ضرورت دارد کشورهای منطقه دست به ابتکاری تاریخی بزنند؛ تأسیس «سازمان ملل خاورمیانه» نهادی مستقل از نفوذ قدرت‌های غربی، با محوریت همکاری، عدالت و منافع واقعی ملت‌های خاورمیانه. تشکیل این سازمان نه فقط واکنشی به بی‌عدالتی‌های جهانی، بلکه حرکتی تاریخی برای بازگرداندن اقتدار، استقلال و کرامت ملت‌های خاورمیانه است. این اتحاد می‌تواند نقطه آغاز نظمی نو باشد که در آن، خاورمیانه با امنیت، ثبات و قدرت اقتصادی خود، جایگاه شایسته‌اش را در جهان بازمی‌یابد.

پس از پایان جنگ جهانی دوم در سال ۱۹۴۵، سازمان ملل متحد با هدف حفظ صلح، توسعه روابط میان کشورها و کمک به پیشرفت اجتماعی و اقتصادی کشورها شکل گرفت. این نهاد جهانی قرار بود ضامن عدالت باشد؛ اما با گذشت بیش از هشتاد سال، عملکرد آن در مناطق حساس جهان، به‌ویژه خاورمیانه، به‌شدت مورد انتقاد قرار گرفته است.

بسیاری از ملت‌های خاورمیانه بر این باورند که تصمیم‌ها و قطع‌نامه‌های سازمان ملل متحد عمدتاً تحت نفوذ قدرت‌های بزرگ، به‌ویژه ایالات متحده آمریکا اتخاذ می‌شود. در بحران‌هایی نظیر فلسطین، لبنان، سوریه، عراق و یمن، این سازمان نتوانسته رفتار منصفانه و مستقل از منافع قدرت‌های غربی نشان دهد. در نتیجه، اعتماد مردم منطقه نسبت به آن کاهش یافته و عدالت بین‌المللی، شکلی یک‌طرفه و گزینشی به خود گرفته است.

خاورمیانه منطقه‌ای استثنایی با جمعیتی بالغ بر یک میلیارد نفر، شامل ایران، ترکیه، مصر، عراق، سوریه، لبنان، یمن، فلسطین، عمان، اردن، پاکستان، عربستان، امارات، قطر، بحرین، کویت، افغانستان، ترکمنستان، تاجیکستان، قرقیزستان، ازبکستان و جمهوری آذربایجان، ظرفیت‌های عظیم انسانی، فرهنگی و اقتصادی. وجود منابع گسترده نفت و گاز، مسیرهای بازرگانی جهانی و گذرگاه‌های راهبردی مانند تنگه هرمز، باب‌المندب و کانال سوئز، این منطقه را به شریان حیاتی اقتصاد جهانی تبدیل کرده است. اگر کشورهای خاورمیانه بتوانند به‌صورت هماهنگ و مستقل عمل کنند، این منطقه قادر است به قطب اقتصادی امن جهانی بدل شود و نقش محوری در تأمین انرژی، تجارت و توسعه پایدار ایفا کند.

به همین دلیل، ضرورت دارد کشورهای منطقه دست به ابتکاری تاریخی بزنند؛ تأسیس «سازمان ملل خاورمیانه» نهادی مستقل از نفوذ قدرت‌های غربی، با محوریت همکاری، عدالت و منافع واقعی ملت‌های خاورمیانه. چنین سازمانی می‌تواند:

- صدای واحدی از شرق میانه در نظام جهانی باشد؛  

- بحران‌های منطقه‌ای را با نگاه انسانی و بی‌طرفانه حل کند؛  

- امنیت جمعی و استقلال سیاسی کشورهای عضو را تقویت نماید؛  

- برنامه‌های توسعه اقتصادی را متناسب با نیازهای فرهنگی و اجتماعی منطقه اجرا کند.  

در نهایت، تشکیل این سازمان نه فقط واکنشی به بی‌عدالتی‌های جهانی، بلکه حرکتی تاریخی برای بازگرداندن اقتدار، استقلال و کرامت ملت‌های خاورمیانه است. این اتحاد می‌تواند نقطه آغاز نظمی نو باشد که در آن، خاورمیانه با امنیت، ثبات و قدرت اقتصادی خود، جایگاه شایسته‌اش را در جهان بازمی‌یابد.

...........................................................

*دبیرکل حزب آزادی

انتهای پیام
این مطلب برایم مفید است
0 نفر این پست را پسندیده اند

موضوعات داغ

نظرات و دیدگاه ها

مسئولیت نوشته ها بر عهده نویسندگان آنهاست و انتشار آن به معنی تایید این نظرات نیست.