جهان سالانه حدود ۲۰،۰۰۰ زلزله را ثبت میکند، که حدود ۵۵ زلزله در روز است که میتوان به وضوح تشخیص داد، در حالی که هزاران لرزش کوچک توسط انسانها نادیده گرفته میشوند.
به گزارش جماران، چند روز پس از شوک دو زلزله ویرانگر که ونزوئلا را لرزاند، شبکههای جهانی لرزهنگاری فعالیتهای لرزهای قابل توجهی را ثبت کردند که بیشترین تعداد آنها در روز دوشنبه، ۶ ژوئیه رخ داد.
امروز بیش از ۱۲۰۰ زلزله توسط شبکههای نظارتی ثبت شد، از جمله چندین زلزله با بزرگی بیش از ۵ ریشتر. این لرزشها در نقاط مختلف جهان، از اقیانوس آرام تا اقیانوس هند، از جمله اندونزی، آلاسکا، ایسلند و جزایر دورافتاده رخ داده است. طبق دادههای نظارتی جهانی ، بیش از ۱۲۰۰ زلزله در یک روز ثبت شده است.
اگرچه این تعداد عظیم قابل توجه به نظر میرسد، اما سوابق سازمان زمینشناسی ایالات متحده نشان میدهد که وقوع این تعداد زیاد زلزله استثنایی نیست، زیرا زمین در نتیجه حرکت مداوم صفحات تکتونیکی که پوسته زمین را تشکیل میدهند، فعالیت لرزهای مداومی را تجربه میکند.
این آژانس همچنین تخمین میزند که جهان سالانه حدود ۲۰،۰۰۰ زلزله را ثبت میکند، که حدود ۵۵ زلزله در روز است که میتوان به وضوح تشخیص داد، در حالی که هزاران لرزش کوچک توسط انسانها نادیده گرفته میشوند.
در ساعات اخیر، علاوه بر ادامه فعالیت در مناطقی که به عنوان بخشی از "حلقه آتش" در اطراف اقیانوس آرام شناخته میشوند، که فعالترین کمربند لرزهخیز و آتشفشانی روی زمین است، لرزشهایی با بزرگی بیش از ۵ ریشتر در مناطق مختلف از جمله زلزلههایی در نزدیکی جزایر اندونزی و در امتداد صخرههای ریکیان در اقیانوس اطلس شمالی ثبت شده است.
رویدادهای غیرمرتبط
این فعالیت تنها چند هفته پس از آن رخ میدهد که مجموعهای از زلزلههای قدرتمند چندین منطقه در سراسر جهان را لرزاند، به ویژه دو زلزله ویرانگر که ونزوئلا را لرزاندند و به بزرگی ۷.۲ و ۷.۵ ریشتر بودند و باعث هزاران تلفات و خسارات گسترده شدند. در همین دوره، زلزلههای شدیدی نیز در ژاپن و کالیفرنیا رخ داد که سوالاتی را در مورد ارتباط احتمالی بین آنها مطرح کرد. با این حال، زلزلهشناسان تأکید میکنند که بیشتر این رویدادها به هم مرتبط نیستند و زمانبندی نزدیک آنها اغلب نتیجه طبیعی فعالیت مداوم صفحات تکتونیکی در سراسر جهان است.
زمینشناسان توضیح میدهند که پوسته زمین به صفحات عظیمی تقسیم شده است که با سرعت آهسته تنها چند سانتیمتر در سال حرکت میکنند، اما تجمع تنش در مرزهای این صفحات میتواند برای دههها یا قرنها ادامه یابد تا اینکه ناگهان به شکل زلزله آزاد شود. به همین دلیل است که گاهی اوقات به نظر میرسد زمین وارد دورههایی از فعالیت شدید میشود، حتی اگر فرآیندهای زمینشناسی اساسی به طور مداوم در پسزمینه در حال فعالیت باشند.
محققان معتقدند آنچه بیشترین اهمیت را دارد، تعداد خود زلزلههای ثبتشده نیست، بلکه مکان، بزرگی و نزدیکی آنها به مناطق پرجمعیت است. بسیاری از لرزشهای روزانه در اعماق اقیانوس یا در مناطق دورافتاده بدون ایجاد خسارات قابل توجه رخ میدهند، در حالی که یک زلزله قدرتمند در نزدیکی یک شهر بزرگ میتواند منجر به فاجعه گسترده انسانی و اقتصادی شود.
محققان میگویند این فعالیت تکتونیکی مداوم به ما یادآوری میکند که سیاره ما هنوز از نظر زمینشناسی زنده است و نیروهایی که میلیونها سال پیش کوهها را ساخته و اقیانوسها را باز کردهاند، هنوز هم زیر پای ما در حال فعالیت هستند.
