همه چیز درباره بزرگترین ایجنت های جهان فوتبال

ورزشی جماران، در این زندگی، چیزهایی وجود دارد که همه آن ها را بدیهی می‌دانند اما تعداد بسیار کمی از مردم آنها را عمیقا می‌شناسند؛ اقیانوس ها، زمان به عنوان یک مفهوم، مغز انسان و  البته مدیر برنامه فوتبالیست ها. در اصطلاحات روزنامه نگاری و فوتبالی می گوییم بازیکن ایکس به ایجنت ایکس تعلق دارد، با این فرض که شخصی که در آن سوی صفحه نمایش یا کاغذ است، هر آژانس فوتبال را مانند یک تیم درک می‌کند. با این حال همیشه این چنین نیست و سوالی که مطرح می شود این است، کدام ایجنت ها پشت بازیکنان برجسته قرار دارند؟ 

در گزارش CIES ( مرکز بین المللی مطالعات ورزشی) که در آوریل ۲۰۲۶ منتشر شد قدرتمندترین آژانس های فوتبال بر اساس ارزش تخمینی نقل و انتقالات بازیکنانی که نماینده شان هستند رتبه بندی شدند. به نوشته مارکا، شماره یک 'CCA استلار' (۲۵۶۰ میلیارد یورو) است که ایجنت بازیکنانی همچون الیوت اندرسون، فرمین لوپس یا کاماوینگا به شمار می رود. در جایگاه دوم 'گستیفوت' (۱۸۶۰ میلیارد یورو)، شرکت خورخه مندس با لامین یامال، ویتینیا و ژوزه مورینیو به عنوان افراد برجسته قرار دارد. 

سکو با 'تیم' (۱۲۵۰ میلیارد یورو) کامل می شود که ایجنت فدریکو والورده، الخاندرو گریمالدو و یوهان مانزامبی است. رتبه چهارم به 'گروه ورزشی یونیک' تعلق دارد (۱۱۰ میلیارد یورو) که این شرکت نماینده آنتونی گوردون و مارک گِهی است. در میانه جدول 'گروه ورزشی روف' (۸۲۰ میلیون یورو) دیده می شود که ایجنت آدمولا لوکمن و کای هاورتس است. جایگاه ششم برای 'آس یک اسپورتس' (۷۱۰ میلیون یورو) با نونو مندش، لوییس دیاس و برونو فرناندش به عنوان اصلی ترین بازیکنان فعال است. در رتبه هفتم راک نیشن (۶۷۰ میلیون یورو) دیده می شود که وینیسیوس جونیور، اندریک و یان دیومانده برجسته ترین مشتریان هستند. در جایگاه هشتم 'گروه ورزشی انترتینمت' (۶۲۰ میلیون) با کودی خاکپو و پپ گواردیولا به عنوان ستاره ها دیده می شود. در رتبه یکی مانده به آخر 'برتولوچی اسسوریا' (۵۹۰ میلیون) قرار دارد که ایجنت گابریل، برونو گیمارش و متئوس کونیا است. این فهرست با 'ام اس فوت' (۵۳۰ میلیون) بسته می شود که در راس آن عثمان دمبله قرار دارد. 

مارکا فراتر از این رتبه بندی رفته است و با برخی از این ایجنت ها صحبت کرده است تا بداند کارشان چیست، رابطه شان با بازیکن چگونه است، چگونه هنگام قرارداد بستن عمل می کنند و از چه معیاری برای تعیین کمیسیون های معروف خود استفاده می کنند. 

فصل نقل و انتقالات 

منشا این دکوراسیون ناشناخته از پروسه جذب به وجود آمده است. علاوه بر نقل و انتقالات تابستانی یا زمستانی، آژانس های فوتبال نقل و انتقالات خودشان را دارند. کریستین پرس، مدیربرنامه گروه ورزشی انترتینمت (SEG) گفت: "تماس اولیه ما همیشه برای بررسی پتانسیل و وضعیت بازیکن است. اگر بازیکن در آن زمان از کار با مدیربرنامه اش شاد و راضی باشد، او را از لیست خارج می کنیم. اگر متوجه شویم که یک احتمال وجود دارد برایش پروژه مان، نحوه کار کردن، این که چه چیزی را می توانیم پیشنهاد دهیم یا در چه در پنجره ای می توانیم دیده شویم را توضیح می دهیم."

