با نزدیک شدن به انتخابات نوامبر مجلس سنای آمریکا و پیروزی عبدالسیّد در انتخابات درونحزبی دموکراتها، فعالیت گروههای راست افراطی، ملیگرایان سفیدپوست و جریانهای ضداسلام در میشیگان شدت گرفته است؛ تجمعهای خیابانی با نمادهای نازی، تهدیدهای مرگ، افزایش جرایم ناشی از نفرت و حملات هویتی علیه این نامزد مسلمان، دیربورن را بار دیگر به یکی از کانونهای اصلی تنشهای نژادی و مذهبی در آمریکا تبدیل کرده است.
به گزارش سرویس بینالملل جماران، مجله «نیولاینز» در گزارشی به بررسی اوجگیری تحرکات گروههای راست افراطی، ملیگرایان سفیدپوست و جریانهای ضداسلام در ایالت میشیگان در آستانه انتخابات مجلس سنای آمریکا، افزایش حملات اسلامهراسانه پس از پیروزی عبدالسیّد در انتخابات درونحزبی دموکراتها، گسترش تهدیدها و جرایم ناشی از نفرت علیه مسلمانان و نقش برخی چهرههای سیاسی و رسانهای در تشدید این فضای ضدمهاجر و ضداسلام پرداخت و نوشت: با نزدیک شدن به انتخابات ماه نوامبر مجلس سنا در این ایالت، پیروزی عبدالسیّد در انتخابات درونحزبی دموکراتها، گروههای ملیگرای سفیدپوست و ضداسلام را تحریک کرده است.
در ۱۸ اوت، گروهی که خود را «صلیبیون» مینامیدند و برخی از آنها پلاکاردهای ضداسلامی در دست داشتند و برخی دیگر بازوبندهای صلیب شکسته (سواستیکا) و پرچم نازیها را به همراه داشتند، در بیرون از جلسهای که در حالت عادی یک نشست معمول شورای شهر دیربورنِ میشیگان بود، با گروهی از معترضان متقابل روبهرو شدند. این درگیری تنها دو هفته پس از یک انتخابات مقدماتی پرالتهاب مجلس سنای آمریکا رخ داد که مرزهای اسلامهراسی در سیاست آمریکا را به آزمون گذاشت. عبدالله حمود، شهردار دیربورن، گفت که این تظاهرات باعث شد تیمهای فوتبال جوانان تمرینات خود را لغو کنند و برخی از کسبوکارها برای یک روز تعطیل شوند.
این اعتراض توسط جیک لانگ، یکی از شورشیان عفو شده حمله ۶ ژانویه از ایالت فلوریدا، سازماندهی شده بود که تاکنون چهار بار به این شهر در میشیگان آمده است. او پیش از این در ۲ اوت نیز یک تظاهرات ضداسلامی را در یک مراسم مذهبی به راه انداخته بود که در آن سه نفر از معترضانِ مخالف او به اتهام حمله به وی دستگیر شدند. ایمی دوکوره، وکیل ارشد شعبه میشیگان در شورای روابط اسلامی-آمریکایی (CAIR)، به مجله نیولاینز گفت که این گروه مدافع حقوق مدنی، پس از آن تظاهرات، شکایات بیشتری را نسبت به معمول درباره جرایم ناشی از نفرت دریافت کرده است.
اما تجمع اخیر لانگ، یعنی «راهپیمایی صلیبیون مسیحی»، با افزایش شدیدتری در تهدیدهای خشونتآمیز همراه بوده است. دوکوره گفت که دفتر او از زمان تظاهرات ۱۸ اوت که وی آن را یک اقدام «تروریسم سیاسی» نامید، شاهد افزایش ناگهانی گزارشهای مربوط به جرایم ناشی از نفرت بوده است؛ زیرا لانگ و حامیانش با «تنها هدفِ سلب حق مدنی شهروندان دیربورن» به جلسه شورای شهر آمده بودند. شکایات گزارش شده، از جمله آزار و اذیت و تهدید به مرگ علیه اماکن مذهبی و اشخاص، در دیربورن متمرکز بود. کارکنان دفتر CAIR در میشیگان نیز پس از این تجمع تهدید به مرگ شدند؛ اتفاقی که در سالهای اخیر بهطور فزایندهای رایج شده است.
