جوان است اما با انگیزه، کارآزموده و جسور. برای رسیدن به موفقیت در هر شرایطی حاضر است تمرین کند. جی پلاس، خانم گل رقابتهای آسیاست، اما هم تیمیهایش را فراموش نمیکند. میگوید حالا که قهرمان آسیا شده ایم، آرزویی جز شرکت در رقابتهای جهانی نداریم. آرزویی که تحققش در دست مسئولان است و کمک اسپانسرها. با ملیکا برون، جوان خوش آینده و بی حاشیه تیم ملی کانوپولوی جوانان ایران، گفت وگویی داشتیم که شرح آن را در زیر میخوانید. چه خبر از بازیهای لیگ؟ فعلا که بازی نداریم ولی از بهمن ماه لیگ شروع میشود. استان ما امسال تیم نداده و احتمالا باید برای سایر تیمها بازی کنیم. کمیاز قراردادهایتان بگویید؟ مسابقات لیگ ما معمولا از بهمن ماه شروع میشود تا خرداد هم ادامه دارد. هر ماه یک روز به میزبانی یکی از تیمهای شرکت کننده مسابقه داریم. چون تعداد تیمهای شرکت کننده کم است، مسابقات معمولا در یک روز تمام میشود. مبلغ قراردادها به تجربه و سابقه بازیکنها بستگی دارد. سقف قراردادها تقریبا از یک میلیون شروع میشود تا حدود ۵ یا ۶ میلیون تومان، که البته اگر پرداخت کنند. شرایط تمریناتتان چطور است؟ فعلا که در شهرمان در خشکی تمرین میکنیم اما معمولا حدود یک هفته تا ۱۰ روز قبل از مسابقات به شهری که عضور تیمش هستیم، میرویم و با بازیکنان آنجا تمرین میکنیم. مربیهایتان چطور؟ هزینه تمرینات سالانه تان چطور تامین میشود؟ من در اراک زیر نظر برادرانهاشمینژاد تمرین میکنم. هیچ هزینه ای هم به مربیها پرداخت نمیشود و حتی این مربیها خودشان گاهی هزینههای رفت و آمد ما را تامین میکنند. یعنی شما وقتی برای مسابقات میروید، هیات استان یا مسئولان باشگاه هزینههای اسکان شما در هتل و غیره را پرداخت نمیکنند؟ ما که هیچ وقت در هتل اسکان نداشتیم، معمولا به خوابگاه میرویم. هیات استان هم در گذشته همه هزینهها را پرداخت میکرد، ولی الان دو سال هست که استان ما حتی در لیگ برتر هم شرکت نکرده، حتی دررده آقایان که چندین قهرمانی داشتند. اردوهای ملی چطور برگزار میشود؟ ما تقریبا ۳ تا ۴ ماه قبل از مسابقات بین المللی اردو برگزار میکنیم، مثلا امسال برای مسابقات آسیایی از تیر ماه تا مهر در اردو بودیم. اردوهای ما معمولا در تهران است. البته امسال، چندین تیم از جمله روئینگ و کایاک و کانوپولوی بزرگسالان در تهران تمرین داشتند به همین دلیل تیم جوانان دو ماه در فریدون کنار تمرین کرد. خب برویم سراغ مسابقات آسیایی، مسابقات چطور بود؟ از قهرمانی آسیا و عنوان خانم گلی بگویید. این اولین دوره حضور ایران در رده جوانان در مسابقات آسیایی بود. به همین دلیل هم مشکلات زیادی برای اعزام مسابقات داشتیم، ولی با تلاشهای مکرر ناخدا امینی رئیس فدراسیون و آقای مهران قزلباش مدیر تیمهای ملی بالاخره به مسابقات اعزام شدیم و خوشبختانه عنوان قهرمانی را نیز بهدست آوردیم. من در این مسابقات در هشت مسابقه که در سه روز برگزار شد، ۱۸ گل بهثمر رساندم. از حضورتان به عنوان یک دختر ایرانی با حجاب در این مسابقات بگویید. ایران چون یکی از کشورهای مطرح در زمینه کانوپولو است معمولا استقبال خوبی از ما به عمل میآید. برخورد بقیه کشورها با ما کاملا خوب و احترام آمیز بود، هیچ انتقاد یا نظری هم نسبت به حجاب ما نداشتند. به نظر من واقعا با حجاب بازی کردن هیچ تاثیری در عملکرد ما نداشت. ما در استخر سرپوشیده، بی حجاب تمرین میکنیم و میتوانم شرایط را کاملا مقایسه کنم. برای کانوپولو بازیکنها به هر حال باید یه یکسری جلیقه و کلاه بپوشند، به همین دلیل پوشش حجاب مزاحمت خاصی ایجاد نمیکند. حتی میتوانم بگویم پوشیدن مقنعه زیر کلاه راحت تر هم هست، چون از به هم ریختن موها جلوگیری میکند. خاطره خوبی از مسابقات هنگ کنگ دارید؟ بهترین خاطره من از این مسابقات عنوان خانم گلی بود که بهدست آوردم، چون من خیلی به گلزنی علاقه دارم و تمرینات خیلی زیادی هم در زمینه شوت زنی کرده بودم. قبل از این عنوان هم بهترین خاطره ام این بود که فهمیدیم به مسابقات اعزام میشویم، چون همانطور که گفتم تامین هزینه اعزام ما خیلی دشوار بود. میشود بیشتر توضیح بدهید که این بی توجهی از جانب چه بخشی است؟ من منظورم خیلی کلی هست، نه فقط کانوپولو بلکه بقیه رشتههای ورزشی هم اگر در المپیک شرکت نکنند زیاد جدی گرفته نمیشوند. پیش از این در مصاحبهها اشاره کرده بودند چون کانوپولو رشته المپیکی نیست به آن توجه زیادی نمیشود، این جدی گرفته نشدن چه تاثیری در کار شما داشته؟ خیلی تاثیر داشته، وقتی رشته ای در المپیک شرکت میکند از امکانات مالی خیلی بیشتری بهرهمند است. مسابقات برون مرزی بیشتری هم دارد. مثلا الان کایاک و روئینگ که رشتههای المپیکی هستند شرایطشان نسبت به ما عالی است. این البته تقصیر کسی هم نیست و قابل درک است. امیدوارم تعداد تیمهای شرکتکننده کانوپولو زیاد شود و ما هم بتوانیم در المپیک شرکت کنیم. به طور کلی بزرگترین مشکل این روزهای شما چیست؟ بزرگترین مشکل همان کم توجهی به کانوپولو است و اینکه تکلیف اعزام به مسابقات دیر مشخص میشود.خیلی وقتها در چند اردو شرکت میکنیم ولی نمیدانیم چقدر باید جدی تمرین کنیم. آیا اصلا در مسابقات شرکت میکنیم یا نه. این مسئله برای تیم کانوپولو آقایان هم وجود دارد. پس حتی با وجود اینکه از اعزام مطمئن نیستید در اردو شرکت داشتید؟ بله، اردوها معمولا همیشه برگزار میشود. حتی چند سال پیش که فدراسیون تعلیق و اعزام کلیه تیمها لغو شد باز هم همه تیمها چهار ماه در اردو بودند و تمرین کردند. به یک سری از ورزشکارهای زن تذکراتی داده میشود از قبیل اینکه باید اینستاگرامتان را ببندید، شما هم تذکرات اخلاقی مشابهی داشتید؟ نه ما از این مسائل و مشکلات حاشیه ای اصلا نداریم. مشکلات ما بیشتر مربوط به همین مسائل اعزام به مسابقات برون مرزی هست. فکر میکنید رمز موفقیتتان چیست؟ رمز موفقیتم اینکه از حاشیهها همیشه به دور بودم و اینکه تحت هر شرایطی دست از تمرین برنداشتم. من حتی در سردترین زمستانهای اراک هم به تمرینم ادامه دادم. مثلا سه سال پیش ما در برف و سرمای اراک در دریاچه آلومینیوم اراک با بطری آب معدنی پیست اسلالم درست کردیم و زیرنظر ارشادهاشمینژاد برای مسابقات قهرمانی کشوری تمرین کردیم. در نهایت هم من و کیمیا مرادی مقامهای اول و دوم مسابقات را از اراک بهدست آوردیم. این نکته مثبت خیلی بزرگی است که شما در هر شرایطی تمرین میکنید. بله، اگر به ما زمین تمرین بدهند حتما در شرایطی تمرین میکنیم. الان در اراک زمین تمرین دارید؟ نه، متاسفانه الان محلی برای تمرین نداریم. دو سال پیش که اراک تیم داشت ما هم برای تمرین استخر داشتیم و هم اجازه داشتیم در دریاچه آلومینیوم سازی تمرین کنیم، ولی از دو سال پیش که تیم نداریم اجازه تمرین در دریاچه را هم از ما گرفتند. چه کسی به شما اجازه تمرین نمیدهد؟ قبلا که دست شهرداری بود به ما اجازه میداد، ولی الان مسئول دریاچه کارخانه آلومینیومسازی است که مدیر عامل قبلی اش آقای بادکوبهای به ما اجازه تمرین نداد. خیلی پیگیری کردیم، مربیها، هیات استان، تربیت بدنی استان همه سعی کردند که اجازه تمرین را بگیرند ولی ایشان به هیچ عنوان موافقت نکرد. این مسئله خیلی ضربه بزرگی به ما زد. حالا امیدواریم مدیرعامل جدید بیشتر با ما همکاری کند. دلیل خاصی برای این مخالفت داشتند؟ نه هیچ توضیح خاصی نمیدادند. یه یکسری دلایل غیر علمیو سطحی داشتند مثل اینکه پاروزدن برای دریاچه خوب نیست و از این دست توضیحات. بزرگترین آرزویی که الان دارید، چیست؟ بزرگترین آرزوی من و همه بچههای تیم الان این است که به مسابقات جهانی ایتالیا اعزام شویم. مسابقات جهانی بزرگترین مسابقات رشته کانوپولو است و ما کاملا پتانسیل کسب مقام را داریم. فقط تامین هزینهها و امکانات اعزام ما سخت است. حرف آخر؟ من دوست دارم اینجا حتما تاکید کنم که عنوان خانم گلی تنها متعلق به من نیست و با تلاش و همکاری همه بچههای تیم بهدست آمده که من دوست دارم از همه مخصوصا خانم شیرزادی کاپیتان تیم تشکر کنم. منبع: بانک ورزش
- کدخبر: 231140
پایگاه اطلاع رسانی و خبری جماران -تهران
کپی شد