صحیفه امام خمینی (س)

  • عنوان حمایت امریکا از بختیار ـ نقش ارتش ـ ضرورت آمادگی مردم
  • محل پاریس، نوفل لوشاتو
  • مناسبت
  • تاریخ
  • موضوع حمایت امریکا از بختیار ـ نقش ارتش ـ ضرورت آمادگی مردم
  • حضار حضار: دانشجویان و ایرانیان مقیم خارج

اعوذ باللّه‏ من الشیطان الرجیم

بسم اللّه‏ الرحمن الرحیم

حمایت امریکا از دولت به منظور حفظ رژیم

حالا که امریکا پوسیدگی شاه را فهمیده و ـ به اصطلاح ـ آنقدر شور بوده است که خان هم فهمیده است! حالا راههای دیگر را پیش گرفته. تا حالا تأیید از شاه می‏کرد و پشتیبانی از شاه را اعلام می‏کرد، اخیراً پشتیبانی از دولت را اعلام کردند و می‏خواهد از راه پشتیبانی از دولتْ رژیم را حفظ کند؛ و بالاخره خیال دارند که اینها همین نوکر کهنه را برگردانند که مردم را آرام کنند ـ به خیال خودشان؛ شاه را ببرند و بعد، بعد از یک مدتی، دوباره او را برگردانند با یک زور بیشتر و با یک درندگی بالاتر.

دولت غیر قانونی

اینها یکی از راههایشان این است که این دولت[1]را پشتیبانی کنند؛ و ما قبلاً هم گفتیم ـ حالا هم می‏گوییم ـ که این دولت به تعیین شاه آمده است و شاه به حَسَب رفراندمی که شد[2]قانونیت ندارد و غاصب است و یاغی است و شاه نیست؛ بنابراین دولتی که به تعیین او آمده باشد قانونی نیست. و به پشتیبانی از مجلسیْن آمده است، مجلسیْن هم از باب اینکه برگزیدۀ ملت نیستند و ملت اصلاً از این وکلا اطلاعی ندارد و آنها را تعیین نکرده است، مجلسیْن هم قانونی نیستند و دولت برگزیدۀ مجلسیْن هم نمی‏تواند قانونی باشد.
بنابراین، این نقشه‏شان که بخواهند دولت را یک دولتی حساب بکنند و یک مشروعیتی به آن بدهند، این پیش ملت ایران به جایی نمی‏رسد. و ملت ایران باید تظاهر کنند بر ضداین دولت، و بر آنها لازم است که برخلاف این دولت مثل دولتهای سابق قیام کنند و تظاهرات بکنند و این دولت را ساقط کنند؛ چنانچه ساقط است و این دولتی نیست که بتواند آرامش را در مردم ایجاد کند. مردمی که در مقابل دولت نظامی ایستادند و در مقابل حکومت نظامی ایستادند، در مقابل یک دولتی که این نحوه است دیگر نمی‏نشینند و معطل بشوند که این چه می‏کند.