جلسه شورای شهر با پیشبینیِ حضور جمعیت، از تالار شهر به یک کتابخانه بزرگ منتقل شد و پلیسهای ضد شورش ورودی را محاصره کردند. بیست و دو نفر که برخی از آنها از مناطق دوری مانند نیویورک و تنسی آمده بودند، به دلیل طیف وسیعی از جرایم خرد از جمله اخلال در نظم عمومی و رفتار ناهنجار دستگیر شدند. گزارشی مبنی بر جراحت منتشر نشد.
لورنزو سوول، کشیش کلیسای ۱۸۰ مستقر در دیترویت و حامی صریح دونالد ترامپ، در این تجمع به لانگ پیوست. سوول در اظهارنظرهای عمومی خود در طول جلسه شورای شهر، به دروغ ادعا کرد که دیربورن تحت سلطه «قوانین شریعت» درآمده است؛ این یک خط حمله پرتکرار است که علیه این شهر در میشیگان استفاده میشود. در همین حال، لانگ در این جلسه ادعا کرد که مسلمانان «به دنبال نابودی ما هستند» و گفت که «جنگ صلیبی آغاز شده است».
لانگ گفت: «زمان شما در این کشور رو به پایان است.» اندکی پس از این تجمع، اعلامیهها و کارتهای ویزیت مرتبط با گروه «کو کلاکس کلان» در دیربورن هایتس و ملویندیل، دو شهر مجاور، مشاهده شد. این راهپیمایی جدیدترین پرده از تاریخ چند دههای خصومت ضداسلامی علیه این شهر، و یکی از آخرین توقفگاهها در زنجیره تظاهرات لانگ است. در تابستان امسال، او در بیرون از دادگاه قتل لیندسی کلنسی در ماساچوست علیه حق رأی زنان اعتراض کرد، در مقابل مسجدی در نشویل خواستار اخراج مسلمانان شد، پرچم رنگینکمان را در بیرون از یکی از تأسیسات اداره مهاجرت و اجرای گمرک در نیوجرسی سوزاند و پلاکاردهای نژادپرستانهای را در بیرون از مراسم جوایز تلویزیونی سرگرمیهای سیاهپوستان (BET) در لسآنجلس در دست گرفت.
ترامپ در اولین روز بازگشت به قدرت در ژانویه گذشته، او را عفو کرد؛ لانگ پس از حمله به افسران پلیس در جریان شورشهای ساختمان کاپیتول، چهار سال را در بازداشت پیش از محاکمه گذرانده بود. این آشوبگر مستقر در فلوریدا، پس از انتخابات مقدماتی خواستار اخراج السیّد (که متولد آمریکا است) از کشور شد.دوکوره درباره لانگ گفت: «هدف او ایجاد تفرقه در آمریکا بر اساس مسائل نژادی است تا این تصویر را بسازد که هر کسی یک مسیحی سفیدپوست نیست، در ایالات متحده جایی ندارد، و این تأثیری رسوخکننده دارد و باعث ایجاد اضطراب زیادی در جوامع میشود.»
السیّد که در صورت پیروزی در ماه نوامبر اولین سناتور مسلمان کشور خواهد بود، از زمان آغاز کارزار انتخاباتیاش و بهویژه پس از تضمین نامزدی حزب دموکرات، با موجی بیامان از حملات هویتی مواجه شده است. «مرکز مطالعه نفرت سازمانیافته» دریافت که حملات ضداسلامی علیه او پس از انتخابات مقدماتی بیست برابر شده است و تنها در عرض هفت روز، «بیشتر از هفت ماهِ قبل از آن توهین و فحاشی به همراه داشته است». بر اساس تحلیل این مرکز از بیش از ۴۰۹ هزار پست ضداسلامی در شبکه ایکس بین اول ژوئن تا ۱۰ اوت، در مجموع محتوای اسلامهراسانه در این پلتفرم در روز ۵ اوت (یک روز پس از پیروزی او) به بالاترین حد خود در تابستان رسید.
