دادههای کنونی از تغییری چشمگیر در رفتار اعضای این حزب در کنگره و نامزدهای انتخاباتی در ایالتهای مختلف حکایت میکند؛ بهگونهای که بسیاری از آنها میکوشند خود را از سیاستهای کاخ سفید کنار بکشند تا شانس انتخاباتیشان را حفظ کنند،
به گزارش جماران، در فضایی سیاسی ملتهب که پیش از انتخابات میاندورهای کنگره آمریکا در ۳ نوامبر برگزار میشود، شکاف درون حزب جمهوریخواه گستردهتر میشود؛ در حالی که محبوبیت دونالد ترامپ رئیسجمهور آمریکا با کاهشی بیسابقه روبهرو شده و نگرانی از پیامدهای جنگ ادامهدار در ایران و بحرانهای اقتصادی داخلی رو به افزایش است.
دادههای کنونی از تغییری چشمگیر در رفتار اعضای این حزب در کنگره و نامزدهای انتخاباتی در ایالتهای مختلف حکایت میکند؛ بهگونهای که بسیاری از آنها میکوشند خود را از سیاستهای کاخ سفید کنار بکشند تا شانس انتخاباتیشان را حفظ کنند، هرچند راهبرد دولت آمریکا از هواداران حزب میخواهد که وفاداری مطلق به رئیسجمهور داشته باشند.
روزنامهها، مجلات و وبسایتهای خبری آمریکایی — مانند واشنگتنپست، نیوزویک، آتلانتیک و هیل — بر این باورند که این فاصلهگرفتن دیگر تنها یک اختلاف تاکتیکی محدود نیست، بلکه بهتدریج گسترش یافته و پروندههای سیاست خارجی، اقتصاد و مدیریت کارزارهای انتخاباتی را نیز در بر گرفته است.
شکاف در حزب جمهوریخواه گستردهتر میشود
در مقالهای در روزنامه واشنگتنپست، تحلیلگر سیاسی امبر فیلیپس مجموعهای از نشانهها را رصد میکند که حکایت از آن دارد برخی جمهوریخواهان در پروندههایی که تا همین اواخر درون حزب بهشدت حساس بودند، کمکم از ترامپ فاصله میگیرند.
در صدر این نشانهها، جنگ علیه ایران برجسته میشود؛ چرا که چهار سناتور جمهوریخواه به نفع محدودسازی اختیارات نظامی ترامپ رأی دادند، در حالی که اقدام مشابهی در مجلس نمایندگان با حمایت فزاینده جمهوریخواهان تصویب شد.
و این بیمیلی — اگر بتوان چنین تعبیری به کار برد — به پرونده ایران محدود نمیماند. رئیس کمیته نیروهای مسلح مجلس سنا، سناتور راجر ویکر، استقبال ترامپ از همتای چینیاش را نقد کرد و گفت: «صادقانه بگویم، اگر کاخ سفید نظر مرا میخواست، به رئیسجمهور پیشنهاد میکردم که شی جینپینگ را به واشنگتن دعوت نکند تا با این گرمی از او استقبال شود»؛ آنگونه که فیلیپس نقل کرده است.
این اعتراض در زمانی مطرح شد که نگرانی جمهوریخواهان از همکاری چین با ایران رو به افزایش است.
وبسایت خبری «هیل» در گزارشی به نقل از شماری از اعضای جمهوریخواه نوشت که یک جلسه توجیهی امنیتی محرمانه در مجلس سنا، از گسترش همکاری نظامی میان تهران و پکن پرده برداشته و به اعضا گفته شده است که مقامهای آمریکایی، یک حملهٔ ایرانی را به تصاویر ماهوارهای مرتبط دانستهاند که تهران از نهادهایی چینی به دست آورده بود.
بر پایهٔ این گزارش، سناتور لیزا مورکوفسکی، تشریفات نظامیای را که همراه با ورود شیء انجام شد — از جمله شلیک ۲۱ گلولهٔ توپخانه و پرواز بمبافکن بی-۱ بهعنوان خوشآمدگویی به رهبر چین — «اغراقآمیز» توصیف کرده است.
سناتور جان کورنین نیز نگرانی خود را از نزدیکی چین با روسیه، ایران و کرهٔ شمالی ابراز داشته و گفته است کاملاً روشن است که این کشورها بهزعم او «محوری» در برابر ایالات متحده شکل دادهاند.
اینگونه اعتراضها بازتابدهندهٔ گسترش شکاف اختلاف در درون حزب جمهوریخواه دربارهٔ شیوهٔ مدیریت سیاست خارجی توسط ترامپ است، و نه صرفاً اختلافی تاکتیکی بر سر یک پروندهٔ واحد.
جنگ ایران؛ باری انتخاباتی
و مناقشه بر سر ایران جایگاه محوری در این تحول دارد. به نوشتهٔ مجلهٔ آتلانتیک، جنگ دیگر مسئلهای سیاسی نیست که جمهوریخواهان بتوانند با آن همچون امتداد خودکار سیاست رئیسجمهور برخورد کنند؛ زیرا شماری از نامزدهای جمهوریخواه در انتخابات مقدماتی حزب، پس از آنکه در مراحل پیشین از این جنگ حمایت کرده بودند، اکنون خواستار پایان دادن به آن شدهاند.