وعده‏هایی که این دولت داده است مثل وعده‏هایی است که دولتهای سابق داده‏اند. دولت سابق ـ یعنی اسبق[3]ـ خیلی وعده‏ها داد. وعدۀ صلح داد و با تفنگ و مسلسل این صلح را می‏خواست برقرار کند! این هم وعدۀ این را می‏دهد که ما اشخاصی که استفادۀ غیرمشروع کردند محاکمه می‏کنیم. ما از ایشان می‏پرسیم که خوب شاه چطور؟ شاه این اموالی را که الآن دارد، این اموالی را که به خارج منتقل کرده است، اینها همه مشروع است یا استفادۀ غیرمشروع است؟ اگر استفادۀ مشروع شما می‏دانید، خود شما هم مجرمتر از همۀ مجرمها هستید و تا دیروز هم این را نمی‏گفتید، امروز شروع کردید. و اگر غیرمشروع می‏دانید، شاه را مجرم می‏دانید. به اقرار شما شاهْ مجرم است، یک شخصی است که استفاده‏هایی از ملت کرده، دزدیهایی از ملت کرده و غارتگریهایی کرده است و خیانت به ملت کرده است؛ و شاه به حَسَب قوانین اگر خائن باشد شاه نیست. بنابراین شما مُقرِّ به این هستید که از طرف شاهی مبعوث شدید که خائن به مملکت است و اموال مملکت را چپاول کرده است! خوب شما وعده می‏دهید که من محاکمه می‏کنم این اشخاصی که خیانت کرده‏اند؛ خوب شاه را بگیرید! شما که همچو قدرتی دارید شاه را بگیرید، نگذارید فرار کند؛ محاکمه کنید، اموال مردم را از او بگیرید. هیچ یک از این دزدهایی که اسمشان ثبت شده است در آن ورقه‏ای که بانکْ یک جزئی آن را ابراز کرده
است، قلم هیچ کدام به بزرگی قلم خود ایشان نیست! شمایی که می‏گویید ما این خائنها را می‏گیریم، خوب رأس خائنها ایشان هستند. اگر خائن نمی‏دانید شما، همۀ ملت می‏دانند که خلاف می‏گویید و اگر خائن می‏دانید شما و همۀ ملت می‏دانند که مبعوث از طرف خائنید، مبعوث از طرف خائن یا کنار برود، خودش کنار برود ـ خوب مردم که کنارش می‏کنند ـ یا خودش زود عاقل باشد و کنار برود؛ یا خائن است.

نقشۀ امریکا

این یک نقشه بوده است که یک دولتی بیاورند که وعده به مردم بدهد ما محاکمه می‏کنیم اینها را! ما اوقاف را برمی‏گردانیم به علما! علما چه احتیاجی به اوقاف دارند که می‏خواهی رشوه بدهی به علما! علما احتیاج به اوقاف دارند؟ علما اگر اوقاف را به دست بیاورند می‏دهند به آنهایی که بر آنها وقف شده است، به صاحبان وقف می‏دهند. تو با این کلمه می‏خواهی علما را بازی بدهی که ما اوقاف را برمی‏گردانیم به علما! ما ساواک را منحلش می‏کنیم، یک «ادارۀ اطلاعات» درست می‏کنیم! یعنی این عبارت را برمی‏داریم، آن عبارت را جایش می‏گذاریم! کلمۀ «ساواک» را برمی‏داریم، کلمۀ دیگری می‏گذاریم و مطالبْ همان مطالب! من حتی باور نکردم که این دزدهایی که گرفتند ـ و الآن به خیال خودشان توی محبس[اند]ولی شاید به حَسَب واقع یک جای خیلی خوبی برایشان هم باشد ـ من تا حالا باز باورم نیامده که این شرکای شاه را، شریک جرمهای شاه را، اینها به قاعده بخواهند حبسشان کنند و به قاعده بخواهند از ایشان چه؛ ولو بعید نیست ـ خوب شاه این کاره است ـ بعید نیست؛ لکن باز من باور نکردم که اینهایی که پانزده سال شریک جرم بودند، مثل نخست‏وزیر سابق[4]و رئیس امنیت سابق[5]که از رفقای شاه بودند و رفقای جرم شاه بودند، اینها را بخواهند واقعاً محاکمه کنند و قضیۀ محاکمه باشد. این هم مثل همه حرفهایشان است که «اصلاحات» می‏خواهند بکنند! مثل اصلاحاتی است که
شاه می‏خواست بکند! باورش نمی‏آید آدم از اینها که یک قدمی بخواهند بردارند. بر فرض اینکه اگر قدم هم بردارند دیگر از آنها قبول نیست. ما اگر فرض بکنیم که شاه یا دولت شاه بخواهند یک مملکت مثل بهشت برای ما درست کنند، ما بهشتی که به دست شاه درست بشود نمی‏خواهیم؛ ما بهشتی که به دست نوکر شاه درست بشود نمی‏خواهیم. با اینکه خوب نخواهد شد، لکن اگر بشود هم ما نمی‏خواهیم برای اینکه شاه به حَسَب قوانین و به حَسَب شرع مطهر غیرقانونی است و اصلاً سلطنت ندارد؛ دولت هم همین طور. بنابراین همۀ کارهایی که اینها بکنند، چه بهشت درست کنند و چه جهنم درست کنند، مقبول ملت نیست و مقبول ماها نیست.

