بزرگداشت نهمین سالگرد درگذشت مرحوم مهندس سراج الدین کازرونی در محل سازمان میراث فرهنگی،صنایع دستی و گردشگری برگزار شد.
به گزارش خبرنگار جماران، در این مراسم جمعی از وزرا و ومسوولین فعلی و سابق، همکاران و دوستان مرحوم کازرونی شرکت کرده بودند. دکتر آخوندی وزیر مسکن راه و شهرسازی،دکتر نجفی رئیس سازمان میراث فرهنگی،صنایع دستی و گردشگری، دکتر احمد مسجدجامعی،مهندس غرضی،مهندس محلوجی،دکتر مرندی. مهندس چمران، مهندس عبدالعلی زاده و سید حسین هاشمی استاندار تهران حضور یافتند.
احمد مسجدجامعی که یکی از سخنران های مراسم بود گفت: مرحوم مهندس کازرونی در اوایل دوران ریاست جمهوری آیت الله هاشمی رفسنجانی مطالعات خوبی را در زمینه تهران آغاز کردند. که وضعیت تهران و انتقال پایتخت جزو موضوعات طرح های مطالعاتی ایشان بود.مسجد جامعی با اشاره به طرح بحث انتقال پایتخت گفت: ما در تهران به بن بست نرسیده ایم.
وی همچنین افزود.آقای مهندس کازرونی بنیانگذار مطالعات تعادل بخشی در تهران بودند و یکی از ارزشمندترین کارهای ایشان بود که دراوایل دوران سازندگی و دوران بازسازی جنگ پایه گذاری کرده بودند.
بهشتی، مشاور رئیس سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری که یکی دیگر از سخنرانان این مراسم بود، گفت: من به عنوان کسی که توفیق همکاری مستقیم با ایشان را نداشته ام و هیچ گونه رابطه رئییسی و مرئوسی میان ما نبوده است می توانم شهادت بدهم که بعد دوره ریاست ایشان در سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری که بنده وارد سازمان شدم رد پای کارهای مؤثر ایشان کاملا قابل رویت بود. وی با اشاره به خلوص نیت مرحوم کازرونی گفت: در کشور ما کمتر مدیری است که با پستی پایین تر از پست قبلی خود رضایت دهد. ایشان بعد از دوره وزارت خود بود که ریاست سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری را پذیرفت و ثابت کرد که اهل چنین حساب و کتابهایی نیست.
حناچی معاون وزیر مسکن،راه و شهرسازی نیز دیگر سخنران این مراسم بود که با ذکر خاطره هایی از دوران همکاری با مهندس کازرونی از اخلاص مهندس فقید تجلیل کرد. وی گفت: از دیگر شاخصه های مهندس کازرونی عشق و ارادت قلبی ایشان به ائمه اطهار بود که در طرحهای توسعه حرم های حضرت امام رضا و حضرت معصومه که توسط ایشان مطرح و پیگیری شد قابل لمس است. وی همچنین مهندس کازرونی را مدیری بامرام معرفی نمود که پای مدیران خود در استانها نیز می ایستاد.
دکتر نجفی رئیس سازمان میراث فرهنگی،صنایع دستی و گردشگری نیز طی سخنان کوتاهی از شخصیت و خدمات مهندس فقید کازرونی در عرصه های مختلفی که مشغول به کار بود تجلیل کرد و گفت: سالنی که برای بزرگداشت سالگرد مرحوم کازرونی در نظر گرفته شده است نیز متناسب با روحیه بی آلایش و ساده ایشان است.
دکتر آخوندی وزیر مسکن، راه و شهرسازی هم به عنوان سخنران پایانی این مراسم گفت: ایشان همیشه نگران وضعیت تهران بودند. و جزو اولین کسانی بودند که طرح ساماندهی انضباط شهری تهران را مطرح نمودند. وزیر مسکن، راه و شهرسازی گفت: اگر امروزه اصفهان نظمی دارد می شود گفت مدیون طرح مطالعات منطقه ای اصفهان است که کار مرحوم مهندس سراج الدین کازرونی بود. وی افزود: بحث عدالت و مبارزه با فساد دو موضوعی بود که مهندس کازرونی به شدت و با ایمان تمام پیگیری می کرد. ایشان نسبت به فساد هیچ گونه گذشتی نداشت و داستان انضباط شهری را هم از جهت مبارزه با فساد پیگیری می کردند.
