قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ ﴿۱﴾

بگو: به پروردگار مردم پناه مى‌برم،

مَلِكِ النَّاسِ ﴿۲﴾

فرمانرواى مردم،

إِلَهِ النَّاسِ ﴿۳﴾

خداى مردم،

مِنْ شَرِّ الْوَسْوَاسِ الْخَنَّاسِ ﴿۴﴾

از شر وسوسه وسوسه‌گر نهانى،

الَّذِي يُوَسْوِسُ فِي صُدُورِ النَّاسِ ﴿۵﴾

آن كه در دلهاى مردم وسوسه مى‌كند،

مِنَ الْجِنَّةِ وَالنَّاسِ ﴿۶﴾

خواه از جنيان باشد يا از آدميان.