این مجله در گزارش خود اشاره میکند که نامزدهای جمهوریخواهی همچون مایک راجرز در ایالت میشیگان، اشلی هنسون در آیووا و جان هستد در اوهایو خواستار پایان سریع جنگ شدهاند و تمرکز خود را بر تأثیر آن بر قیمت سوخت گذاشتهاند.
واشنگتنپست نیز همین روند را تأیید میکند و اشاره میکند که شماری از نامزدهای جمهوریخواه در رقابتهای مجلس سنا اکنون مواضعی مستقلتر از ترامپ در این پرونده اعلام میکنند.
این تغییر اهمیت ویژهای مییابد، زیرا مسئلهٔ جنگ مستقیماً با زندگی روزمرهٔ رأیدهندهٔ آمریکایی پیوند دارد. آتلانتیک در گزارش مفصل خود از قول یک مشاور سیاسی جمهوریخواه در تگزاس نقل میکند که فضای انتخاباتی کنونی را «کابوسی سیاسی برای هر جمهوریخواه در هر کجا» توصیف کرده است، در حالی که قیمت بنزین به سطوح بالایی رسیده و هزینههای زندگی افزایش یافته است.
و فشار تنها به جنگ محدود نمیشود. بر اساس این گزارش، بدهی عمومی از ۴۰ تریلیون دلار فراتر رفته است، در حالی که نرخهای تورم و بهره همچنان بالا ماندهاند و نرخ وام مسکن از ۷ درصد گذشته است. به اینها افزایش مستمر قیمت مواد غذایی و سوخت نیز افزوده میشود.
این مجله اشاره میکند که نظرسنجیای که خبرگزاری رویترز با همکاری بنیاد ایپسوس انجام داد و نتایج آن در سپتامبر/شهریور جاری منتشر شد، نشان میدهد که حمایت از ترامپ به ۳۲ درصد کاهش یافته است؛ پایینترین سطحی که این نظرسنجی برای رئیسجمهور در طول مسیر سیاسیاش ثبت کرده است، در حالی که تنها ۱۷ درصد از نحوهٔ برخورد او با هزینههای زندگی ابراز رضایت کردهاند.
حذف نام «ترامپ»
و شاید یکی از گویاترین نشانهها نه صرفاً در اظهارات نامزدها، بلکه در شیوهای باشد که آنان کارزارهای انتخاباتی خود را بازنویسی میکنند.
و نشریهٔ «آتلانتیک» نمونهای چشمگیر از ایالت کنتاکی ارائه میدهد؛ ایالتی که در انتخابات سال ۲۰۲۴ با اختلافی بیش از ۳۰ واحد به سود او به پایان رسید. نمایندهٔ کنگره، اندی بار، که برای کرسی مجلس سنا نامزد شده، تصویری از خود را در کنار او از صفحهٔ اصلی وبسایت کارزارش برداشته و عبارت «کنتاکی اول» را با «آمریکا اول» جایگزین کرده است. کارزار انتخاباتی رالف آلوارادو نیز اشارهها و تصاویر مربوط به او را از وبسایت خود حذف کرده است.
روزنامه بر این باور است که این صحنه در مقایسه با انتخابات میاندورهای سال ۲۰۱۸ یک تناقض آشکار را نشان میدهد؛ زمانی که جمهوریخواهان در کنتاکی بر سر نشان دادن وفاداریشان به رئیسجمهور با یکدیگر رقابت میکردند. این گزارش به یک گردهمایی انتخاباتی در آن زمان استناد میکند که در آن جمهوریخواهان ترامپ را «مرد عمل» و «نتیجهمحور» توصیف میکردند، در حالی که هوادارانش شعار میدادند.
اما اکنون وضعیت تغییر کرده است. گزارش آتلانتیک اشاره میکند که نامزدهایی در ایالتهای دیگر نیز شروع به حذف هرگونه اشاره به نام ترامپ از بخشهای برجسته وبسایتهای کمپین انتخاباتیشان کردهاند. در فلوریدا، نماینده کنگره بایرون دوندالدز چندین اشاره به ترامپ را از وبسایت کمپین خود حذف کرد، از جمله تصویری که آن دو را در کنار هم نشان میداد و جملهای دال بر اینکه او حمایت رئیسجمهور را به دست آورده است.
اما نماینده کنگره ماریا الویرا سالازار فراتر از صرفاً کاهش حضور مشترک با رئیسجمهور رفت؛ او در یک آگهی انتخاباتی در برابر کاخ سفید ظاهر شد و به ترامپ هشدار داد که رأیدهندگان لاتینتبار «احساس خیانت میکنند» به دلیل سیاستهای مهاجرتی و اخراجی که به گفته او «از حد گذشته است».
واشنگتنپست خاطرنشان میکند که این نوع اقدامات دیگر محدود به نامزدهایی نیست که در رقابتهای دشواری شرکت میکنند؛ سناتور جمهوریخواه جان کورتیس خواستار تحقیق درباره تأمین مالی مراسم عروسی دونالد ترامپ جونیور شد، در حالی که ویکر از استقبال [از] شی جینپینگ انتقاد کرد.
