهی امیرالمؤمنین(ع)، دستنوشتهای از خانمی توسط یکی از بستگان برای من ارسال شد. آن خانم محترم نوشته بودند که حدود ۲۵ سال قبل و در دوران دانشآموزی چند عدد ازگیل از شاخه درختی چیده که از حیاط یکی از ساکنین محترم نزدیک مدرسه به سمت خیابان آویزان شده بود؛ و برای اینکه دینی بابت آن بر گردنش نمانده باشد، مبلغی پول با آن یادداشت داخل پاکت گذاشته و از صاحب خانه خواسته که او را با گرفتن آن پول حلال کند.
با خواندن آن دستنوشته و به مناسبت روز عید غدیر خم، برخورد امام علی(ع) با برادر نابینایش جناب عقیل به ذهنم خطور کرد که از امام به خاطر نابینا بودن درخواست سهم بیشتری از بیتالمال کرده بودند. چگونه امیرالمومنین(ع) - امام معصوم وخلیفه مسلمین - از دادن سهم بیشتر با آن شرایط جسمی برادرش خودداری میکنند و یا در موارد متعدد دیگر چگونه در حفاظت و مراقبت از بیتالمال جدیت داشتند و از طرف دیگر در رسیدگی به یتیمان و تنگدستان و کمک کردن در خفا و تکریم و احترام به آن بندگان خدا اهتمام می ورزیدند؟
به زندگی امام خمینی(س) در دوران رهبری آن حضرت و نیز داشتن جایگاه مرجعیت دینی که نگاه میکنیم، آثار این سیره عملی و الهی را کاملا میبینیم: دقت در مصرف و آب و برق و انواع انرژی، استفاده از غذای ساده، دوری از تجملات و پرهیز در استفاده از امکانات دولتی وبیتالمال. مکان حسینیه جماران و دفتر کار ایشان که محل اجتماع مکرر مردم و مسئولان و مقامات خارجی بود، در نهایت سادگی قرار داشت. فضای درون حسینیه نیز در سادگی و از گچ و خاک بوده و اجازه نقاشی هم نداده بودند.
رساله عملیه امام درخواست زیادی در بین مقلدین داشت و مسئولان ارشاد نیز درخواست چاپ آن را کرده بودند ولی ایشان اجازه چاپ آن با استفاده از امکانات دولتی را ندادند؛ و گفتند در صورت نیاز از کمکها وهدایای مردمی استفاده شود. موارد دیگری را نیز میتوان برشمرد که در مجال این نوشته نمیگنجد.
درسی که ما آحاد مردم و به خصوص حاکمان و مسئولان کشور لازم است از سیره عملی و نظری امیرالمؤمنین(ع) و نیز زندگی امام خمینی(س) - آن فرزند شایسته مکتب امام علی(ع) و نیز سادگی زندگی شخصی رهبری شهیدمان - بیاموزیم، این خواهد بود که از تجملات و استفادههای اسرافگونه از نعمتهای خداوند دوری کنیم؛ و در کمک به نیازمندان و مستمندان و احسان و انفاق به آنان، گوی سبقت را از دیگران برباییم و در نهایت تکریم و احترام، این حمایتها را انجام دهیم.
حاکمیت و مسئولان نظام در هر ردهای به خصوص کسانی که در صدر نهادهای اقتصادی کشور و بیتالمال ملت نشستهاند، بیش از همه باید در استفاده از اموال و امکانات کشور قانونمند بوده و ازهزینههای غیر ضروری حتما خودداری کنند.
میتوان در برگزاری مراسم اعیاد و جشنهای دینی نیز مردم را هرچه بیشتر به بزرگداشت ایام الله و اعیاد شکوهمند ترغیب نمود. اگر این اتفاق مبارک بیفتد، میتوان با صدای بلند و رسا اعلام نمود که ملت فهیم ما در دینداری و تعظیم شعائر و معارف اسلامی و الهی در صف مقدم قرار داشته و پیشتازند. آنگاه رشد دینداری و اخلاقمداری را میتوان در اقشار مختلف، به خصوص نوجوانان وجوانان عزیز با قاطعیت ادعا نمود.
یکی از عوامل مهمی که میتواند نقش مردم عزیز را در چنین حرکتهای خداپسندانه و الهی برجسته و نهادینه کند، بازگشت اعتماد و امید قاطبه مردم و جوانان عزیز به حاکمیت و نظام جمهوری اسلامی است. لازم است حضور گسترده مردم در صحنه همچون دوران هشت ساله دفاع مقدس - که در دو جنگ تحمیلی اخیر نیز تجلی عینی پیدا نموده است، و عامل مهمی در ناکامی متجاوزین و ستمگران در حمله به ایران زمین محسوب میشود - استمرار یافته و مردم خود را صاحبان اصلی انقلاب و نظام دانسته و با همه وجود در حفظ و صیانت از تمامیت ارضی و آرمانهای شهیدان عالیقدر و امام شهیدان خود را مسئول بدانند.
انشاءالله پایان عزتمندانه جنگ تحمیلی و دوره رهبری جدید جمهوری اسلامی برای حفظ و گسترش حضور مردم و خدمت شایسته و بیمنت به آنان فرصت مغتنمی خواهد بود. با استفاده از نظر فرهیختگان و نخبگان و استادان و متخصصان و نیز بازنگری در ترکیب شوراها و مجامع تصمیمساز و تصمیمگیر و نیز جلب مشارکت تشکلها و احزاب رسمی و فعال، راهکارهای علمی و متقن و دقیق و منطقی شناسایی شود.
آنگاه میتوان با توکل به خدا، سربلندی و سرافرازی این کشور و ملت متمدن را برای جهانیان و دولتها و نیز متجاوزین و متخاصمین در هر نقطه جهان نشان داد و این کشور مسیر رشد و توسعه همراه با زندگی شرافتمندانه، آسایش، آرامش و رفاه برای آحاد مردم داخل کشور و امید و دلبستگی برای ایرانیان مقیم خارج کشور را مجدانه و خردمندانه دنبال کند.
..................................................................
*عضو هیأت علمی دانشگاه و عضو انجمن خبرگان برنامه ریزی کشور