عدم حمایت ارتش از شاه

یک راه دیگری که به ما رسیده است ـ از طریقهای مختلف گفته‏اند ولو اینکه من خیلی باورم نیامده است ـ قضیه این است که اینها می‏خواهند که کودتا بکنند. این را چند جور تا حالا گفته شده. یکجور اینکه چند نفر از این قصابها را آوردند و جاهای حساس را به آنها دادند؛ این اشخاصِ خیلی خونخوار را سرِ چند تا از این مقامات حساس گذاشته‏اند و بنا دارند که به مجرد اینکه شاه برود آنها کودتا کنند، و کودتای خشن و چه کنند و چه کنند. این را من تا حالا باورم نیامده است برای اینکه اگر شاه بخواهد این کار را بکند، شاه یک آدم پوسیده‏ای است، دیگر این هیچ هویتی ندارد که ارتش از او ـ عرض کنم که ـ طرفداری بکند یا چی. اینکه می‏بینید الآن برقرار است، برای این است که این صاحب‏منصبها که شریک جرم او هستند، می‏بینند که اگر این برود ممکن است برای خودشان بد بشود، چسبیدند دو دستی این بهانه را نگه داشته‏اند؛ مثل اینکه یک مرده‏ای را توی یک تابوتی نگه داشته باشند! اینطور نیست که شاه یک چیزی باشد حالا و از او کسی حسابی ببرد. پس، از شاه که این کار نمی‏آید.

کودتای فرضی

بخواهد ارتش بی‏اذنِ امریکا این کار را بکند؛ آنها هم همه نوکرند ـ یعنی آنهایی که
سرِ کار هستند. این چند نفری که مجرمند و تا حالا خوردند و مال مردم را بلند کردند و حالا می‏خواهند فرار کنند، اینها هم خودشان مستقلاً این کار را نمی‏توانند بکنند. باقی می‏ماند که کار را امریکا به گردن اینها بخواهد بگذارد. این به نظر من بعید می‏آید ـ اینکه امریکا یک همچو کاری را بکند؛ برای اینکه کارشناسهای امریکا مطالعۀ این معنا را کردند ولو اینکه فهمشان خیلی کم بود! هی ذره ذره جلو رفتند و هی شکست خوردند. اینها از اول هی شاه را تقویت کردند و دنبال کردند، شاه چه و شاه چه
[و]شاه چه، و حکومت نظامی گذاشتند و دیدند که حکومت نظامی، با کمال شدت حکومت نظامی عمل کرد و مردم به آن اعتنا نکردند: او اعلام می‏کرد که از دو نفر بیشتر اگر کسی بیرون بیایند چه خواهد شد، یک میلیون جمعیت بیرون آمد! قاعده هم همین است. این یک معنایی است که باید ملت ما به آن توجه کنند: آنها اگر یک روزی گفتند که