شش ماه پس از آغاز آنچه که انتظار داشت تهاجمی برقآسا باشد، به نظر میرسد ترامپ از درگیریای که بر دوره دوم ریاست جمهوریاش سایه افکنده، خسته شده یا حتی آن را انکار میکند.
به گزارش جماران، خبرگزاری فرانسه در گزارشی نوشت: هفته گذشته، دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا، در یک کنفرانس مطبوعاتیِ بدون برنامهریزی قبلی، به تفصیل درباره محل فرود هلیکوپتر، سالن رقص و کفپوش گرانیتی آن صحبت کرد. تنها چیزی که او به ندرت به آن اشاره کرد، جنگ با ایران بود.
شش ماه پس از آغاز آنچه که انتظار داشت تهاجمی برقآسا باشد، به نظر میرسد ترامپ از درگیریای که بر دوره دوم ریاست جمهوریاش سایه افکنده، خسته شده یا حتی آن را انکار میکند.
پس از آنکه ترامپ خبرنگاران را برای بازدید از محوطه چمن جنوبی کاخ سفید و نمایش آخرین بازسازیهای آن همراهی کرد، وقتی از او درباره ایران سوال شد ، او پاسخ داد: «وضعیت الان خیلی خوب است.»
پس از این بازدید که ۳۶ دقیقه طول کشید، ترامپ ۱۳ بار از کلمه «گرانیت» و تنها ۳ بار از کلمه «ایران» استفاده کرد.
اما این جنگ که طبق آمار وزارت جنگ ایالات متحده (پنتاگون) حداقل ۱۸ سرباز آمریکایی را کشته و بیش از ۷۵۰ نفر دیگر را زخمی کرده است، به بار سنگینی برای ترامپ تبدیل شده است. هزاران نفر دیگر در ایران و لبنان جان خود را از دست دادهاند.
پیامدهای انتخاباتی
با نزدیک شدن به انتخابات میاندورهای مهم، رأیدهندگان آمریکایی از تأثیر جنگ بر هزینههای زندگی خشمگین هستند.
حتی هواداران ترامپ هم از خود میپرسند چرا این مرد که متعهد شده بود جنگهای خارجی جدیدی را برای آمریکا آغاز نکند، خود را بدون هیچ برنامه مشخصی برای خروج، وارد باتلاق دیگری میکند.
ویلیام گالستون، عضو ارشد موسسه بروکینگز، در اظهار نظری در مورد این وضعیت میپرسد: «آیا یک راهحل جادویی وجود دارد؟» او پاسخ میدهد: «فکر نمیکنم راهحلی وجود داشته باشد.»
محبوبیت ترامپ از زمان بازگشت او به قدرت در سال ۲۰۲۵ کاهش یافته است و این کاهش پس از جنگی که ایالات متحده و اسرائیل علیه ایران در ۲۸ فوریه آغاز کردند، شتاب بیشتری گرفت.
یک نظرسنجی رویترز/ایپسوس که بین ۱۴ تا ۱۷ آگوست انجام شد، نشان داد که میزان محبوبیت ترامپ به ۳۳ درصد کاهش یافته است که پایینترین سطح در دوره فعلی ریاست جمهوری اوست. سایر نظرسنجیهای مهم نیز کاهش قابل توجه محبوبیت او را نشان میدهند.
فوقالعاده کسلکننده
برای ترامپ، جنگ با ایران قرار بود یک پیروزی سریع باشد، مشابه دستگیری نیکلاس مادورو ، رئیس جمهور ونزوئلا توسط آمریکا در ژانویه گذشته.
ترامپ در مصاحبه تلفنی با خبرگزاری فرانسه پس از اعلام آتشبس در آوریل گذشته، «پیروزی کامل و تمامعیار» را اعلام کرد.
اما با فروپاشی آتشبس و امتناع ایران از تن دادن به خواسته های ترامپ، او از فشار نظامی به فشار اقتصادی روی آورد، همانطور که توجیه های او برای شروع جنگ از تغییر نظام به اطمینان از عدم دستیابی ایران به سلاح هستهای تغییر کرد.
با ادامه کنترل تنگه هرمز توسط ایران این مرد ۸۰ ساله ابتدا ناامید شد، سپس علاقهاش را از دست داد.
ترامپ درباره مذاکرات متوقف شده با ایران از ماه ژوئن گفت: «صادقانه بگویم، فکر میکنم دارند خیلی کسلکننده شده است.»
گرت مارتین، کارشناس سیاست خارجی در دانشگاه آمریکایی، معتقد است که ترامپ «به خاطر دامنه توجه کوتاهش شناخته شده است. او متقاعد شده بود که میتواند آنچه را که با ونزوئلا اتفاق افتاد تکرار کند ، یعنی یک نمایش سریع قدرت. من فکر میکنم او اکنون در موقعیتی است که هیچ راه آسانی برای خروج از آن وجود ندارد.»
جنگ بی پروا
در حالی که ترامپ ترجیح میدهد درباره سالن رقص ۴۰۰ میلیون دلاری که میخواهد بسازد و نامش را روی ساختمانهای عمومی واشنگتن بگذارد صحبت کند ، رأیدهندگان هنوز به ایران فکر میکنند.
جو پلنزلر، تفنگدار دریایی سابق آمریکا که ۲۰ سال خدمت کرده است، گفت: «به نظر من این یک جنگ کاملاً غیرضروری، یک جنگ بیملاحظه است و فکر میکنم خیلی بد پیش میرود.»
او با اشاره به نارضایتی فزاینده در مناطق روستایی ویرجینیا، که معمولاً به جمهوریخواهان گرایش دارد، افزود: «تأثیر آن بر مصرفکننده آمریکایی به شدت افزایش یافته است.»
قیمت بنزین از زمان شروع جنگ به بیش از ۴ دلار در هر گالن افزایش یافته است، در حالی که میانگین قیمت بنزین در کل کشور یک سال پیش ۳.۱۴ دلار بود که این امر تأثیر قابل توجهی بر قیمت مصرف کننده داشته است.
محاکمه در راه است
روز حساب ترامپ ممکن است در انتخابات میاندورهای کنگره در ماه نوامبر فرا برسد. تحلیلگران معتقدند که نارضایتی عمومی از جنگ میتواند به قیمت از دست دادن کنترل مجلس نمایندگان و احتمالاً سنا توسط جمهوریخواهان تمام شود، در نتیجه برنامههای قانونی ترامپ را با مشکل مواجه کند و احتمالاً منجر به استیضاح او برای سومین بار شود.
اما آیا ترامپ کاملاً از جنگ خارج شده است؟ تمایل این مرد ۸۰ ساله برای به جا گذاشتن میراثی پس از پایان دوره دوم ریاست جمهوریاش در سال ۲۰۲۹، این امر را بعید میکند. گالستون گفت: «من فکر میکنم او به جایگاه خود در تاریخ اهمیت میدهد.»
اما او افزود: «او احتمالاً فکر میکند که مجسمهها، ساختمانها و دیگر بناهای یادبودی که نام او را بر خود دارند، جبران عملکرد برجستهای را میکنند که نام او را به عنوان رئیس جمهور جاودانه میکند.»