دوکوره در مورد حملات علیه السیّد گفت: «آنچه شاهد بودهایم این است که نامزدهای جریان اصلی جمهوریخواه و دموکرات با استناد به هویت نژادی، مذهبی و حتی نام او، تلاش میکنند بگویند که وی صلاحیت ندارد.» سعید خان، استاد مطالعات خاورنزدیک در دانشگاه ایالتی وین در دیترویت، گفت که هجوم علیه السیّد نشاندهنده جدیدترین جهش اسلامهراسی در ایالات متحده است که واکنش به موفقیت سیاسی مسلمانان عامل محرک آن بوده است. امسال، CAIR تعداد بیسابقه ۲۵۵ مقام مسلمان را در ۲۶ ایالت شناسایی کرد که در تمامی سطوح دولتی مشغول به کار هستند. این سازمان همچنین گزارش داد که برای سومین سال متوالی، رکورد تعداد شکایات مربوط به تبعیض و تعصب شکسته شده است. خان، از بنیانگذاران اندیشکده «مؤسسه سیاستگذاری اجتماعی و تفاهم»، گفت که سیاستمداران و رسانهها بیشترین نقش را در دامن زدن به این نفرت ایفا کردهاند و زمانی که مقامات ارشد «با چنین مصونیتی صحبت میکنند»، افکار عمومی برای پیوستن به این موج جسارت پیدا میکند.
روز دوشنبه در یک تجمع در میشیگان، جیدی ونس، معاون رئیسجمهور، السیّد را «بسیار بسیار شرور» توصیف کرد و ادعا کرد که این نامزد «برای همکیشان خود همدردی و دلسوزی دارد، اما برای دیگران هیچ احساسی ندارد». ماه گذشته، پس از پیروزی السیّد در انتخابات مقدماتی دموکراتها، مایک راجرز، نامزد جمهوریخواه، با انتشار بیانیهای رقیب خود را یک «افراطگرا» خواند و القا کرد که وی با اخوانالمسلمین در ارتباط است. سناتور تامی توبرویل از آلاباما نیز بهسرعت به این جریان پیوست و در شبکههای اجتماعی السیّد را «تروریست» و «اسلامگرای رادیکال» نامید. ترامپ که از راجرز حمایت کرده است، با استفاده از نام کامل السیّد، به یادآوری اشارههای مداوم خود به رئیسجمهور سابق، «باراک حسین اوباما»، پرداخت. او همچنین السیّد را «مرد نفرت» نامید و با انتشار عکسی از این نامزد سنا به همراه همسرش و مقایسه این زوج با خود و ملانیا ترامپ، نوشت: «دو آمریکای بسیار متفاوت.» لورا لومر که خود را یک «اسلامهراس مغرور» و از متحدان ترامپ میداند، در شبکههای اجتماعی از حزب جمهوریخواه به دلیل عدم استفاده از واژه «جهادی» برای السیّد انتقاد کرد.
در حالی که تندترین لفاظیها از سوی جناح راست بوده است، برخی از همکاران دموکرات السیّد در برابر تعصبی که او و مسلمانان میشیگان با آن مواجه شدهاند، سکوت اختیار کردهاند.الی ساویت، نامزد ترقیخواه دموکرات برای دادستانی کل ایالت، به نیولاینز گفت که محکوم کردن یک شورشی ۶ ژانویه و ملیگرای سفیدپوست که به دنبال ارعاب مردم است، «باید سادهترین و سرراستترین کار دنیا» برای نامزدهای سیاسی باشد.او افزود: «اگر حاضر نیستید در زمانی که جامعهای هدف قرار گرفته است در کنار آنها بایستید، فکر میکنم این سؤال بسیار جدی مطرح میشود که آیا شما برای نمایندگی تمام مردم ایالت میشیگان نامزد شدهاید، یا فقط برای افرادی که شبیه خودتان هستند؟»
ساویت گفت که در کارزار انتخاباتیاش، بهعنوان یک سیاستمدار یهودی در عرصه عمومی، به مواجهه با تعصبات یهودستیزانه عادت کرده است. اما در این چرخه انتخاباتی، به دلیل حمایتش از السیّد، با اسلامهراسی نیز روبهرو است. این خطوط حمله همزمان، نشانه دیگری از این است که این اشکال تعصب «دو روی یک سکه» هستند. ساویت گفت: «برای افرادی که مروج این تعصب هستند مهم نیست که من در واقع یهودیام. آنها به دلیل اینکه ائتلاف واحد ما را میبینند، با هر نوع نفرتی که بتوانند مرا هدف قرار میدهند.»
نانسی خلیل، استاد دانشگاه میشیگان که روی آمریکاییهای عربتبار و مسلمان تحقیق میکند، گفت علاوه بر واکنشها به سیاستمداران مسلمان در عرصه عمومی، افزایش اسلامهراسی همچنین ناشی از هراس حامیان اسرائیل است که به دنبال استفاده ابزاری از احساسات ضداسلامی علیه حامیان فلسطین هستند. خلیل گفت محققان بهطور فزایندهای ریشههای صنعت اسلامهراسی را به خصومتهای ضد فلسطینیِ پیش از حملات ۱۱ سپتامبر ردیابی کردهاند. دیترویت، بهطور خاص، در قرن بیستم قطبی برای فعالان فلسطینی بود.