به همین ترتیب، مورد برعکس هم وجود دارد که بازیکن نزد ایجنت می رود، همانطور که رودولفو اوریفه از آژانس گِرش توضیح می دهد. این آژانس پس از خرید یوفرست که در سال ۲۰۲۲ جزو ۱۰ آژانس برتر ورزشی به انتخاب فوربس بود، رشد چشمگیری داشته است. افراد برجسته ای همچون لوییس دلافوئنته، ترنت الکساندر آرنولد، فابیان روییس و الکسیا پوتیاس با این شرکت قرارداد دارند که ارزششان در ترنسفرمارکت ۸۳۸.۲۴ میلیون یورو است. اوریفه گفت: "کمک کردن به بازیکنانی همچون فابیان که بیش از ۱۰ سال است شروع به همکاری کردیم و او را در این پروسه تا تبدیل شدن به قهرمان جهان، اروپا، دو لیگ قهرمانان اروپا پیاپی و نامزدی کسب توپ طلا همراهی کردیم، رضایت بخش است. پس از این همه سال و به خاطر نحوه کار ما، در برخی موارد این بازیکنان هستند که با ما تماس می گیرند تا مدیربرنامه شان باشیم."

به این مورد تاثیرگذاری فراوان دورانی که بازیکن در آن قرار دارد را باید اضافه کرد. تیاگو فریتاس، مدیر ارشد عملیات راک نیشن در این رابطه اظهار کرد: "همه چیز به سن، وضعیت بازیکن، سطح و چشم اندازی که این بازیکن دارد بستگی دارد. ما با معرفی افراد دیگر از طریق فرایند استعدادیابی، تماشای ویدیوها و از طریق ارتباطات ایجاد شده در شبکه های اجتماعی، بازیکن جذب می‌کنیم. سپس، در موارد دیگر، از طریق افرادی که در باشگاه ها کار می کنند و تشخیص می دهند که یک بازیکن به چیزی بیشتر نیاز دارد که باشگاه نمی تواند آن را ارائه دهد، ما وارد می شویم. روش های متفاوتی برای نزدیک شدن به یک بازیکن وجود دارد اما چیزی که همیشه به دنبالش هستیم امنیت و ثبات است."

با این حال، گرداب این بازار ممکن است شرایط پیچیده ای به وجود آورد که آنتونیو سانس، مدیر روابط عمومی باهیا اینترناسیونال (ایجنت میکل مرینو و پائو کوبارسی) به آن اشاره کرد و گفت: "در حرفه ایجنت ها یک رقابت ناعادلانه وجود دارد. به توافق ها احترام کذاشته نمی شود. بازیکنان معمولا قرارداد یک یا دو ساله با شما دارند و در وسط فصل برخی از آن ها، نه همه به پیشنهادهای مدیربرنامه های دیگر گوش می کنند. ایجنت ها خود را وارد زندگی بازیکن تو و شرکت تو می کنند. در نهایت یک رقابت زشت وجود دارد و از نظر من از برخی جهات ناعادلانه است."

سرویس های چند ملیتی 

همه معتقد هستند که آژانس های فوتبال در سال های اخیر به شکل قابل توجهی پیشرفت کردند. تا جایی که این شرکت ها چند ملیتی شدند که سرویس های متنوعی ارائه می دهند. اوریفه گفت: "در گرش یک سرویس ۳۶۰ داریم یعنی بخش های مختلفی برای کمک به بازیکن وجود دارد تا دوران ورزشی اش را بهبود بخشد‌. دپارتمان حقوقی، مالی، ارتباطات، سرویس ها، مارکتینگ، عملکرد بازیکن، تغذیه از جمله آن هاست. در اصل تیم قوی هستیم که به کمک به بازیکن مشغول است تا بازیکن نگران چیزی که در زمین اتفاق می افتد و کمی بیشتر از آن باشد."

به گفته پرس این تنوع سرویس همچنین برای مدیر برنامه وجود دارد: "هر نوع ابزاری که ممکن است لازم شود را در دسترس قرار می دهیم. با بهترین ابزارهای کلان داده، آنالیز بازیکنان و نقل و انتقالات کار می کنیم برای اینکه بدانیم یک بازیکن تعیین کننده کجا بهتر جای می گیرد."