قواعد وابستگی تغییر میکنند
با این حال، این گزارشها و تحلیلهای مطبوعاتی تصویری از فروپاشی همهجانبه نفوذ سیاسی ترامپ ارائه نمیدهند. رئیسجمهور همچنان از وفاداری بخشهای بزرگی از پایگاه جمهوریخواه برخوردار است و کمیتههای اقدام سیاسی مرتبط با او هنوز منابع عظیمی در اختیار دارند که میتوان از آنها برای کمک به نامزدهای حزب استفاده کرد.
همچنین برخی جمهوریخواهانی که از ترامپ فاصله میگیرند، بهکلی از او جدا نمیشوند، بلکه بر پروندههای مشخصی تمرکز میکنند. نشریه آتلانتیک به نقل از یک مقام جمهوریخواه نوشته است که نامزدهای این حزب «بهطور کامل از ترامپ فاصله نمیگیرند»، بلکه مواضع خود را در قبال او در موضوعات معینی متمایز میکنند و در عین حال همچنان کارنامه عمومی او در دوران ریاستجمهوری را میپذیرند.
به نظر میرسد تغییر مهم دیگری نیز در واکنش خود ترامپ رخ داده است. بر پایه این گزارش، این بار رئیسجمهور پیشدستی نکرده و به همه جمهوریخواهانی که اختلاف خود را با او اعلام کردهاند حمله نکرده است؛ امری که ممکن است به برخی نامزدها فضای بیشتری برای نشان دادن استقلال خود از او بدهد.
اما آتلانتیک در همان حال به یک تناقض قابل توجه اشاره میکند: اینکه خود ترامپ همچنان بر موضوعاتی تمرکز میکند که به منبع فشار بر جمهوریخواهان تبدیل شدهاند، از جمله جنگ ایران و هزینههای اقتصادی، و حتی از رأیدهندگان میخواهد با انتخابات طوری برخورد کنند که گویی خود او روی برگه رأی حاضر است.
الگوی ایالت ورمونت
انتخابات فرمانداری ایالت ورمونت نمونهی دیگری از پیچیدگی این صحنه را نشان میدهد. مجلهٔ نیوزویک گزارش داده است که نظرسنجی اخیری که مرکز مطالعات دانشگاه نیوهمپشایر انجام داده، نشان میدهد که آماندا جانو، نامزد دموکرات، با نسبت ۴۹ درصد در برابر ۴۳ درصد از فیل اسکات، فرماندار جمهوریخواه، میان رأیدهندگانی که احتمال مشارکتشان بالا است، پیش افتاده است.
این نتیجه اهمیت دارد چون اسکات سالها یکی از محبوبترین فرمانداران ایالتی در آمریکا بوده است؛ اما نظرسنجی کنونی از کاهش حمایت از او در میان دموکراتها حکایت دارد، در حالی که حمایتش در میان جمهوریخواهان و مستقلها همچنان قوی مانده است.
نظرسنجی همچنین نشان داد که ۷۱ درصد از ساکنان این ایالت با شیوهٔ ترمپ در ادارهٔ مذاکرات تجاری با کانادا موافق نیستند، و ۷۷ درصد گفتند که از تأثیر منازعهٔ تجاری بر ایالت نگراناند.
این ارقام بر اهمیت عامل اقتصادی در انتخابات محلی تأکید میکند، حتی برای سیاستمداری جمهوریخواه که فاصلهاش را از ترمپ حفظ کرده و با برخی سیاستهای کاخ سفید، بهویژه تعرفههای گمرکی، مخالفت کرده است.
با این حال، نتایج ورمونت باید در بافت خودش قرار گیرد؛ چراکه نهادهایی مانند «کوک پولیتیکال ریپورت» که در زمینهٔ انتخابات و کارزارهای انتخاباتی آمریکا تخصص دارد، و خبرنامههای الکترونیکی «سبتوز کریستال بال» و «سیلفر بولتن» همچنان این رقابت را با درجات متفاوت به سود جمهوریخواهان ارزیابی میکنند. «کوک پولیتیکال ریپورت» آن را در دستهٔ «جمهوریخواه تضمینشده» میگذارد، در حالی که دو نهاد دیگر آن را «متمایل بهشدت به جمهوریخواهان» طبقهبندی میکنند. بنابراین یک نظرسنجی بیشتر بازتابدهندهٔ تغییری در حالوهوای انتخاباتی است تا آنکه نتیجهٔ انتخابات را قطعی کند.
شاخصهای دیگری که واشنگتن پست آورده نیز از این روند حمایت میکند؛ تحلیلی بر بیش از یک میلیون پست و پیام از سیاستمداران نشان داد که نامزدهای جمهوریخواه بهطور کلی به فراخوان ترمپ برای برخورد با انتخابات بهگونهای که گویی نام خودش روی برگهٔ رأی است، پاسخ ندادهاند و اشارهها به او و به جنبش «ماگا» در طول سال کاهش یافته است.
