به گزارش جماران، انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا، رئیس‌جمهور دونالد ترامپ را در برابر یک آزمون سیاسی واقعی قرار می‌دهد؛ در شرایطی که محبوبیت او کاهش یافته و هزینه جنگ علیه ایران بالا رفته است. این وضعیت نشانه احتمال بازپس‌گیری کنترل کنگره از سوی دموکرات‌ها و آغاز تحقیقات گسترده است و این پرسش را مطرح می‌کند که آیا شکست، به دوران ترامپ پایان خواهد داد.
روزنامه‌های آمریکایی و بریتانیایی به نشانه‌های متعددی اشاره کرده‌اند که شکست سنگین جمهوری‌خواهان را در انتخابات میان‌دوره‌ای که امروز سه‌شنبه برگزار می‌شود، محتمل می‌داند؛ امری که توانایی ترامپ برای اجرای برنامه‌هایش در دو سال باقی‌مانده از دوره ریاست‌جمهوری او را تهدید می‌کند.
مجله نیوزویک نوشت که ترامپ تهدید می‌کند در صورت بازپس‌گیری کنترل کنگره از سوی دموکرات‌ها، از حق وتوی خود علیه تمام قوانینی که کنگره تصویب و برای امضا ارسال کند، استفاده خواهد کرد و تأکید کرده است که ممکن است به «آقای وتو» تبدیل شود؛ اشاره‌ای به آمادگی او برای رویارویی قانون‌گذاری با رقبایش، هرچند پیش‌بینی می‌کند که این رویارویی در نهایت به توافق‌های سیاسی منتهی شود.
بر اساس این مجله، نظرسنجی‌ها نشان می‌دهد که دموکرات‌ها به تصاحب مجلس نمایندگان نزدیک‌تر هستند، در حالی که رقابت بر سر مجلس سنا همچنان نزدیک است. حزب دموکرات برای تغییر موازنه کنترل کنونی، به چهار کرسی خالص در هر یک از دو مجلس نیاز دارد.
امیدها انتخاباتی تنها به اکثریت قانون‌گذاری محدود نمی‌شود؛ زیرا دموکرات‌ها در صورت پیروزی می‌توانند انتصاب‌های قضایی و اجرایی دولت را مختل کنند، بر تصمیم‌های کاخ سفید نظارت اعمال کنند و تحقیقاتی را درباره فعالیت‌های خانواده ترامپ و جنگ علیه ایران آغاز کنند.
افول محبوبیت و بحران رهبری
روزنامه نیویورک تایمز در تحلیلی به قلم «هویل رینز» بر این باور است که شخصیت رئیس‌جمهور به‌طور مستقیم بر عملکرد او بازتاب می‌یابد و در این‌باره تجربه‌های هفت رئیس‌جمهور پیشین آمریکا را از جیمی کارتر و رونالد ریگان گرفته تا جورج بوش پدر و جورج بوش پسر به یاد می‌آورد. نویسنده می‌گوید که ریاست‌جمهوری مستلزم احترام به شأن و منزلت این مقام و ایجاد حس اطمینان و پیشرفت و آرمان‌گرایی است؛ صفاتی که به باور او در دوره ترامپ رو به کاهش گذاشته است.
رینز سبک رئیس‌جمهور کنونی را در سخنرانی و برخورد با رقبا در برابر توانایی پیشینیانش در بهره‌گیری از شوخ‌طبعی و مذاکره و سازش قرار می‌دهد و معتقد است که توهین و نمایش‌گری جایگزین نبود حکمت و اعتدال نمی‌شوند. او همچنین هشدار می‌دهد که انتخابات، توانایی دموکراسی آمریکا را در اصلاح مسیر خود آزمایش خواهد کرد.
از سوی دیگر، روزنامه «د هیل» بر این نظر است که دوران ترامپ به پایان سیاسی خود نزدیک می‌شود و اشاره می‌کند که رأی‌دهندگان از افزایش قیمت سوخت و مواد غذایی و سیاست‌های اخراج و جنگ با ایران به‌شدت ناراضی شده‌اند؛ مسائلی که با وعده‌های انتخاباتی او در سال ۲۰۲۴ در تضاد است.
این روزنامه می‌افزاید که کاهش اعتماد تنها به رأی‌دهندگان محدود نمی‌شود، بلکه به شخصیت‌های مذهبی و سیاسی‌ای نیز گسترش یافته که پیش‌تر به رئیس‌جمهور نزدیک بودند و این نشانه‌ای از گسترش دامنه انتقادها است.
شکست احتمالی و میراثی سنگین
در روزنامه گاردین، نویسنده «نسرین مالک» هشدار می‌دهد که شکست جمهوری‌خواهان ممکن است به معنای پایان یک مرحله سیاسی باشد، اما لزوماً به معنای رهایی از آثار ترامپ نیست. سیاست‌های او — از برچیدن نهادهای دولتی گرفته تا تعرفه‌های گمرکی و گسترش اختیارات دستگاه‌های مهاجرت — ممکن است سال‌ها زمان ببرد تا لغو شوند.
مالک اشاره می‌کند که خود دموکرات‌ها نیز با بحران رهبری و هویت روبه‌رو هستند، چرا که هنوز نتوانسته‌اند پروژه سیاسی روشنی ارائه دهند که فراتر از مخالفت با ترامپ باشد. همچنین اختلافات درون حزب بر سر اسرائیل و غزه شکافی را میان رهبری سنتی آن و پایگاه گرایش‌یافته‌تر به چپ آشکار می‌کند.
او یادآور می‌شود که نامزد دموکرات، عبدالسید — که ممکن است اولین عضو مسلمان مجلس سنا شود — به دلیل مواضعش درباره اسرائیل با انتقادهایی حتی از سوی شخصیت‌های حزبی روبه‌رو است، که نشان‌دهنده دشواری ساختن اتحادی انتخاباتی و منسجم است.
ترامپ میان رویارویی و بقا
اما روزنامه بریتانیایی ای پیپر بر احتمال زیر سؤال بردن نتایج انتخابات از سوی ترامپ تمرکز می‌کند و ادعاهای مکرر او درباره تقلب در رأی‌گیری را یادآور می‌شود، همراه با هشدارهای دموکرات‌ها درباره احتمال استفاده از دعاوی قضایی یا اختیارات اضطراری برای تأثیرگذاری بر نتایج.
این گزارش کاهش محبوبیت ترامپ را با جنگ علیه ایران و پیامدهای اقتصادی آن پیوند می‌زند، چرا که قیمت بنزین بیش از ۴۰ درصد و گازوئیل حدود ۷۰ درصد از زمان آغاز جنگ در فوریه/فوریه گذشته افزایش یافته است. همچنین از ترامپ نقل شده که در یک گردهمایی انتخاباتی عبارت «هیچ‌کس قدر من را نمی‌داند» را تکرار کرده، که بیانگر احساس او از کاهش حمایت است.
با این حال، شکست جمهوری‌خواهان — اگر رخ دهد — به معنای ناپدید شدن ترامپ از صحنه نخواهد بود؛ زیرا او اختیارات ریاست‌جمهوری و نفوذش درون حزب را حفظ خواهد کرد و ممکن است همچنان بر انتخاب نامزد بعدی‌اش تأثیرگذار بماند. بدین ترتیب، انتخابات ممکن است به مرحله سلطه تقنینی جمهوری‌خواهان پایان دهد، اما آمریکا را با پرسشی دشوارتر روبه‌رو می‌گذارد: چگونه می‌توان از میراث ترامپ گذشت، بدون آنکه اسیر شکاف‌های آن ماند؟