فریتاس اعلام کرد که مهمترین سرویسی که راک نیشن ارائه می دهد، خدمات تشخیصی است. او در این رابطه اظهار کرد: "تلاش می کنیم به بازیکن نشان دهیم نگاه افرادی که تصمیمات را در باشگاه می گیرند چیست. همچنین به آن ها نشان می‌دهیم بازیکنانی که اکنون در باشگاه‌های بزرگ هستند در سن خود چگونه بوده‌اند."

رفتارشان با بازیکن

در میان این خدمات رفتار با بازیکن دیده می شود. رابطه ای که معمولا بسته به ورزشکار مورد نظر متفاوت است. سانس گفت: "معمولا هر روز با بازیکن درباره اینکه تمرینش چطور پیش رفته است، حالش چطور است و آیا مشکل جسمانی دارد یا نه صحبت می کنیم."

به همین ترتیب پروفایل های کاملا متضاد نیز وجود دارد. فریتاس خاطر نشان کرد: "برخی از ورزشکاران تنها هر ۳۰ روز یک بار با مجموعه ای از کارهایی که در باشگاهشان انجام داده‌اند، درخواست حمایت می کنند. آن ها افرادی با خانواده، همسر و فرزندان هستند که زندگی خودشان را دارند." 

پرس اضافه می کند که شخصیت ایجنت نیز در این جنبه نقش دارد: "من در این مورد خیلی نزدیک هستم، من نیاز دارم با بازیکنان تماس مداوم داشته باشم چون بخش عاطفی در این تجارت کلیدی است و اینکه بدانیم هر لحظه به چه فکر می کنند، چه احساسی دارند، انتظاراتشان چیست، در نقل و انتقالات بعد چگونه می خواهند عمل کنند، چگونه با خانواده خود کنار می آیند مهم است. در نهایت همیشه خیلی از شرکت ها صحبت می کنیم اما من همیشه می گویم که من بیشتر آدم اجتماعی هستم."

نقش آن ها در مذاکرات

سوال اساسی که معمولا در مورد ایجنت ها از خود می‌پرسیم، هم ساده و هم پیچیده است: نقش آن ها در مذاکرات چیست؟ کریستین، ایجنت SEG در این رابطه گفت: "از یک طرف نقش ما این است که به عنوان واسطه بین باشگاه ها عمل کنیم تا به یک توافق برسند چون ارزش گذاری یک بازیکن از یک باشگاه ممکن است با ارزش گذاری باشگاه مقصد یکسان نباشد. آن یکی از بزرگترین جنگ ها و سخت ترین شرایط است. پس از توافق، تلاش می کنیم تا بهترین موقعیت های مالی را برای مشتری هایمان به دست آوریم."

در این نوع مذاکرات، لازم است تعادلی شایسته‌ ی یک بندباز پیدا کنید تا طناب را تا جایی که ممکن است پاره شود، به خصوص در مواردی مانند تمدید قرارداد، کش ندهید. کریستین گفت: "این موضوع خیلی پیچیده است چون یک مولفه عاطفی و حس تعلق به باشگاه های درگیر وجود دارد. اینجا دیگر فقط بحث مالی مطرح نیست، بحث شخصی هم مطرح است. درست است که همچنین جنبه ورزشی (وضعیتی که در تیم خواهد داشت) و اقتصادی اهمیت دارد، ما قرار نیست ریاکار باشیم. با این حال حقیقت این است اگر بازیکن خوشحال باشد و احساس کند به باشگاه تعلق دارد، مطمئنا شرایط متفاوتی را نسبت به حالت عادی خواهد پذیرفت." 

با این حال این توافق ها همیشه پایان شادی ندارند. سانس اعتراف کرد: "اگر خیلی زیاده روی کنید، ممکن است طناب پاره شود. اگر طرف مقابل تسلیم شود، ممکن است همه چیز خوب پیش برود یا ممکن است نتیجه معکوس بدهد و در نهایت هیچ پیشنهادی دریافت نکنید. بارها پیش آمده بازیکنان پیشنهاد را نپذیرفتند، خود را در بازار نقل و انتقالات قرار دادند و متوجه شدند که قراردادشان بهتر نشده است و زمانی که به باشگاه اصلی خود برگشته اند به آن ها گفته شده که پیشنهاد منقضی شده است." 

