آینده تنگه هرمز به هیچوجه شبیه گذشته آن نخواهد بود. یا بهطور کامل تحت تأثیر کنترل ایران شکل خواهد گرفت، یا در قالب نظمی جدید تعریف میشود که در آن نقش ایران بهطور اساسی کمرنگ شده است. همهچیز به مسیر این جنگ بستگی دارد.
به گزارش جماران؛ آرش رییسینژاد، استاد ایرانی روابط بینالملل نوشت:
جنگی که با هدف تغییر رژیم در ایران و نابودی زیرساخت هستهای و توان موشکی آن آغاز شده بود، اکنون به یک بنبست راهبردی رسیده و در تنگه هرمز قفل شده است.
آنچه زمانی کارزاری مبتنی بر فشار بود، اکنون با جغرافیا برخورد کرده است. تنگه عملاً محدود شده و این وضعیت پیامدهای عمیقی برای بازارهای جهانی انرژی، زنجیرههای تأمین و جریانهای کلی ارزش در اقتصاد جهانی دارد.
اهمیت استراتژیک تنگه تا آن اندازه بالاست که اگر ایران بتواند کنترل مؤثر خود را بر آن اعمال کند، حتی از دست دادن حدود ۴۰۰ کیلوگرم اورانیوم غنیشده، که ممکن است به دست ایالات متحده بیفتد، لزوماً به معنای شکست نخواهد بود. کنترل بر هرمز میتواند در عمل تعریف «پیروزی» در این جنگ را بازتعریف کند.
آینده تنگه هرمز به هیچوجه شبیه گذشته آن نخواهد بود. یا بهطور کامل تحت تأثیر کنترل ایران شکل خواهد گرفت، یا در قالب نظمی جدید تعریف میشود که در آن نقش ایران بهطور اساسی کمرنگ شده است. همهچیز به مسیر این جنگ بستگی دارد.
بار دیگر، جغرافیا برتری خود را نشان میدهد و یادآور میشود که این ژئوپولیتیک است، نه صرفاً قدرت نظامی، که سرانجام مسیر جنگ را تعیین میکند!