خلیل با اشاره به بحران گروگانگیری ایران، جنگ خلیج فارس و ۱۱ سپتامبر گفت: «این نوع هدف قرار دادن اعراب به خاطر موضوع فلسطین وجود داشته است، که در مقاطع مختلف و حساس در تاریخ ما، پای مسلمانان را نیز به میان کشیده است.» با وجودی که السیّد ساکن دیربورن نیست، اما این شهر در جنوب شرقی میشیگان در حدود ۱۰ مایلی غرب دیترویت، به نماد ملی هویتهای مسلمان و عرب-آمریکایی تبدیل شده است؛ دو جامعهای که غالباً یکی انگاشته میشوند. به دلیل همین شهرت، بهویژه در زمانهایی که ایالات متحده درگیر مناقشاتی در خاورمیانه بوده، کانون توجهات به سمت این شهر معطوف شده است؛ چرا که سیاستهای واشنگتن در خارج از کشور به شعلهور شدن تعصب و تفرقه در داخل دامن زده است.
سالی هاول، استاد تاریخ در دانشگاه میشیگان-دیربورن، گفت: «هرچه آمریکا بیشتر درگیر میشد، رسانهها بیشتر بر دیربورن بهعنوان منطقهای متمایز و متفاوت تمرکز میکردند.» هاول گفت خصومت نسبت به دیربورن در قرن بیستم قبلاً بر اعراب متمرکز بود، زیرا در زمان درگیریهای خارجی، از جنگ اعراب و اسرائیل در سال ۱۹۶۷ تا جنگ خلیج فارس در سال ۱۹۹۱ و جنگ عراق در سال ۲۰۰۳، توجه رسانهها به دیربورن جلب میشد. انقلاب ایران در اواخر دهه ۱۹۷۰ شروع به جلب توجه به سمت هویت اسلامی کرد. اما حملات ۱۱ سپتامبر مهمترین نقطه عطف بود، زیرا سیاستمداران و کارشناسان «اسلام را بهعنوان یک تهدید بهگونهای معرفی کردند که پیش از آن هرگز اتفاق نیفتاده بود.» هاول گفت: «دیربورن مرکز آن بود.»
اعراب و مسلمانان حداقل یک قرن است که بخشی از تاریخ دیربورن بودهاند. هاول به نیولاینز گفت که آنها در دهه ۱۹۲۰ پس از آنکه هنری فورد کارخانه «فورد روژ» را ساخت و دهها هزار شغل ایجاد کرد، شروع به مهاجرت به این شهر کردند. در دهه ۱۹۳۰، اولین مساجد در این شهر افتتاح شدند. مسجد نمادین «دیکس»، از اولین مساجدی که در این ایالت ساخته شد، در دهه ۱۹۵۰ یک طبقه دوم به بنای خود اضافه کرد که نمادی از حضور رو به رشد جامعه مسلمانان بود. امروزه، دیربورن خانه حدود ۳۰ کلیسا و دوازده مسجد است.
حضور روزافزون این جامعه گاهی اوقات باعث ایجاد خصومت شده است. جشنواره بینالمللی عربی دیربورن که از سال ۱۹۹۵ آغاز شد، پس از دورهای ۱۸ ساله به دلیل تبدیل شدن آشوبگران به یک دردسر دائمی، متوقف شد. در سال ۲۰۲۴، والاستریت ژورنال یک مقاله نظری با عنوان «به دیربورن، پایتخت جهاد آمریکا خوش آمدید» منتشر کرد. این گزارش باعث اعتراضات ملی شد و شهر از ترس واکنشهای خشونتآمیز ناشی از این مقاله، حضور پلیس را افزایش داد. این مقاله همچنان در وبسایت این روزنامه در دسترس است. لیندا صرصور، فعال مسلمان و فلسطینی-آمریکایی، گفت که رسانهها در پوشش اخبار مربوط به مسلمانان و فلسطینیها با حذف صدای آنها از گفتگوها، مرتکب سوءرفتار حرفهای شدهاند. صرصور گفت: «روایت داستانهای ما به افراد دیگر سپرده شده است.» او همچنین خاطرنشان کرد که جهل پیرامون اسلامهراسی، جان هر کسی را که حتی تصور شود مسلمان است به خطر انداخته است؛ در واقع اولین قربانیای که پس از ۱۱ سپتامبر در یک جنایت ناشی از نفرتِ اسلامهراسانه کشته شد، یک مرد سیک بود که به اشتباه مسلمان پنداشته شده بود. صرصور گفت: «بیشتر افراد متعصب تفاوت بین فلسطینیها، ساکنان آسیای جنوبی، مسلمانان یا سیکها را نمیدانند.»
