تحلیل فایننشیال تایمز، تهدید کمسابقه ترامپ علیه عمان را نشانهای از شکست سیاست فشار نظامی واشینگتن در بحران هرمز میداند؛ جایی که صبورترین میانجی خلیج فارس، بهجای همراهی کامل با کاخ سفید، بر بیطرفی، حقوق بینالملل و راهحل دیپلماتیک تأکید کرد و همین موضع، خشم آمریکا را آشکار و کشورهای عربی را نسبت به بیثباتی تعهدات واشینگتن هوشیارتر کرد.
به گزارش سرویس بینالملل جماران، تحلیل فایننشیال تایمز به کالبدشکافی یک پارادوکس رفتاری تکاندهنده در کاخ سفید میپردازد: «تهدید نظامی عمان توسط دونالد ترامپ». تنها دو سال پس از آنکه هلدینگ خانوادگی ترامپ از سرمایهگذاری ۵۰۰ میلیون دلاری در هتلهای مجلل عمان تمجید کرد، رئیسجمهور آمریکا در اظهاراتی بیسابقه هشدار داد که اگر عمان در پرونده هرمز «درست رفتار نکند، آنها را منفجر خواهد کرد». نویسنده استدلال میکند که این طغیان کلامی، بیش از آنکه ناشی از قدرت باشد، بازتابدهنده کلافگی و سرخوردگی شدید ترامپ از شکست دکترین نظامیاش در بازگشایی تنگه هرمز و مهار بحران جهانی انرژی است.
امیل هوکایم، پژوهشگر ارشد IISS، دیدگاه ترامپ را اینگونه کالبدشکافی میکند: «اگر ایران به ترامپ امتیاز نمیدهد، پس کشورهای خلیج فارس باید جور آن را بکشند!» ترامپ با انتقال بار مسئولیت شکست به دوش متحدان، درصدد ساکت کردن لابیهای طرفدار رژیم صهیونیستی در واشینگتن است. فشار او برای «اجباری کردن پیمان ابراهیم» بر پادشاهیهای عربی در میانه جنگ، با واقعیتهای میدان ناهمخوان است؛ چراکه این کشورها رژیم صهیونیستی را عامل اصلی بیثباتی منطقه میدانند. از سوی دیگر، اسکات بسنت، وزیر خزانهداری آمریکا، با تهدید عمان به تحریمهای تهاجمی، تلاش کرد مسقط را از هرگونه فرمول «تسهیل عوارض ناوبری» برای ایران بازدارد؛ امری که با تکذیب فوری و رسمی سفیر عمان در واشینگتن همراه شد.
لایه دیگر بحران، اتهام واشینگتن به مسقط مبنی بر «نقض بیطرفی» است. مسقط که یک روز پیش از آغاز جنگ، ۲۸ فوریه ۲۰۲۶، میزبان آخرین دور مذاکرات محرمانه ایران و آمریکا بود، پس از آغاز عملیات نظامی، از نیمکت تسهیلکننده خارج شد و صراحتاً واشینگتن را به برافروختن یک «جنگ انتخابی غیرقانونی» متهم کرد. سید بدر البوسعیدی، وزیر خارجه عمان، با اتکا به سنت دیپلماسی صلح، پستی معنادار در شبکه X منتشر کرد: «بیطرفی ما در خدمت آرمان صلح است؛ سنگ بنای امنیت ملی ما و هدیه منحصربهفرد ما به جهان.» این موضع صلحجویانه، اگرچه امارات و سعودی را خشمگین کرد، اما سبب شد عمان کمترین آسیب موشکی را در جنگ متحمل شود. یک منبع آگاه فاش کرده که مسقط هرگز ایده «عوارض گرفتن از تنگه» را نپذیرفته، بلکه در قالب حقوق بینالملل، به دنبال فرمول قانونی «دریافت هزینه در ازای خدمات واقعی نظیر پدافند، راهنمایی و مهار خسارتهای زیستمحیطی» با هماهنگی سازمان جهانی کشتیرانی است تا راه خروجی برای بازگشایی هرمز بیابد.
در نهایت، جان آلترمن، پژوهشگر CSIS، و کریستین دیوان هشدار میدهند که این رفتار ساینده و تهاجمی ترامپ ــ که پیشتر با تمسخر محمد بن سلمان در میامی و تحقیر کویت به دلیل سرنگونی سه جت آمریکایی همراه بود ــ یک اثر معکوس و بلندمدت در خلیج فارس خواهد داشت: «شتاب گرفتن دکترین محافظهکاری». پادشاهیهای خلیج فارس، از جمله عمان، اگرچه در برابر این اظهارات دیوانهوار ترامپ «سکوت دیپلماتیک» اختیار کردهاند، اما اکنون به این درک قطعی رسیدهاند که شاید بشود تعهد ترامپ را برای یک شب خرید، اما برای همیشه متحد کسی باقی نخواهد ماند. حاکمان عرب اگرچه برای امنیت فیزیکی خود همچنان به سختافزار آمریکا نیاز دارند، اما پساجنگ ۲۰۲۶ فصلی است که در آن، کشورهای عربی برای فرار از غیرقابلپیشبینی بودن واشینگتن، تخممرغهای خود را در سبدهای بینالمللی دیگری تقسیم خواهند کرد.
