به گزارش خبرنگار جی پلاس، امام خمینی (س) در سوم فروردین ماه سال ۵۱ در نامه ای خطاب به مرحوم حجت الاسلام و المسلمین سید احمدآقا خمینی بر توجه بیشتر به مرحوم آیت الله سید مرتضی پسندیده، برادر بزرگترشان تاکید کردند. متن نامه امام به شرح زیر است:
"بسمه تعالی
احمد عزیزم،ان شاء اللّه تعالی سلامت باشید. ماها بحمداللّه تعالی سلامت هستیم. از اینکه حضرت آقای اخوی[1] با تنهایی می گذرانند نگران هستم؛ نگذارید به ایشان بد بگذرد. نمی دانم قضیۀ منزل[2] برای محرّم و صفر است یا امری حادث شده است. در نوشته های خود احتیاط کنید و امضا نکنید و شما مشغول تحصیل و تهذیب نفْس باشید و دخالت در امری نکنید.[3] خدمت حضرت حجت الاسلام و المسلمین آقای اخوی سلام برسانید. به دخترها و مخدره اهل بیت سلام برسانید. والسلام علیکم.
خانم مهمان دارند و نمی رسند چیزی بنویسند. بحمداللّه تعالی سالم هستند و همین طور سایرین. پاکت جوف[4] را به وسیله مطمئنی زود برسانید.
7 صفر 92ـ پدرت
1 ـ آقای سید مرتضی پسندیده.آقای سید احمد خمینی دربارۀ پاورقی های این نامه چنین مرقوم داشته اند:
2 ـ ساواک بارها منزل حضرت امام را در قم محاصره می کرد و ماه ها و هفته ها از تردد افراد جلوگیری می کردند، ایشان سؤال کرده اند که آیا بعد از ماه محرّم و صفر تردد آزاد می شود یا خیر؟ زیرا تنها اینجانب و دو نفر کارگر به نام های مشهدی رضا و میرزا نادعلی می توانستیم تردد کنیم.
3 ـ امام برای اینکه اگر محتوای نامه لو رفت مسئله ای برای من به وجود نیاید، این موضوع را برای رد گم کردن می نوشتند و این مطلب بین من و ایشان دائماً تکرار می شد؛ من هم مرتباً برای ایشان می نوشتم که در کاری دخالت ندارم. مثلاً در همین نامه ایشان نوشته‌اند: «احتیاط کرده و نامه را امضا نکنید» که این با «دخالت نکن» در نامه های قبل و بعدی به هیچ وجه نمی سازد.
4 ـ اکثر قریب به اتفاق این نامه ها مسائل مربوط به مبارزه بوده است. بنده و سایرین اجازۀ نسخه‌برداری و فتوکپی از این نامه ها را نداشتیم؛ چون حرام بود که در پاکت ها را باز کنیم؛ و متأسفانه گیرنده های این نامه ها اکثراً آنها را محو می کردند و یکی از باارزش‌ترین اسناد مبارزه دربارۀ دورۀ پانزده سالۀ تبعید حضرت امام و کار مخفی ایشان بر روی علمای مبارز و مردم انقلابی ضد رژیم شاه از بین رفته است.