در این چند روز، تقریبا ۱۵ شهر ایران درگیر تجمعات قابلتوجه مثل تهران و چندصد نفره در بقیه شهرها شد. نکته قابلتوجه اینکه در پاییز ۱۴۰۱ تقریبا در ۱۴۰ شهر کشور تجمعاتی برگزار شد؛ یعنی تقریبا ده درصد شهرهای ایران.
به گزارش جماران؛ غلامعلی دهقان، کارشناس سیاسی و مدرس تاریخ در یادداشتی در راهبرد نوشت:
قرائن و شواهد نشان میدهد حرکت اعتراضی بخشی از کسبه و بازار تهران که به دنبال خود اعتراضاتی را در برخی شهرها هم دامن زد و البته در مواردی با ورود عناصر جهتدار سیاسی شعارهای ساختارشکن داده شد، فروکش کرده و به پایان خود نزدیک شده است.
اما پرسش این است کارنامه بازیگران این چند روز چه وضعیتی دارد و چه کسانی قبول و چه مجموعههایی مردود شدند؟
واقعیت این است حرکت اعتراضی این نوبت تقریبا یکدرصد شهرهای ایران را در برگرفت. لازم به ذکر است در آخرین تقسیمبندیهای کشوری ایران تقریبا ۱۵۰۰شهر و نزدیک به ۴۵۰شهرستان دارد که در ۳۱استان کشور قرار دارند.
در این چند روز، تقریبا ۱۵شهر ایران درگیر تجمعات قابلتوجه مثل تهران و چندصد نفره در بقیه شهرها شد.
نکته قابلتوجه اینکه در پاییز ۱۴۰۱ تقریبا در ۱۴۰شهر کشور تجمعاتی برگزار شد؛ یعنی تقریبا ده درصد شهرهای ایران.
به نظر میرسد گستردگی پاییز ۱۴۰۱ بیشتر به خاطر حضور بانوان ایرانی بود و حرکت اعتراضی هم از قضیه برخورد با یک دختر شروع شد. زمان آن حرکت اعتراضی دو ماهی جامعه ایرانی را درگیر کرد.
درباره کارنامه بازیگران دخیل در این دور باید گفت دولت پزشکیان شاید برای اولینبار در تاریخ دولتهای ایرانی در همان روزهای اول خواهان رسیدگی به اعتراضات شد و وزیر کشور را مکلف به پیگیری این قضایا کرد و خود با هیئت امنای بازار بزرگ تهران دیدار کرد که رضایت آنان را در بر داشت.
مصالحه دولت با مجلس درباره برخی از بندهای بودجه سال آتی که در ارتباط با کسبه و بازار بود، نشان دولت انعطاف لازم را نشان داده است.
میتوان نتیجه گرفت بازار بهعنوان ستون فقرات جریان اصولگرایی کشور هرچند که آن قدرت مانور سابق را ندارد (چراکه جای عسکراولادیها خالی است)، اما امتیازات لازمه را گرفت و دولت پزشکیان بهعنوان یک حریان سیاسی نزدیک به اصلاحات هم با درک درست از شرایط توانست نمره قبولی بگیرد.
قابل توجه اینکه به جز قضایای شهر کوهدشت نه در تهران و جاهای دیگر خون از دماغ کسی بیرون نیامد.
اما بازنده بزرگ و قطعی قضایای اخیر، شکست سنگین براندازان بهخصوص از نوع پهلوی آن بود. آنان که به حمله اسرائیل در ۲۳خرداد امید بسته بودند، پس از عقبنشینی اسرائیل و پذیرش آتشبس برای آنکه همچنان خود را بازیگر اول براندازی مطرح کنند، با خبر تشکیل گارد جاویدان چندده هزار نفره و تشکیل کنفرانس مونیخ و نمایشهای ساختگی مثل حرکت نمایشی نظامیان حامی پهلوی در مترو وانمود کردند از پایگاه قابلتوجهی برخوردار هستند.
اما قضایای اخیر نشان داد بیمایه فطیر است و این جریان علیرغم بزرگنمایی مجازی و صداگذاریهای متنوع بر فیلمهای اعتراضی فاقد پایگاه واقعی مردمی است.