اگر اهل منبر مثلاً فلان مطلب را بگویند، راجع به اسرائیل اگر حرفی بزنند چه خواهیم کرد و چه خواهیم کرد، اگر اهل منبر بخواهند این را فلج کنند ـ این حرف را فلج کنند، همۀ آنها بروند بالای منبر و بگویند، هیچ غلطی نمی‏کنند. اینها استفاده از اختلافاتْ همیشه می‏کنند. یک دسته را می‏ترسانند اینها[که]نروند منبر؛ یک دستۀ دیگری که اقلیت هستند اگر بروند منبر، آنها هم می‏بینند همه نرفتند چیزی نمی‏گویند؛ دوتا سه‏تا هم اگر بگویند می‏گیرند آنها را. اگر اینها بگویند که اگر دانشگاهها را ببندید ما چه خواهیم کرد، همۀ دانشگاهها با هم باز کنند، هیچ کاری نمی‏کنند. بله اگر اختلاف بین آنها بیندازند، با اختلافْ آنها استفاده می‏کنند. آنها بگویند که حکومت نظامی است، اگر دو نفر زیادتر با هم توی کوچه‏ها راه بروند چه خواهیم کرد و اگر شب کسی بیرون بیاید ولو یک نفر هم باشد چه خواهیم کرد، ملت ما یک میلیون جمعیت آمد بیرون! هیچ غلطی هم نکردند. شبها ماندند در خیابانها راهبندی کردند برای اینکه بمانند در خیابانها. ماندند در خیابانها. جمعیت که زیاد شد کاری نمی‏توانند بکنند. بر فرض اینکه یک کاری هم بکنند، یک کار جزئی مفتضحانه اینها می‏کنند نه اینکه یک کار عاقلانه‏ای که از آن یک نتیجه‏ای بتوانند ببرند. اینها از حکومتهای نظامی، که در دوازده تا شهر حکومت نظامی گذاشتند،
هیچ استفاده‏ای نتوانستند بکنند. در همۀ این شهرها انقلاب شد؛ حالا هم هست. حالا هم که این دولت می‏گوید ما حکومت نظامی را برمی‏داریم ـ ولو درست نمی‏گوید لکن بردارید و برندارید علی‏السواء است. مردم دیگر نه اعتنایی به حکومت نظامی دارند، نه اعتنا به نظامی دارند. این معنا که دیدند امریکایی‏ها که حکومت نظامی که اثری نکرد و مردم همان مردم هستند، بعد آمدند دولت نظامی درست کردند که دولت نظامی باشد؛ حکومت نظامی هم باشد اما دولت هم نظامی باشد. یک مدتی هم با دولت نظامی سرکوبی خواستند از مردم بکنند؛ باز مردم مقاومت کردند، مقابل دولت نظامی هم ایستادند، همان شعارهایی که سابق می‏دادند دادند، همان کارهایی که سابق می‏کردند کردند، همان کشته‏هایی
[هم]که سابق می‏دادند دادند. این هم اثر نکرد.

