حمایت آمریکا از برخی رهبران و جریانهای پوپولیست دیگر به دستاوردهای انتخاباتی تبدیل نمیشود؛ بلکه گاهی نتیجهای معکوس به همراه دارد.
به گزارش جماران، رسانههای غربی برجسته اتفاقنظر دارند که ، دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، وارد دورهای از پسروی سیاسی و دیپلماسی شده است؛ دورهای که در آن، ترامپ که در سالهای گذشته بهعنوان یکی از شاخصترین نمادهای پوپولیسم جهانی و سازنده ائتلافهای غیرمتعارف در جناح راست غرب شناخته میشد اکنون با چرخشی مهم مواجه شده است.
بر اساس برداشتهای سیاسی منتشرشده در وبسایتهای آیبیپر (بریتانیا)، لوتان (سوئیس) و لوپوآن (فرانسه)، سال 2026 نقطه عطفی حیاتی در دوره دوم ریاستجمهوری ترامپ بوده است.
در ادامه، این رسانهها میگویند پس از عملیاتهای تشدید تنشهای نظامی در خاورمیانه و همچنین درگیریها و تنشهای لفظی بیسابقه با چهرههای مذهبی و جهانی، به نظر میرسد ترامپ کمکم «قطبنمای ائتلافها»یی را که ویژگی اصلی قدرتگرفتنش بود از دست داده است؛ بهطوری که از رهبری که یک جریان راستگرای جهانی را هدایت میکرد، به رهبری منزوی تبدیل شده است که حتی با شورش و اختلاف در داخل حلقه سیاسی و عقیدتی خود نیز دستوپنجه نرم میکند .
این گزارشها همچنین میگویند ترامپ با موفقیتی بزرگ مرتکب «یک اشتباه سیاسی بزرگ» شده است؛ به این معنا که با اقداماتش، باعث شد کاتولیکها علیه او متحد شوند؛ اتفاقی که گفته میشود در آمریکا سابقه نداشته است.
به گزارش این رسانهها، از همان لحظهای که ترامپ به پاپ لئو ۱۴ حمله کرد آن هم از طریق پلتفرم «تروث سوشال» و او را «در برابر جرم ضعیف» و «در سیاست خارجی شکستخورده» خواند، شکافهای عمیق کمکم در پایگاه انتخاباتی او پدیدار شده است.
لغزش زبانی؟
آیبیپر بر این باور است که حمله به پاپ «صرفاً لغزش زبانی » نبوده است بلکه درگیری با مؤسسهای بوده است که نفوذش تا ۵۳ میلیون رأیدهنده کاتولیک در آمریکا امتداد دارد. این رسانه همچنین میافزاید ترامپ که در سال ۲۰۲۴، ۶۲٪ از آرای کاتولیکهای سفیدپوست را به دست آورده اکنون با «انقلابی » از سوی متحدان پیشینش مواجه است.
این گزارش تأکید میکند که اعلامیه اسقفهای بانفوذی مانند روبرت بارون و جوزف استریکلاند میگوید: «رئیسجمهور باید از پاپ عذرخواهی کند»، و این زبانِ جنگ که ترامپ در برابر ایران اتخاذ کرده را از نظر اخلاقی قابل توجیه نمیداند؛ باعث می شود که جمهوریخواهان پیش از انتخابات میاندورهای در یک بنبست واقعی قرار گیرند.
روزنامه لوتان سوئیس نیز معتقد است پیامدها از مرزهای آمریکا فراتر رفته و «قلب ائتلافهای اروپایی» را هدف قرار داده است.
در همین راستا، آیبیپر به نقل از شخصیتهای کلیسایی نوشته است که «حمله به پاپ» یک خطر بزرگ است و هشدار میدهد ترامپ ممکن است با بازتاب سیاسی درون یک بلوک انتخاباتی روبهرو شود که نزدیک به یکپنجم رأیدهندگان آمریکایی را نمایندگی میکند.
روزنامه سوئیسی «لوتان» در گزارشی اعلام کرد که تبعات این ماجرا از مرزهای آمریکا فراتر رفته و «قلبِ ائتلافهای اروپایی» را هدف قرار داده است. این روزنامه به «طلاق سیاسیِ پر سر و صدا» میان دونالد ترامپ و نخستوزیر ایتالیا، جورجیا ملونی پرداخت؛ ملونی که پیشتر با عنوان « جاده صاف کن ترامب در اروپا» توصیف میشد.
