قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ ﴿۱﴾

بگو: به پروردگار صبحگاه پناه مى‌برم،

مِنْ شَرِّ مَا خَلَقَ ﴿۲﴾

از شر آنچه بيافريده است،

وَمِنْ شَرِّ غَاسِقٍ إِذَا وَقَبَ ﴿۳﴾

و از شر شب چون درآيد،

وَمِنْ شَرِّ النَّفَّاثَاتِ فِي الْعُقَدِ ﴿۴﴾

و از شر جادوگرانى كه در گره‌ها افسون مى‌دمند،

وَمِنْ شَرِّ حَاسِدٍ إِذَا حَسَدَ ﴿۵﴾

از شر حسود چون رشك مى‌ورزد.