جی پلاس، بر اساس یک تحقیق علمی پیشتر مشخص شده بود که تراکم استخوانی افرادی که دچار افسردگی و اضطراب هستند بیش از افراد عادی است. پژوهش های جدید نشان می دهد مشکل مذکور در افرادی با انزوای بیشتر هم بالاتر است.
فارس نوشت: محققان چینی در بررسی های خود به این نتیجه رسیده اند که مغز به عنوان فرمانده بدن علائم خارجی را دریافت و پردازش می کند و سپس دستوراتی را برای استخوان های بدن می فرستد و اگر فرد با انزوا، افسردگی و اضطراب دست و پنجه نرم کند، تعداد و کیفیت این فرامین کاهش یافته و نتیجه این امر تحلیل رفتن استخوان ها خواهد بود.
مساله نگران کننده این است که انزوای اجتماعی خود موجب افزایش اضطراب می شود و این روند به تحلیل استخوان ها کمک می کند. انزوای طولانی مدت به تمرکز بیشتر نوراپینفرین و کاهش شاخص های استئوژنیک در استخوان ها نیز می انجامد. بنابراین ضروری است علیرغم شیوع کرونا و ضرورت حفظ فاصله اجتماعی در جهان روش های جدیدی با استفاده از فناوری های ارتباطی برای جلوگیری از انزوا و تنهایی افراد ابداع شود.