کریستین اشاره می‌کند که این می‌تواند ناشی از ارزش‌های متفاوتی باشد که باشگاه برای ایجنت بازیکن یا خود بازیکن قائل است. همچنین تیاگو فریتاس تاکید می‌کند که می‌تواند به دلیل ماهیت باشگاه باشد: "این اتفاق به خصوص در کشورهایی مانند برزیل که بازیکن صادر می‌کنند، رخ می‌دهد."

مسئله خولیان

نیازی نیست به خیلی دورتر نگاه کرد تا مشاهده کرد تنها اختلاف نقل و انتقالات، تمدید قراردادها نیست. دیدن بازیکنانی که هر تابستان می خواهند باشگاه خود را به دلایل مختلف ترک کنند عادی است. در این هفته ها پر سر و صداترین قضیه به خولیان آلوارس تعلق دارد. این گفته وجود دارد که بازیکنان هر جا که دوست داشته باشند بازی می کنند اما آن فقط یک گفته است و نه یک واقعیت. سوال این است: در چنین شرایطی یک مدیر برنامه باید چه کار کند؟ 

فریتاس در این رابطه گفت: "در درازمدت باید کاری کنیم که بازیکن همیشه جایی که می خواهد باشد اما نه با بی احترامی نسبت به قراردادی که دارد. بازیکن باید به دنبال زندگی که می خواهد باشد اما باید بر اساس قراردادی باشد که امضا کرده است. در اغلب مواقع باید برای بازیکن روشن کنیم زمانی که یک قرارداد را امضا می کند باید خود را برای چیزهایی که ناخوشایند هستند آماده کند و بفهمانیم که علاقه یک باشگاه دیگر، باشگاه فعلی اش را مجبور نمی کند اجازه دهد تیم را ترک کند."

سانس ضمن یادآوری قضیه سرخیو آگوئرو اظهار کرد: "او می خواست در رئال مادرید بازی کند اما در نهایت بازیکن منچسترسیتی شد.‌ در چنین قضایایی شرکت بین المللی باهیا یک استراتژی برای بازیکنان در نظر گرفته است، در حالی که این پنجره نقل و انتقالات است که مشخص می کند هر بازیکن به کجا می رود. بد نیست بازیکن جایی که می خواهد بازی کند. اگر می خواهد در رئال مادرید بازی کند و فرصت بازی کردن در این تیم را دارد چرا این کار را نکند؟ به نظرم بازیکنی که نزدیک به تیمی است که رویای بازی در آن را داشته است بازیکن بهتری است."

برای کریستین، این وضعیت به نفع باشگاه نیست. او گفت: "داشتن بازیکنی که هزینه دارد و به هر دلیلی رضایت ندارد ایده‌ال نیست. برای باشگاه هزینه ای دارد که آن در زمین انعکاس پیدا نمی کند چون وضعیت عاطفی اش مانع از این می شود که ۱۰۰ درصد آماده باشد. در نهایت مسئله حفظ تعادل بین شرایط قرارداد با باشگاه، آنچه که مستلزم آن است و خواسته‌ بازیکن است."

جا به جا کردن بازیکن 

زمانی که یک بازیکن فرصت بازی پیدا نمی کند یا اینکه باشگاه است که تصمیم به فروشش می گیرد این وضعیت خیلی ساده تر است. کریستین فاش کرد: "در این مورد بازیکن به فروش گذاشته می شود. ما از این لحظه به دنبال مقصدهای احتمالی می گردیم. زمانی که صحبت از جا به جا کردن بازیکن می شود یعنی این پروفایل با خیلی از باشگاه ها و کشورها بر اساس علایقشان یا علاقه خود بازیکن در حال صحبت است. تابستان ها که نقل و انتقالات گسترده تر است خیلی عادی است که تعداد قابل توجهی از باشگاه ها به خاطر شرایط تیم، علاقه سرمربی یا مسائل اقتصادی یک بازیکن را برای سال پیش رو نخواهند و از ما می خواهند که به دنبال راه خروج بازیکن باشیم."

