۲۳ درصد از اسرائیلیها در صورت تشکیل دولت بعدی توسط بنیامین نتانیاهو پس از انتخابات اکتبر آینده، به ترک فلسطین اشغالی فکر میکنند.
به گزارش جماران به نقل از الجزیره، آمار «مهاجرت معکوس» از اسرائیل، افزایش بیسابقهای را نشان میدهد که در بحبوحه اختلافات شدید بر سر هویت این رژیم و وخامت شرایط اقتصادی و امنیتی، بیش از ۱۵۰ هزار نفر برای همیشه این کشور را ترک کردهاند.
بر اساس گزارشی که الیاس کرم، خبرنگار الجزیره آن را تهیه کرده است، نظرسنجیها نشان میدهد که ۲۳ درصد از اسرائیلیها در صورت تشکیل دولت بعدی توسط بنیامین نتانیاهو پس از انتخابات اکتبر آینده، به ترک فلسطین اشغالی فکر میکنند.
این ارقام نگرانی زیادی را برای سیاستمداران در اسرائیل ایجاد کرده و سوالات زیادی را در مورد دلایل و پیامدهای آن مطرح کرده است، همانطور که گزارش توضیح میدهد، به خصوص در جامعهای که از اختلافات شدید بر سر شکل دولت رنج میبرد، بین گروهی که میخواهند یک دولت مذهبی راستگرا و بنیادگرا باشد و گروه دیگری که میخواهد یک دولت سکولار، دموکراتیک و تحت حاکمیت قانون باشد.
این گزارش اشاره میکند که تلاشهای دولت نتانیاهو برای سرنگونی بخش قضایی و کاهش اختیارات دیوان عالی، دادستان کل و رئیس اطلاعات داخلی از جمله دلایل اصلی بود که هزاران اسرائیلی را به خیابانها کشاند. این اعتراضات بدون دعوت به نافرمانی مدنی و امتناع از دستورات نظامی نبود که نشاندهنده شکاف عمیق اجتماعی است.
اعتراض حریدی ها
در همین چارچوب، احساس ناامنی در میان اکثریت اسرائیلیها پس از حمله ۷ اکتبر ۲۰۲۳ و جنگهای بعدی که هنوز پایان نیافتهاند، برجسته میشود.
بر اساس این گزارش، بار مسئولیتی که بر دوش سربازان ذخیره گذاشته شده، شکاف اجتماعی بیشتری را آشکار کرد، آن هم در زمانی که دولت در حال ولخرجی برای مدارس مذهبی متحدان ارتدکس افراطی خود بود ، و این متحدان حتی به صرف فکر تحمیل خدمت سربازی اجباری به آنها اعتراض میکردند.
شرایط اقتصادی وخیم همچنان عامل اصلی تسریع روند مهاجرت معکوس است، به طوری که افزایش قیمت آپارتمان و بار انباشته شده بهره بانکی بر وامهای مسکن، همچنان ادامه دارد.
کاهش سه رتبهای رتبه اعتباری اسرائیل در طول سالهای جنگ همچنین باعث شد که هزینههای زندگی به طور قابل توجهی افزایش یابد.
پدیده مهاجرت معکوس، پرسشی اساسی را مطرح میکند که همچنان جای بحث دارد: آیا اسرائیل واقعاً آنطور که رهبرانش تصویر میکنند، یک پروژه ملی است؟ یا در واقع یک پروژه سرمایهگذاری و یک ایستگاه ترانزیت است که یهودیان جهان هر زمان که بخواهند به آن میآیند و وقتی اوضاع وارونه و بدتر میشود، آنجا را ترک میکنند؟
کرم نتیجه میگیرد که این سوال همچنان موضوع مهمی برای مبارزات انتخاباتی آینده است، انتخاباتی که شاهد نبردی شدید بر سر آینده، هویت و جهت اسرائیل خواهد بود.
