اپوزیسیون‌های ایران‌ستیز

هر روز و شب صدها بمب و موشک از سوی دو جنایتکار متجاوز آمریکا و اسراییل بر سر ملت ایران ریخته می‌شود؛ و هر روز صدها ایرانی شهید و صدها خانه و مراکز ملی ویران می‌گردد. شبکه ایران ستیز اینترنشنال و برخی شبکه‌های همسو، نام آن را «حمله آمریکا و اسرائیل در حمایت از مردم ایران» گذاشته‌اند. زهی شرم! شگفت این که برخی به اصطلاح روشنفکران ایرانی خارج‌نشین در مصاحبه‌های خود پشت قاب این شبکه‌ها به دفاع از این حمله‌های وحشیانه برخاسته‌اند. صدها کودک و زن و پیر ‌‌و‌ جوان به خاک و خون کشیده می‌شوند، شبکه‌های ایران‌ستیز از این کشته‌ها شادمانی می کنند. قساوت قلب و ضدیت با کشور تا کجا پیش رفته که آمریکا و اسرائیل را ناجی ایران می‌دانند؟

ملت ایران هر چند اشکال و انتقاد به نحوه اداره کشور دارد، اما هیچ‌گاه تن نمی‌دهد که دو کشور متجاوز که کارنامه آنها در غزه روشن است و یا کسانی که سال‌ها در کنار اینها به شادخواری پرداخته‌اند، نجات‌بخش کشورشان باشند. کشور را باید از این ورطه نجات داد، اما به دست کسانی که سال‌ها در کشور و در کنار ملت و دارای سوابق روشن هستند؛ نه خارج‌نشینانی که در انفجارها و ویرانی‌ها و کودک‌کشی‌های میناب و جاهای دیگر به شادمانی پرداختند. محال است که ملت بیدار ایران سرنوشت کشورش را به این شیادان بسپارد. شما اگر تعصب ایرانیت داشتید، برای یک بار این تجاوز ایران‌ستیزانه را محکوم می‌کردید. شرمتان باد که در کنار نتانیاهو فریاد نجات ایران سر می دهید!

دستگاه حاکمیت و شورای رهبری برای یکپپارچه کردن مردم و ائتلاف احزاب و گروه‌ها، در برابر این تجاوز، شایسته است زندانیان سیاسی را آزاد و در این شرایط حساس و بحرانی از امثال خاتمی، روحانی، ظریف و کسانی که بیش از چهل سال تجربه کار اداری و سیاسی را دارند و نیز رفع حصر از آقای مهندس موسوی و خانم رهنورد، بهره بگیرد؛ و با تجدید نظر در سیاست‌های کلان راه را بر نفوذ خارجی ببندد  و با عقلانیت جمعی و مشورت با کشورهای منطقه این جنگ خانمان‌سوز را پایان دهد.

به سه چیز هر کار نیکو شود/ همان تخت شاهی بی آهو شود/

به گنج ‌و به رنج و به مردان مرد/ جز این نیست آیین ننگ و نبرد (فردوسی)

یعنی مردان مرد را در این شرایط خطیر به عرصه حاکمیت برگردانید.