در گفتوگو با استاد تمام پژوهشگاه زلزلهشناسی در مورد زلزله امروز تهران مطرح شد: زلزله ۴.۱ بومهن روی گسل پردیس؛ بارگذاری جمعیتی شرق تهران زنگ خطر را دوباره به صدا درآورد.
به گزارش جماران، استاد تمام پژوهشگاه زلزلهشناسی با اشاره به زلزله امروز بومهن با بزرگای ۴.۱ اعلام کرد: این زلزله بر روی گسل پردیس و کانون آن در بومهن در ۴۰ کیلومتری شرق تهران بود؛ جایی که به دلیل شهرکسازی روی گسلهای این ناحیه، ریسک زلزله را در استان تهران افزایش داده است.
مهدی زارع، استاد تمام پژوهشگاه بینالمللی زلزلهشناسی و مهندسی زلزله در گفتوگو با ایسنا با اشاره به لرزهخیزی کشور، گفت: در زلزلههایی که در دو ماهه اخیر اتفاق افتاد، ۴۹ زلزله با بزرگای بیش از ۴ بودند که ۴۸ اتفاق بزرگای کمتر از ۵ داشتهاند.
وی افزود: زلزلهای در ساعت ۱۵ و ۲۸ دقیقه امروز جمعه ۲۸ فروردین ۱۴۰۵ با بزرگای ۴.۱ روی گسل پردیس و کانون آن در بومهن در ۴۰ کیلومتری شرق تهران بود.
زارع اظهار کرد: با توجه به ساخت و ساز مستقیم و شهرکسازی و حجم انبوه جمعیت ساکن روی گسلهای این ناحیه و بارگذاری جمعیتی در شهرهای منطقه شرق استان تهران ریسک زلزله را در استان تهران بسیار زیاد کرده است.
این استاد تمام پژوهشگاه بینالمللی زلزلهشناسی، خاطر نشان کرد: حدود ۲.۵ میلیون نفر (دو میلیون و ۵۰۰ هزار نفر) روی حریم گسل شمال تهران زندگی میکنند و حدود ۱۷.۵ میلیون نفر (۱۷ میلیون و ۵۰۰ هزار نفر) و حدود ۲۲ درصد جمعیت ایران در استانهای تهران و البرز ساکن هستند.
وی اضافه کرد: ۲۲ درصد جمعیت کل کشور، اطراف گسل شمال تهران و گسلهای نزدیک به آن زندگی میکنند و بنابراین، هر نوع آسیب به استان تهران بر اثر زلزله، متاسفانه یک آسیب جدی و یک آسیب برای کل کشور خواهد بود، به این معنا که آسیب تهران در زلزله، کل کشور را با یک چالش بسیار بزرگ مواجه خواهد کرد.
به گزارش ایسنا، محدوده بومهن در شرق استان تهران و در حدفاصل سامانههای لرزهزای اصلی البرز مرکزی قرار گرفته است. این منطقه در مجاورت یکی از فعالترین پهنههای لرزهای کشور قرار دارد و از نظر زمینساختی به دلیل حضور گسلهای مهم و خردگسلهای جوان، اهمیت ویژهای در ارزیابی خطر زلزله دارد. بررسیهای زمینشناسی، لرزهزمینساختی و دادههای ریزلرزهخیزی نشان میدهد که بومهن تحت تأثیر چند سامانه گسلی اصلی و فرعی قرار دارد که یکی از آنها گسل مشا–فشم به عنوان مهمترین منبع لرزهزا در اطراف بومهن است.
این گسل با طول تقریبی ۱۸۰ تا ۲۰۰ کیلومتر از شمال شرق تهران تا حوالی دماوند و فیروزکوه امتداد دارد. محققان معتقدند توان لرزهزایی این گسل بر اساس مطالعات تاریخی و ساختاری بزرگتر از ۷ ارزیابی میشود.
از نظر لرزهشناسی، بیش از چندین ریزلرزه در دهههای اخیر در پهنه نزدیک این گسل ثبت شده که نشاندهنده فعالیت در حال ادامه سامانه گسلی مشا است.
یکی دیگر از سامانههای گسلی این منطقه گسل بومهن در حاشیه جنوبی–جنوبشرقی است که طول آن نسبت به گسل مشا کوتاهتر است و اغلب با جابهجاییهای سطحی و تغییرشکلهای محدود شناخته میشود. شواهد زمینشناسی نشان میدهد که این گسل احتمالاً فعالیت لرزهای مستقل بزرگ ندارد، اما در تحریکات ثانویه ناشی از گسل مشا میتواند دچار انفعال و تغییرشکل شود.
گسل ایوانکی یکی دیگر از گسلهای تأثیرگذار در راستای شرقی–غربی جنوب دماوند است. این گسل با وجود فاصله نسبی از بومهن، از نظر لرزهزمینساختی بر تنشهای ناحیهای و جهتگیری گسلهای فرعی بومهن اثر دارد.
