به گزارش جماران، متین رمضانخواه جامعهشناس و معاون مطالعات دفتر هیئت دولت در یادداشتی نوشت: پرچم، نمادینترین عنصری است که دیروز را به فردا گره میزند؛ حفظ تمامت ارضی کشور، حفظ مرزهای کشوری که چون مادر پناه است، تعریف موسعترین دایره از شهروندان، اقتدار دولت مرکزی در سراسر پهنه سرزمینی، رابطه عزتمندی و مقتدرانه با سایر دولتها و تأمین رفاه برای شهروندان و پیش از دیگر موارد "مایی" که هویت است و دیگری را مجزا میسازد.
پرچم در هر سرزمینی جزئی جداییناپذیر از هویت ملی به شمار میآید و در واقع نمایانگر ملت است، نه صرفاً نماینده دولتها.
پرچمها، ویژگیها، خصوصیات و نشانههای ملتها و کشورهای مختلف را به تصویر میکشند و گاهی شامل نمادهای دینی و تاریخی نیز هستند. به عنوان مثال، در پرچم کشور ما رنگ سفید نماد صلحطلبی ملت ایران و رنگ قرمز نمایانگر شجاعت و مقاومت ایرانیان است. علاوه بر این، پرچم به عنوان نماد وحدت، انسجام و همبستگی اجتماعی نیز شناخته میشود.
آنجا که درگیری کلامی و ایدئولوژیک به بنبست میرسد، یک نماد تنها نقطه مشترک است و آن پرچم است. جایی که عبور از آن برابر با عبور از هویت وجودی سرزمینی است.
در پیچیدهترین و حساسترین روزهای معاصر این سرزمین تمام گروههای متفاوت با ارزشهای متضاد حول یک نماد جمع شدهاند و هریک تلاش دارند آن نماد را به نفع خود مصادره کنند و خوانش خودشان را نزدیکترین خوانش به جامعیت آن نماد بدانند.
پرچم، نمادینترین عنصری است که دیروز را به فردا گره میزند، لذا آنچه خوانش اصیل از ایران را در دل خود جای میدهد، نه لفاظی و مرگ و درود گفتن، بلکه اتخاذ رویکرد نظری و اقدام به کنش عملی است که ایران را به عنوان دربرگیرندهترین ایده تعریف کند.
حفظ تمامت ارضی کشور، حفظ مرزهای کشوری که چون مادر پناه است، تعریف موسعترین دایره از شهروندان، اقتدار دولت مرکزی در سراسر پهنه سرزمینی، رابطه عزتمندی و مقتدرانه با سایر دولتها و تأمین رفاه برای شهروندان و پیش از دیگر موارد "مایی" که هویت است و دیگری را مجزا میسازد.
این روزها همانند تمام روزهای تلخ رفته بر نیکانمان خواهد رفت، اما رو سیاهی به آتش کشیدن پرچم و پشت کردن به وجودش برای آنان که سیاهی و آتش را بر این خاک روا داشتند باقی خواهد ماند.