کشیش حلیم شقیر، مسئول کلیسای اسقفی مسیح در دیربورن، به نیولاینز گفت که تظاهرات لانگ کل شهر را تحت تأثیر قرار داده است و خاطرنشان کرد که ناسیونالیسم مسیحی به شکل عامدانهای نسبت به تنوع مذهبی اعراب و تنوع قومی مسلمانان در جهل باقی مانده است. یک هفته پس از تجمع، شقیر میزبان یک کنفرانس مطبوعاتی در کلیسای خود به همراه السیّد و دیگر رهبران برای محکوم کردن این تعصب بود و گفت که میخواهد «پیام واقعی مسیحیان» را ارائه دهد. السیّد نیز به نوبه خود، این تفرقه و تعصب را عاملی برای انحراف توجه از مشکلات عمومی پیشروی آمریکاییها خواند و بیوقفه بر پیام انتخاباتی خود پیرامون مقرونبهصرفه بودن هزینههای زندگی تمرکز کرده است.
او در این کلیسا به خبرنگاران گفت: «در آمریکا افرادی هستند که در جادههای خراب رانندگی میکنند، هوای ناپاک تنفس میکنند، آب آلوده مینوشند، و تمام کاری که این دولت و توجیهگران آن میخواهند انجام دهند این است که بفهمند چگونه به جای متحد کردن ما حول کارهایی که واقعاً میتوانیم برای حل مشکلات انجام دهیم، بین ما تفرقه بیندازند.» و به دلیل ماهیت برتریطلبی سفیدپوستان و ملیگرایی مسیحی، همان افرادی که نسبت به مسلمانان خصومت دارند، غالباً سایر اقلیتها را نیز هدف قرار میدهند. لانگ شخصاً تئوریهای توطئه یهودستیزانه را ترویج کرده، علیه مهاجران سومالیایی در مینهسوتا خروشیده، به سیاهپوستان آمریکایی تهمت زده و به «زنان لیبرال» توهین کرده است.
اما صرصور گفت در حالی که مسلمانان با وجود حضور پررنگتر خود با تعصبات فزایندهای مواجه هستند، او به همبستگی با جوامع مشابه تکیه میکند و به ائتلاف متنوع حامیان السیّد اشاره کرد که هویتهای نژادی و مذهبی بسیاری را در بر میگیرد. صرصور گفت: «فکر میکنم ما داریم نشان میدهیم که نامزدهای مسلمان-آمریکایی برای همسایگان خود جذاب هستند و پایگاه وسیعی از مردم را جذب میکنند. بنابراین برای من، تنها تمرکزم این است که بگویم نباید اجازه داد این نفرت ضداسلامی حواسمان را پرت کند. این امر ما را کوچکتر نخواهد کرد.»
حمود که در سال ۲۰۲۲ با تبدیل شدن به اولین عربآمریکایی و اولین مسلمان در مقام شهردار دیربورن تاریخساز شد، در جلسه پرتنش شورای شهر گفت که در طول سالها با افرادی آشنا شده که به دلیل نحوه به تصویر کشیدن این شهر در فضای آنلاین، «واقعاً نسبت به آن مضطرب» بودند، اما پس از همسفره شدن با ساکنان شهر، نظرشان تغییر کرده است.او گفت: «یکی از قدرتمندترین پادزهرها برای ترس، صرفاً شناخت یکدیگر است.»
شقیر نیز به نوبه خود امیدوار است که دفعه بعد که «صلیبیون» میخواهند به دیربورن هجوم بیاورند، در عوض سری به «موزه ملی عربهای آمریکایی» در خیابان میشیگان بزنند و درباره جامعهای که علیه آن اعتراض میکنند بیاموزند، در یکی از رستورانهای شهر غذای خوب بخورند و یک فنجان قهوه یمنی را امتحان کنند. «و من باور دارم که ذهن شما تغییر خواهد کرد.»