مردم مجرمان را می‏شناسند

خوب وقتی که چندین ماه است که مردم مواجه با نظامی هستند ـ با حکومت نظامی سابق هم بودند منتها باز مردم رشد فکری‏شان شکوفا[یی]پیدا نکرده بود؛ آن وقت ساواک در نظرشان یک چیز مهمی بود؛ شاه در نظرشان دیگر شاه بود لکن این مطالب شکست؛ یعنی ملت شکست این بساط را، این بت را شکست این ملت. این دیگر حیثیت از خودش ندارد؛ نه خودش حیثیت دارد نه آنهایی که مربوط به او هستند، نه صاحب‏منصبهای بالای دستشان حیثیت دارند. اگر حیثیتی پیش ملت الآن باشد، برای صاحب‏منصبهایی هست که دستش[ان]به خون ملت آغشته نشده است؛ و اکثرْ آنها هستند. آنهایی که خونخواری کردند و دستشان تا مِرفَق به خون ملت ما آلوده است، اینها یک چند تا معدود هستند که مردم هم می‏شناسند آنها را، به ما هم معرفی‏شان کرده‏اند؛ ان شاءاللّه‏ برای بعد.

ارتش ملت

و اما اینطور نیست که ملت ما با ارتش مخالف باشد؛ با صاحب‏منصبها، با درجه‏دارها، با افسرها. اینها همه برادرهای ما هستند. ما مخالف با اینها نیستیم، ما با خونخواریها
مخالفیم. قوای انتظامی باید باشد و ما آنها را با آغوش باز، برادرانه آنها را می‏بوسیم. ارتش خیال نکند که اگر «اعلیحضرت» نباشد، ارتش هم نباشد؛ ایران هم نیست. نه این حرفها نیست در کار. شما دیدید که «اعلیحضرت» الآن پوسیده است و ایران هم سر جای خودش هست، شما هم سر جای خودتان هستید. این چهار تا آدم دزد هم که حالا به شما دارند حکومت می‏کنند، این چهار تا دزد هم بعد از چند روز دیگر پولها را برمی‏دارند و فرار می‏کنند. اگر ملت بگذارد و بی‏عرضگی بکند، فرار می‏کنند. شما سر جای خودتان هستید. ملتْ شما را می‏خواهد، شما هم ملت را می‏خواهید. شما ارتش شاه نیستید، شما ارتش ملت هستید. این دروغ است که می‏گویند ارتش شاه! شاه چکاره است که ارتش بخواهد! ملت است که ارتش می‏خواهد. شاه هم باید از ملت باشد لکن احمقی می‏کند و خودش را از ملت جدا کرد. اگر اینها پیوسته بودند به ملت، این بساط پیش نمی‏آمد. نه من اینجا بودم حالا، نه این آقایان. اینها خودشان را از ملت جدا کردند. خیال کردند که می‏توانند تا آخر ملت را سرکوب کنند. خودشان را از ملت جدا کردند، افتادند به این وضعی که ملاحظه می‏کنید. تمام قوای عالَم جمع شد پشتوانۀ این، پشت سرش ایستاد؛ چون ملت نمی‏خواست نشد. همۀ قوا جمع شدند. از آن طرف شمال تا آن طرف جنوب، از آن طرف شرق تا آن طرف غرب، همۀ قدرتها جمع شدند گفتند باید باشد، ملت می‏گوید نه. وقتی دیدند که ملت می‏گوید نه، آنها هم فهمیدند که باید بگویند نه، گفتند نه. حالا راجع به شاه می‏گویند نه؛ قدم دوم را برداشتند که این دولت آره! این بله، این باشد؛ این کاری می‏کند که میانه‏رو است، چه است! ملت می‏گویند نه. تمام قدرتهای عالَم جمع بشوند دنبال این وقتی ملت گفت نه، نمی‏شود. وزرا را می‏گویند راه ندادند توی وزارتخانه. خود این ملت، خودِ دستگاه، خود دستگاه مخالف است نه اینکه بازاریْ تنها مخالف است، نه اینکه دانشگاهیْ تنها مخالف است، نه اینکه دهقان و کشاورزْ تنها مخالف است؛ ادارات دولتی هم خون دل دیدند. آنها بیشتر اطلاع دارند که چه کثافتکاریهایی شده است. آنها هم می‏گویند وزرا را راه ندادند؛ عذر خواستند گفتند شما وزیر نیستید، ما قبولتان نداریم! یک دولتی که وزرای آن را راه نمی‏دهند می‏تواند
وزارت بکند؟! خیالات است اینها. اگر این مجلس ـ مجلس که نیست ـ اگر این آدمهایی که آنجا مصنوعی درست کرده‏اند و نشاندند آنجا به عنوان وکیل، اگر اینها عاقل باشند، این وقتی که آمد توی کار می‏گوید بابا مردم دارند توی وزارتخانه تو را راه نمی‏دهند، تو آمدی می‏گویی من وزیر؟! من اصلاحات می‏خواهم بکنم! کجا را می‏خواهی اصلاح کنی؟ آنها راهت نمی‏دهند توی وزارتخانه! شما، وزیرهای شما را راه نمی‏دهند، کجا می‏خواهی وزارت کنی و حکومت کنی؟ امریکا فهمیده است این مطلب را که نظامی فایده ندارد؛ با ملتْ نظامی نمی‏تواند، ارتش نمی‏تواند. این ارتش هم که مخالف ملت نیست. این چهار نفر، چند نفر آدمی که در رأسْ حالا واقع شده‏اند و آنها را در رأس قرار داده‏اند و سایرین ـ سایر قشرهای نظامی محترم خون دل می‏خورند از اینها، اینها هم نمی‏توانند کاری انجام بدهند.