سیدمحمد خاتمی رئیس جمهور اسبق جمهوری اسلامی ایران با ارسال پیامی به مراسم یادبود از مقام خدمتگذاری مهندس کازرونی تجلیل کرد که متن پیام توسط مجری برنامه قرائت شد.
همسر و فرزند مهندس کازرونی نیز در این مراسم حضور داشتند و در انتهای مراسم لوح های یادبود این مراسم را از مسوولین حاضر در مراسم را دریافت کردند.
در پایان مراسم از تابلو سنگی که چهره مرحوم مهندس کازرونی روی آن حک شده بود توسط همسر مرحوم کازرونی رونمایی شد. که قرار است اسم ساختمانی را به نام ایشان ثبت کنند.
در پی گزیده ای از زندگی وی که در همین مراسم در قالب کلیپی پخش شد، می آید:
مهندس سراجالدین کازرونی سال 1325 در شهر اصفهان متولد شد. وی در دوران تحصیل دانشگاهی عضو فعال انجمن اسلامی دانشگاه بود و پس از پیروزی انقلاب اسلامی در سال 1358 به ترتیب در سمتهای مشاور فنی و معاون شهرداری اصفهان و معاونت عمرانی استانداری چهارمحال و بختیاری مشغول به کار شد.
کازرونی با شروع جنگ تحمیلی در ستاد پشتیبانی جنگ فعال شد و اواخر سال 1360 به عنوان معاون امور محلی و عمرانی وزارت کشور منصوب شد.
وی در سال 1363 به عنوان وزیر مسکن و شهرسازی انتخاب شد و پس از آن به ترتیب در سمتهای رئیس سازمان میراث فرهنگی و مشاور پژوهشی وزارت مسکن و شهرسازی خدمت کرد.
چراغ زندگانی مهندس سراجالدین کازرونی وزیر مسکن و شهرسازی پنج ساله آخر دولت جناب آقای میرحسین موسوی (1363-1368) و چهار ساله اول دولت جناب آقای هاشمی رفسنجانی (1368-1372)، در مقابل چشمان ناباور خانواده و دوستدارانش، که از نیمه شب جمعه 16 دی ۱۳۸۴ در کنار پیکر وی که به دنبال سکته مغزی او در اغما فرو رفته ، منتظر معجزهای بودند، سرانجام، در ساعت 7 صبح سهشنبه 20 دی ۱۳۸۴، در بیمارستان ایرانمهر، در سن 59 سالگی، خاموش شد. پیکر او، پس از تشییع از مقابل وزارت مسکن و شهرسازی، به مشهد مقدس حمل و در صحن جمهوری اسلامی حرم مطهر امام رضا(ع)، که آن مرحوم، حتی پس از دوران وزارت نیز، هیچ فرصتی را برای ساماندهی و بهسازی اطراف آن، چه به صورت مستقیم و چه غیرمستقیم، از دست نمیداد، منتقل و دفن شد.
مرحوم کازرونی خدمات خود به جمهوری اسلامی و مشارکت در پایهگذاری اساس تازه برای ایران بعد از انقلاب را از دسترسترین فرصتها، یعنی همکاری با شهرداری زادگاه خود (اصفهان) شروع کرد. اندیشه او پر از بذرهای گوناگون نوسازی و تحول آفرینی بود، که در هر زمینی که مناسب مییافت میپاشید، و بلافاصله با خوشبینی و اعتماد و بدون سختگیری چند نفری را به مراقبت و نگهبانی آن میگماشت.
تکیه کلام او الگوسازی بود و به همین دلیل مرتباً به دنبال عرصههای بزرگتر و فراگیرتر بود. بعد از تجربه شهرداری اصفهان معاونت عمرانی استانداری چهارمحال و بختیاری را به عهده گرفت، و به زودی با ابراز لیاقت و صداقت، در دوره وزارت کشور آبتالله مهدویکنی ، به معاونت عمرانی وزارت کشور برگزیده شد، و در این سمت با حسن استفاده از شرایط قائممقامی شوراهای شهر، تجارب ابتکاری خود در عمران شهرها و روستاها را پیش برد. اما بزرگترین تجربه خدمتی خود را، که مترادف با نمایانترین دوره تحول نهادها و روشها و سیاستها در بخش مسکن و شهرسازی است، با تصدی سمت وزارت مسکن و شهرسازی در سال 1363 آغاز کرد، و در نه سالی که عهدهدار این سمت بود نه تنها توانست تمامی ماموریتهای قانونی متوقف شده یا اساساً شروع نشده این وزارتخانه را به جریان بیندازد،بلکه علاوه بر آن، وظایف و برنامههای جدیدی را برای تحقق آن ماموریتها پایهریزی کرد، و اختیارات و ابزارهای قانونی مورد نیاز آنها را فراهم ساخت.