برای چنین مواردی یک آژانس بین المللی مانند SEG اساسی است چون در همه کشورها شعبه دارد. کریستین گفت: "به تمام تیم ها دسترسی داریم که این کار ما را بسیار آسان‌تر می‌کند، به این معنا که شما به باشگاه‌هایی دسترسی دارید که مطمئنا دسترسی به آن ها به تنهایی و با روابطی که تثبیت‌شده‌تر و سال‌ها سابقه دارند، بسیار دشوارتر از زمانی است که من شخصا با یک باشگاه خاص صحبت کنم. در نهایت این کار ما است، جست و جوی مقاصد احتمالی برای مشتریانمان. گاهی اوقات این فرصت ها در اسپانیا ظاهر می شوند و برخی زمان ها باید به یک پنجره نقل و انتقالات دیگر بین پنج لیگ بزرگ اروپا بروید یا یک بازار درجه پایین تر." 

او افزود: "در اینجا نه تنها روابط با دیگر ایجنت ها تاثیرگذار است بلکه ارتباط بین باشگاه ها و ترجیحاتی که آن ها برای آژانس ها یا ایجنت های خاص دارند نیز اهمیت دارد. گفتنش درست نیست اما اتفاق می افتد. در همه باشگاه‌ها این اتفاق می‌افتد که آنها ترجیح خاصی برای ایجنت‌های خاص دارند. نمی خواهم بگویم که به دیگر ایجنت ها اهمیت نمی دهند یا برای بازیکنانشان ارزشی قائل نیستند بلکه مطمئنا در مواقعی که خیلی نیاز دارند ابتدا با ایجنت های مشخصی تماس می گیرند."

هیچکس از آژانس های وتو شده صحبت نمی کند چون در مواقع ضروری، هر راه حلی خوب است اما سانس درباره مواردی که یک باشگاه برای جذب بازیکن تلاش می کند و یک ایجنت با آن ها مذاکره می کند و تغییر ۱۸۰ درجه ای پیدا می کند و او را به باشگاه دیگری می برد، صحبت کرد و گفت: "منطقی است باشگاه نخست عصبانی شود و به همکاری کردن با شما دو بار فکر کند."

علاوه بر این خیلی رایج شده است که ایجنت‌ها علاوه بر نمایندگی بازیکنان، به عنوان واسطه بین باشگاه‌ها نیز دیده شوند. کریستین گفت: "در SEG ما به عنوان واسطه در انتقال بالبا به منچستر یونایتد عمل کردیم، حتی با اینکه او به آژانس ما تعلق نداشت. این جنبه دیگری از کار ماست. داشتن نام و اعتبار به عنوان یک آژانس، رسیدن به این نوع توافقات با باشگاه‌ها را برای ما آسان‌تر می‌کند."

در پایان این بخش، فریتاس می‌خواهد این افسانه که بازیکنان توسط ایجنت‌ هایشان کنترل می‌شوند را رد کند: "این درست نیست. ایجنت‌ها توسط بازیکنان استخدام می‌شوند تا از منافع آنها دفاع کنند."

افسانه کمیسیون ها

افسانه ای بزرگ تر از قضیه کمیسیون ها در جهان مدیربرنامه ها وجود ندارد. همیشه گفته می شود به خصوص در جا به جایی های بزرگ مبلغ هنگفتی به ایجنت ها می رسد. 

بر اساس گزارش فیفا در مورد ایجنت‌های فوتبال در سال ۲۰۲۵، پارسال ۱.۳۷ میلیارد دلار در مجموع کمیسیون‌های مدیر برنامه ها توزیع شد که رکورد تاریخی جدیدی را ثبت کرد و افزایشی بیش از ۹۰ درصد نسبت به سال ۲۰۲۴ را نشان می‌دهد که انعکاس دهنده افزایش فعالیت نقل و انتقالات و جا به جایی بازیکنان با ارزش بالاتر است.