در ادامه، این روزنامه تأکید کرد که ملونی وارد مرحله بازبینی و تغییر موضع سیاسی آشکار در قبال واشنگتن شده است. به این ترتیب، نخستوزیر ایتالیا که زمانی از نزدیکترین متحدان اروپایی ترامپ به شمار میرفت، خود را ناچار دید که از مواضع او فاصله بگیرد؛ بهویژه پس از اختلاف ترامپ با پاپ و نیز تشدید مواضع او در پرونده جنگ در خاورمیانه.
این روزنامه در گزارشی سیاسی نقل کرده است که «ملونی» اظهارات ترامپ درباره پاپ را «غیرقابلقبول» توصیف کرد، در حالی که رئیسجمهور آمریکا در پاسخ گفت که این «خود اوست که غیرقابلقبول شده».
روزنامه لوتان» در ادامه مینویسد که این تنش بازتاب یک تحول عمیقتر است؛ چراکه «رابطه نزدیک با ترامپ» به یک بار سیاسی فزاینده در داخل ایتالیا تبدیل شده، بهخصوص با افول محبوبیت جنگ و افزایش هزینههای اقتصادی آن.
روزنامه سوئیسی همچنین میانویسد که ملونی در پی یک «راهحل سیاسی» است تا او را دوباره به سمت توازن و همسویی اروپا بازگرداند. این در شرایطی است که برخی تحلیلها از «رابطه سمی» با ترامپ سخن گفتهاند؛ و جنگ در خاورمیانه و همپیمانی آمریکا و رژیم اسرائیل باعث شده که پیوستن به او گزینهای پرهزینه از نظر داخلی باشد.
اما لوپوآن، دایرهٔ تحلیل را گسترش داده و شامل ساختار کلیِ ائتلاف مردمیِ جهانیِ مرتبط با ترامپ کرده و آن را نوعی روندِ فروپاشیِ تدریجی تلقی کرده است.
این روزنامه همچنین افزود که حمایت آمریکا از برخی رهبران و جریانهای پوپولیست دیگر به دستاوردهای انتخاباتی تبدیل نمیشود؛ بلکه گاهی نتیجهای معکوس به همراه دارد.
این گزارش همچنین به نقل از برخی تحلیلگران سیاسی مینویسد که آنچه پیشتر «محور پوپولیستیِ فراآتلانتیک» نامیده میشد، در حال از دست دادنِ انسجام خود است و ترامپ دیگر نمیتواند مانند گذشته نقش «مرجع مرکزی» این جریان را ایفا کند.
هفته سیاه
و هفتهی گذشته را «هفتهای سیاه» برای ترامپ توصیف کرد، زیرا او نه تنها متحد ایتالیاییاش را از دست نداد، بلکه «خادم منافعش» در اروپای مرکزی یعنی ویکتور اوربان را هم از دست داد زیرا اوربان در انتخابات پارلمانی شکست خورد.
همچنین اشاره کرد که با وجود حمایت مستقیم واشنگتن و سفر جی. دی. ونس، معاون رئیسجمهور، به بوداپست، با این حال رأیدهندهی مجارستانی گزینهی «تغییر» را انتخاب کرد؛ در نتیجه ترامپ «سنگبنای» مورد استفادهاش را برای وتوی کردن تصمیمهای اتحادیه اروپا از دست داد.
و روزنامه تأکید میکند که سخنرانی پاپ لئو چهاردهم در آفریقا که در آن از کسانی که «برای اهداف نظامی و اقتصادی با دین بازی میکنند» انتقاد کرد، بهمثابه یک محکومیت اخلاقی جهانی علیه سیاستهای ترامپ بوده است.
این روزنامه همچنین میافزاید که این فشار معنوی، همراه با شکست در مدیریت پرونده ایران، سبب شد ترامپ «رهبری مطرود» شود؛ حتی از سوی نیروهای راستگرا که پیشتر او را بهعنوان منجی میدیدند.
و میتوان از سه گزارش نتیجه گرفت که ترامپ امروز دیگر فقط یک رئیسِ درگیر با مخالفان نیست، بلکه به یک بار سیاسی تبدیل شده است؛ باری که متحدانش در حال رقابت برای خلاص شدن از آناند پیش از آنکه موج خشم مردمی و دینیای که خودش ایجاد کرده، آنها را نیز با خود ببرد.
