به گزارش جماران؛ متن یادداشت محمد محقق رهبر حزب وحدت مردم افغانستان در پی می آید:
بسمه تعالى
تفاوت مذهبى بهانه اى براى تحقیر و سرکوب
همه میدانیم که در افغانستان بطور عمده پیروان دو مذهب اسلامى (حنفى و جعفرى) زیست مینمایند واین دو مذهب فقهى در عین حالى که در مبانى اصلى اعتقادى اسلام توحید و رسالت ومعاد و بسیارى از اصول عملى مشترک هستند و لى در فروعات فقهى تفاوت هایى هم دارند مثلاً شیعه جعفرى با دست باز و سنى حنفى با دست بسته نماز اداء میکنند و پیروان مذهب جعفرى بر اساس فقه شان در هنگام مریضى و یا مسافرت روزه را قصر میکنند و قضاء آن را در وقت دیگر بجا میاورند و پیروان مذهب حنفى مطابق فقه شان روزه را قصر نمیکنند که هردو طریقه عمل مستند به دوفقه شریف اسلامى میباشد.
و از جانب دیگر حکومت موقت طالبان در مرحله شعار این طور وانمود میکنند که حقوق مذهبى اهل تشیع را رعایت میکنند و در اداء مناسک شان مزاحمت نمیکنند ولى در عمل خلاف آن را انجام میدهند بلکه از تفاوت فقهى بعنوان فرصتى براى تحقیر قومى و تصفیه حسابهاى مذهبى استفاده میکنند که روز گذشته یک مسافرى از جامعه هزاره و تشیع را که از ولسوالى لعل و سرجنگل به مرکز ولایت غور که بیش از صد کیلومتر مسافت دارد رفته بود و در عین حال مریض هم بوده در محل دور از انظار عمومى مطابق حکمى فقهى روزه شان را افطار نموده، مامورین طالبان در ولایت غور شخص مذکور را دستگیر و بعد از لت و کوب و شکنجه زیاد بعنوان تحقیر به وضع فجیع در بازار ولایت تشهیر کرده اند.
اینجانب این عمل حکومت طالبان را بعنوان نماد واضح از نقض حقوق بشرى و تبعیض و تحقیر قومى ومذهبى محکوم مینمایم و نیز از مجامع حقوق بشرى میخواهم که تحقیر و تبعیض بالاى جمعه تشیع را محکوم نموده و جلو آن را بگیرند و از علماء و شخصیتهاى کشور خصوصاً جامعه تشیع و هزاره که به نحوى با طالبان همکارى دارد نیز میخواهم که به مظالمى که بر هم کیشان شان و هموطنان هزاره و شیعه شان روا داشته میشود توجه داشته باشند و حتى الامکان جلو گیرى کنند ٠
و اگر طالبان فکر میکنند که قصر روزه در حال مریضى و مسافرت خلاف احکام قرأن کریم و شریعت غراى محمدى است این طور نیست عذر شرعى و تفاوت حکم فقهى است که من باب تذکر آدرس مستند فقهى حکم قصر روزه در قرأن کریم را بشرح زیر مینگارم ٠
( سوره البقرة ' آیه ١٨٣ و ١٨٤ ) یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا کُتِبَ عَلَیْکُمُ الصِّیَامُ کَمَا کُتِبَ عَلَى الَّذِینَ مِن قَبْلِکُمْ لَعَلَّکُمْ تَتَّقُونَ (183) اَیَّامًا مَعْدُدَاتْ فَمَنٌ کَان مِنْکُمْ مَرٍیْضَاً اَوٌ عْلَى سَفَرْ فَعِدَّةُ مٍَنْ اَیَّامْ اُخَرْ ( الخ)
اى کسانى که ایمان آورده اید واحب شده است بر شما روزه همچنانکه واجب شد بر امتهاى پیش از شما باشد که رستگار شوید ، این روزه در ایام معین و معدود شده است ، و لى اگر از شما مؤمنین کسانى مریض باشند ویا در سفر باشند پس روزه شان در روزهاى دیگر است.