چیزی که مردم نمی دانند این است این پول از کجا می آید. لورن دل پینو، ایجنت گرش در این رابطه گفت: "بزرگترین افسانه این است که ایجنت ها از این جا به جایی ها پول دریافت می کنند. ما هزینه هایمان را با بازیکنانمان توافق می کنیم. یک اشتباه خیلی رایج وجود دارد و آن این است که مردم فکر می کنند هر چقدر انتقال بزرگ تر باشد ایجنت پول بیشتری کسب می کند. در واقع ما سعی می کنیم هزینه نقل و انتقالات را کاهش دهیم تا بتوانیم بهترین قرارداد را برای بازیکنانمان امضا کنیم."

درصد کمیسیون بستگی به هر آژانس دارد اما در مجموع معمولا بین دو تا ۱۰ درصد است. فریتاس گفت: "بازیکنان حق کمیسیون ایجنت ها را پرداخت می کنند. این بخشی از مبلغی است که باشگاه برای بازیکن اختصاص داده است. این قضیه مهم است که همیشه به یاد داشته باشید هیچ بازیکنی در جهان مجبور نیست ایجنت استخدام کند. بازیکنان مدیر برنامه دارند چون فکر می کنند داشتن یک ایجنت مهم است."

همچنین بستگی دارد قرارداد یک بازیکن آزاد باشد یا یک انتقال معمول. پرس در این رابطه اظهار کرد: "همه ما دوست داریم درآمدی داشته باشیم که مردم فکر می‌کنند. علاوه بر این، ایجنت بودن مستلزم کار زیادی در پشت صحنه است. منظورم این است که کمیسیون نتیجه کار است اما هیچ کس متوجه تمام اتفاقاتی که بین شروع کار و رسیدن به آن نتیجه می‌افتد، نمی‌شود. شب‌های بی‌خوابی و فشار زیادی را باید تحمل کرد."

آینده آژانس ها

در رابطه با آینده ایجنت های بازیکنان و فوتبال، هر کسی دیدگاه خود را دارد، اگرچه تفاوت چندانی با هم ندارند. نکته اصلی مورد توافق آن ها، ورود شرکت‌های بزرگ است. پرس گفت: "هر ایجنت کوچک سختی های بیشتری خواهد داشت چون پتانسیل مالی برای دسترسی به بازیکنان خاص ضروری است. به نظرم تکنولوژی حوزه دیگری است که در حال توسعه است و می تواند مهم باشد و در سال های آینده تاثیرگذار. پلتفرم هایی وجود دارند که مانند واسطه بین باشگاه ها، ایجنت ها و بازیکنان عمل می کنند و ارتباطات خاص را تسهیل می بخشند. یعنی هرگز فعالیت یک ایجنت جایگزین نخواهد شد اما کمی قوانین بازی و چگونگی عملکردش تغییر خواهد کرد."

چیزی مشابه که سانس انتظار دارد. او گفت: "ما علاوه بر این که بازیکنان خوبی باشند، همچنین به دنبال افراد خوب می گردیم و فکر می کنم هدف برجسته این است که به کار خود ادامه دهیم، به کمک خود به پسرانی که رشد می کنند ادامه دهیم، به آن ها احساس مهم بودن دهیم و آن ها را از شغلی که انتخاب کردند خشنود کنیم. در مورد حوزه مدیر برنامه ورزشی تصور می کنم که صندوق های سرمایه گذاری و شرکت های قدرتمند بیشتری وارد بازار خواهند شد." 

در گرش، آن ها به دنبال گشایش نقل و انتقالات و دسترسی بیشتر خواهند بود که برای این کار درون آژانس به افرادی که در بخش‌های مختلف برای بازیکنان با ما کار می‌کنند: ارتباطات، بخش حقوقی، خدمات و  بازاریابی متکی خواهند بود.

در پایان فریتاس پیش بینی جالبی کرد و گفت: "مهم است که به یاد داشته باشیم بازیکنان کالا نیستند. چیزی نیستند که خرید و فروش شوند. به نظرم با گذشت زمان، هر بار بیشتر، بازیکنان در پولی که باشگاه ها تولید می کنند شریک می شوند و ماندن در جایی که هستند، به خصوص در باشگاه های بزرگ برایشان جذاب تر خواهد بود. بازیکنان مانند صاحبان امتیاز در آمریکا، همچنین بخشی از جامعه خواهند بود و این همه چیز را در فوتبال تغییر خواهد داد."