شایعۀ شرکت نظامیان اسرائیل در کشتار ملت ایران

حتی راجع به این قتلهایی که شد، به ما گفته بودند که از اسرائیل آمده ولی من سند درست نداشتم. در چند روز پیش از این یک نفر آمد اینجا گفت که فلان آدم ـ یک شخصی را که من حافظه‏ام حالا نمی‏تواند ضبط کند ـ گفت که آمده است پیش من گفته است که ما می‏خواستیم برویم برای آبادان و برای کجا، در بین راه یک جایی ایستادیم که بپرسیم راه از کدام طرف است، دیدیم یک سربازی آنجا ایستاده، صدا کردیم دیدیم که او زبان فارسی نمی‏داند، بعد عربی با او صحبت کردیم ـ عربی یکی بلد بود با او صحبت کرد ـ دیدیم که عرب است و عربیِ اسرائیل! و این آدم هم خودش اعتراف کرد که من را از اسرائیل آورده‏اند اینجا. یک اتومبیل هم آنجا بود که پر بود از سربازها که از همین سنخ بودند. اینها این ملت ما را با سربازهای اسرائیل کشته‏اند ولی مع‏ذلک ملت ایستاد، کشته داد، جوان داد و ایستاد گفت که نمی‏خواهیم این را. این «نه» ملت یک همچو نه‏ای است. آخر یکوقت این است که یک شهر است، یک محله است، یک استان است، این قابل این است که انسان بگوید که خیر می‏شود که این از بین برود؛ یکوقت یک مملکت
است، الآن یک مملکت است که دارد می‏گوید شاه نه، رژیم سلطنتی نه، اسلام آره. یک مملکت است. با یک مملکت نمی‏تواند هیچ قوه‏ای طرف بشود؛ و لهذا می‏بینید که هی مهره مهره می‏آورند می‏گذارند که بلکه بتوانند یک کاری بکنند و نمی‏شود.

شناسایی عاملان کودتای احتمالی

اینها دیدند که امریکا، یعنی کارشناسهای امریکا، کارشناسهای امریکا دیدند که حکومت نظامی کار را بدتر کرد، دولت نظامی کار را از آن هم بدتر کرد، حالا می‏خواهند فرض کنید طرح بدهند که کودتای نظامی! کودتای نظامی مگر غیر از نظامی است؟ کودتای نظامی معنایش این است که باز یک نظامی می‏آید سرِ کار و باز یک خرده زیادتر مردم را می‏کشند. مردم که ایستادند برایش، مقابلش! اینها باید، این کودتاچیهایی که احتمال من می‏دهم که بکنند ـ احتمال است ولی بعید به نظر من می‏آید ـ اینها باید بدانند که ما اینها را شناختیم. اینها باید بدانند که نمی‏توانند خودشان را هیچ جا غایب کنند. اگر یک همچو غلطی بکنند نمی‏توانند اینها فرار کنند؛ هر جا بروند انتقام می‏کشیم. این را بدانند. عاقل بشوند، عقل داشته باشند، دستشان را آلوده نکنند به همچو کثافتکاری. تا حالا هر چی کثافتکاری کردند کردند، از این به بعد اینطور نکنند. خیال نکنند که نمی‏دانیم چه کسانی هستند، اینها را ما می‏شناسیم، ملت هم خواهد شناخت. بعید می‏دانم که امریکا اینقدر بی‏عقل باشند، کارشناسهایشان اینقدر بی‏عقل باشند که آنجا سرشان به سنگ بخورد، باز دوباره بروند دوباره سرشان به سنگ بخورد، باز دوباره بروند. نمی‏شود این. این هم یک نقشه است که می‏گویند اینها دارند که به نظر من بعید می‏آید.

