به باور فارین پالیسی، تصور اینکه فشار نظامی و اقتصادی بهتنهایی ایران را تسلیم میکند، طی پنج دهه شکست خورده است. تفاهمنامه قبلی نیز به دلیل ابهام درباره هرمز و ملاحظات سیاسی داخلی دو کشور فروپاشید. آمریکا خود را به دلیل برتری نظامی پیروز میداند، درحالیکه ایران بقا، تحمیل هزینه به دشمن و افزایش نفوذش بر هرمز را پیروزی تلقی میکند. ازاینرو، توافق پایدار باید به هر دو طرف امکان اعلام پیروزی بدهد.
به گزارش سرویس بینالملل جماران، الیسون ماینر و نیت سوانسون، مدیران برنامههای خاورمیانه و ایران در شورای آتلانتیک و از مقامهای پیشین شورای امنیت ملی آمریکا، در مقالهای در «فارین پالیسی» مینویسند که ادامه جنگ، برخلاف تصور دولت ترامپ، اهرم واشنگتن را کاهش داده است. کمبود مهمات، افزایش هزینههای سیاسی داخلی، حملات حوثیها به صادرات نفت عربستان، اختلال در اقتصاد جهانی و آسیب به اعتبار آمریکا، ادامه این مسیر را پرهزینهتر میکند. ایران نیز با وجود بهرهبرداری سیاسی از نقش «قربانی حملات آمریکا و اسرائیل»، با بحران اقتصادی، تخریب زیرساختها و دشوارترشدن بازسازی روبهرو است؛ بنابراین هر دو طرف انگیزه کافی برای پایان جنگ دارند.
به باور نویسندگان، تصور اینکه فشار نظامی و اقتصادی بهتنهایی ایران را تسلیم میکند، طی پنج دهه شکست خورده است. تفاهمنامه قبلی نیز به دلیل ابهام درباره هرمز و ملاحظات سیاسی داخلی دو کشور فروپاشید. آمریکا خود را به دلیل برتری نظامی پیروز میداند، درحالیکه ایران بقا، تحمیل هزینه به دشمن و افزایش نفوذش بر هرمز را پیروزی تلقی میکند. ازاینرو، توافق پایدار باید به هر دو طرف امکان اعلام پیروزی بدهد.
پیشنهاد مقاله، توافقی محدود درباره تنگه هرمز است: آمریکا حملات و محاصره را متوقف و مجوز دائمی فروش نفت ایران را صادر کند؛ ایران نیز عبور آزاد کشتیها را تضمین کند. همزمان، سازوکاری زیر نظر سازمان ملل با حضور ایران، عمان و نماینده چرخشی کشورهای خلیج فارس بر تردد دریایی نظارت و اختلافات را حل کند. این طرح نقش جدید ایران در هرمز را به رسمیت میشناسد، اما مانع کنترل یکجانبه مسیر یا دریافت عوارض از کشتیها میشود.
این توافق میتواند زمینه مذاکرات هستهای بعدی را فراهم کند. طبق تفاهمنامه موجود، ایران باید وضعیت فعلی برنامه هستهای خود—بدون غنیسازی و ساخت سانتریفیوژهای جدید—را حفظ کند. آمریکا نیز باید با مشارکت اروپا و آسیا پدافند هوایی و مسیرهای جایگزین انرژی کشورهای خلیج فارس را تقویت کند و ابتکارات بریتانیا، فرانسه، عربستان و دیگر شرکا را در یک راهبرد هماهنگ قرار دهد؛ در غیر این صورت، ایران میتواند از اختلاف میان آنان بهرهبرداری کند.
نویسندگان نتیجه میگیرند تسلیم بیقیدوشرط ایران هرگز واقعبینانه نبود. ترامپ میتواند توافقی را که هرمز را باز کند، برنامه هستهای ایران را منجمد نگه دارد، از متحدان آمریکا محافظت کند و فشار اقتصادی جهانی را کاهش دهد، نه بهعنوان شکست، بلکه بهعنوان پیروزیای واقعبینانه معرفی کند.