دوره نه ساله تصدی وزارت مسکن و شهرسازی توسط مرحوم کازرونی به راستی دورهای مملو از تحولآفرینی بود که شرح کامل آن بسیار فراتر از حوصله این یادداشت کوتاه است. در اینجا محض یادآوری و بزرگداشت خدمات آن فقید سعید فقط به ذکر سرفصلهایی اکتفا میشود، که عبارتند از:
-تهیه اولین طرح کالبدی ملی، که به دلیل تداخل و تشابه ماموریتهای طرح آمایش سرزمین و طرح جامع سرزمین، بلاتکلیف رها شده بود؛ و قبل از آن.
- تهیه و تصویب اولین طرحهای منطقهای و منطقه شهری؛
- مکانیابی شهرها، شهرکها، و فعالیتهای عمده، که یکی از ثمرات آن تهیه و تصویب مکان و سپس طرح 19 شهر جدید بود، که اکثر آنها هماکنون مرکز جذب و امکانبخشی از جمعیت غیرقابل اسکان در کلانشهرها هستند؛
- تعیین نقش شهرها و توزیع فعالیتهای عمده در سطح کشور به منظور تمرکززدایی از تهران، که هماکنون مورد توجه خاص دولت دکتر احمدینژاد قرار گرفته است؛
- تهیه و تصویب مقررات لازم برای هدایت و کنترل توسعه شهرها که قبل از آن تقریباً وجود نداشت؛
- تمرکز برنامهریزی، طراحی و اجرای ساختمانها و تأسیسات دولتی و عمومی در وزارت مسکن و شهرسازی و توجه ویژه به ارتقای کیفیت معماری و آغاز برگزاری مسابقات معماری برای طرحهای مهم که به عنوان نمونه میتوان از کتابخانه ملی و فرهنگستانهای جمهوری اسلامی نام برد؛
- فعالسازی قانون زمین شهری و تملک حدود 450 هزار هکتار زمین شهری، عمدتاً از زمینهای ملی و دولتی و موات؛
- تهیه و اجرای طرحهای آمادهسازی زمین در بیش از 30 هزار هکتار، و تامین بخشی از نیازهای خدماتی شهرها علاوه بر هدف اصلی تامین مسکن؛
- سازماندهی که نوسازی و بهسازی بافتهای قدیمی از طریق ایجاد دفتر بهسازی بافت شهری که سرانجام به سازمان عمران و بهسازی شهری کنونی تحول یافت؛
- تهیه طرحهای احیای محورهای فرهنگی- تاریخی و تعیین شهرهای اصفهان، شیراز، تبریز، کرمان و همدان به عنوان شهرهای فرهنگی و تاریخی؛
- تهیه و اجرای طرحهای هادی روستایی از طریق بنیاد مسکن انقلاب اسلامی؛
- پشتیبانی مهندسی از جنگ از طریق احداث و بازسازی بیمارستانها، پاسگاهها، مراکز مخابراتی، پناهگاهها و انواع پروژههای اضطراری دیگر؛
- تجدید نظر و اصلاح قانون نظام مهندسی و تشکیل سازمانهای نظام مهندسی در سراسر کشور؛
- تدوین و تصویب مقررات ملی ساختمانی ایران؛
- راهاندازی شهرکها و ساختمانهای نیمه تمام،
- تاسیس مرکز مطالعات و تحقیقات شهرسازی و معماری ایران
- پایه گذاری پارک فناوری پردیس و هدایت و راهبری آن
مرحوم کازرونی پس از پایان دوره تصدی نه ساله وزارت مسکن و شهرسازی، مدت چهارسال ریاست سازمان میراث فرهنگی کشور را بر عهده داشت، و پس از آن چند سالی قائم مقام پژوهشی وزارت مسکن و شهرسازی بود. در سال 1380 همکاران سابق خود در وزارت مسکن و شهرسازی را، که بعضی بازنشسته و بعضی وارد فعالیتهای دانشگاهی شده بودند به راهاندازی یک فعالیت پژوهشی و مدیریتی دعوت کرد که به تاسیس پژوهشکده توسعه کالبدی منجر شد، که آخرین یادگار باقی مانده از اوست.