توطئۀ حمله به ارتش و کشتار مردم

یک نقشۀ ثالثی، که شیطنتش بیشتر است و احتمالش هم بیشتر است، این است که می‏گویند اینطوری خیال کرده امریکا، باز طرح را داده که اگر شاه برود، یک دسته‏ای را از این اشراری که دارند اینها، اینها را بیاورند به اسم ملت و هجوم کنند به ارتش و به
ارتشیها بگویند ملت می‏خواهند شما را بکشند، ارتشیها را در مقابل اینها وادارند. این دسته هم از خودشان است. حالا به صورت بیایند، مردم بازی بخورند از اینها و دنبال کنند اینها را، آنها غیبشان بزند و مردم را به مسلسل ببندند و کشتار زیاد بکنند. یک نقشۀ آخری است این ـ تقریباً ـ که به این صورت مردم را قتل‏عام کنند که به اسم اینکه اگر شاه برود، ملت ارتش را خواهد از بین برد و همۀ صاحب‏منصبها را خواهد قتل‏عام کرد! مردمی را که خودشان تهیه کرده‏اند، اشراری را که خودشان تهیه کرده‏اند، از کماندوها و از کولی‏ها و از اینجاهایی که دارند و مزدورهایی که دارند، یک عده‏ای را تحریک کنند بیاورند که اینها هجوم کنند طرف شهربانیها و طرف پایگاهها و ستادها و طرف اینها هجوم کنند، به آنها بگویند که، به آنهایی که بی‏اطلاعند بگویند که اعلیحضرت که رفت، ملت می‏خواهد شما را قتل‏عام کند. خوب آنها می‏خواهند از خودشان دفاع کنند، و دفاع آنها را مشروع کنند در دنیا که اینها خوب، می‏خواستند بکشند آنها را، خوب دفاع کردند از خودشان. یک کشتار عظیمی بکنند به عنوان دفاع از جان خودشان که ملت می‏خواهند آنها را بکشند. و لهذا ما به ملت هشدار دادیم که توجه به این معنا داشته باشند و به سربازخانه‏ها و به صاحب‏منصبها و به افسرها
[ی]جوان و سایرین، که متوجه این توطئه باشند. این محتمل است، متوجه این توطئه باشند و گول نخورند. صاحب‏منصبها و افسرها و سربازها و ارتشیها خیال نکنند، یا شهربانیها، همه، ژاندارمریها، خیال نکنند که ملت با اینها دشمن است؛ ملت با آن مردکهدشمن بود، آن هم رفت. می‏رود ان شاءاللّه‏. ملت نه با ژاندارمری مخالف است، نه با شهربانی مخالف است، نه با هیچ کدام از اینها. نه با ارتشی مخالف است، نه با نظامیها مخالف است ـ اینها همه از خود ملت هستند، ملت هم از آنها. این را ملتفت باشند که یک نقشه‏ای است که از طرف شیاطین کشیده شده است که دو قشر از ملت را به روی هم وادار کنند و برادرکشی راه بیندازند؛ یعنی قشر صاحب‏منصب و افسر و ـ عرض می‏کنم ـ اینها را، و سربازها را گول بزنند به اینکه ملت به شما حمله کرده، و حال اینکه اینها از خود اینها بوده[اند]. اگر یک همچو کاری کرد[ند]این صاحب‏منصبها و افسرها، این بزرگترها که وادار کردند مردم را اینطور بکشند، بکشند
اینها را، از بین ببرند، ببینند که ملت با اینها خوب است، دوست است، برادر است، و اینها مقاماتشان محفوظ است و کارشان هم همان طوری بوده است که هست به استثنای تعدیاتی که به آنها می‏شده و می‏کردند و کارشناسهای امریکا به آنها تحمیل می‏کرده؛ هیچ آن تحمیلات دیگر نیست و مستقل می‏شود ارتش، می‏شود ارتش ملی نه ارتش امریکایی. یک ارتش ملی می‏شود که مال ملت است؛ ملت آنها را می‏خواهد، آنها هم ملت را می‏خواهند. آن هم یک راهی بوده است که اینها چه می‏کنند.

کودتای نظامی غیر خشن!

یک راه سومی هم احتمال می‏رود باشد. و آن این است که یک کودتای نظامی غیر خشن بکنند؛ یعنی یک کودتای نظامی بکنند و شروع کنند به سالوسی. در عین حالی که کودتا نظامی است شروع کنند به سالوسی. شاه را اگر هست بگیرند بکشند او را، او را ردش کنند، اموال شاه را بگویند می‏دهیم به ملت، اذانها را توی مَأْذَنه‏ها بلند کنند ـ عرض بکنم که ـ مجالس دعا و اینها را راه بیندازند! این هم یک راهی است که با سالوسی بخواهند این ملت را بازی بدهند و امریکا را ـ تسلطش را ـ بر ما حفظ کنند. و اگر شاه هم محفوظ ماند، بعد از اینکه آتش خاموش شد، یا برگردانند یا یک مهرۀ دیگر به جای او کارهای او را انجام بدهد، یعنی نوکر امریکا باشد و باز همان بساط که نفت را ببرند و پایگاه برایشان درست بکنند، منافع ملت را از بین ببرند.

آمادگی ملت برای خنثی نمودن توطئه‏ها

ملت این را هم باید ملتفت باشد که همۀ این نقشه‏ها که احتمال می‏رود پیش بیاید، باید مهیا و مجهز باشد ملت برای جواب گفتن از این، برای خنثی کردن این شیطنتها. و ملت نترسد از هیچ چیز. الآن، الآن ملت به جایی رسیده که توجه تمام دنیا را به خودش جلب کرده؛ یک آبرویی ملت ایران در دنیا تحصیل کرده. من توجه دارم که از همۀ اطراف دارند ثنای اینها را می‏گویند، و به من می‏فرستند و پیش من می‏فرستند. از هر جا که ملاحظه می‏کنید؛ از امریکا گرفته تا دولتهای عربی تا سایر دوَل. این مسائل پیش آنها
جزء یک معجزه‏ای کَأَنه هست و به نظر من هم مطلبْ مطلبِ الهی است نه یک مطلب بشری. دست خدا با شماست. ملت ایران! نترسید از چیزی. اگر دست خدا نبود ممکن نبود بشر بتواند بچۀ اینقَدَری را تا پیرمرد هشتاد ساله، به یک راه ببرد. نمی‏شود این با دست بشر باشد. خداست همراه شما، از چه می‏ترسید؟ تمام قوا در مقابل خدای تبارک و تعالی هیچ است. اعتماد کنید به خدای تبارک و تعالی و نهضتتان را ادامه بدهید و تظاهرات خودتان را ادامه بدهید و از هیچ نترسید. اعتصاباتتان را ادامه بدهید. نزدیک است ان شاءاللّه‏ فرج! نترسید، قوی باشید، صبر داشته باشید. پیغمبر اکرم تمام عمرش در زحمت بود، تمام عمرش. نمی‏توانید در تاریخ پیغمبر پیدا کنید که یک ماهْ ایشان راحت نشسته باشد؛ تمامش زحمت شما را کشیده است. الآن دینش دست شماست و می‏خواهند ببرند، بر ماست که باید نگه داریم. ذخایر اسلام را دارند می‏برند، بر ماست که باید حفظش کنیم. نترسید، قوی باشید، صبور باشید، از پیغمبر اسلام یاد بگیرید. سیزده سال آنقدر معذب بود در مکه و باقی‏اش هم همه‏اش به جنگ و جدال و به دفع اشخاص ظالم مشغول بود. ما حالا یک مدت کمی است که این کارها را داریم می‏کنیم؛ از چی می‏ترسیم ما؟ ما اگر کشته بشویم ـ ان شاءاللّه‏ بهشت می‏رویم، اگر بکشیم هم بهشت می‏رویم. این منطق اسلام است برای اینکه برای حق کار می‏کند. نمی‏خواهیم ما که یک دنیا برایمان باشد؛ ما می‏خواهیم حق را پابرجا کنیم، ما می‏خواهیم عدالت درست بکنیم؛ نه این «عدالت اجتماعی» که آقای شاه می‏فرمایند که تمام اموال مردم را ببرند بعد بگویند عدالت اجتماعی اسلام! ان شاءاللّه‏ خداوند همۀ شما را حفظ کند؛ موفق باشید. ان شاءاللّه‏ خداوند ملت ایران را پیروز کند.
[آمین حضار].

1 - دولت شاپور بختیار.
2 - اشاره به راهپیمایی تاسوعا و عاشورا. 
3 - «دولت آشتی ملی» شریف امامی. 
4 - امیرعباس هویدا.
5 - نعمت‏اللّه‏ نصیری، رئیس ساواک.