تیم ملی کوراسائو پس از صعود در ۱۸ نوامبر ۲۰۲۵ به فینال جام جهانی ۲۰۲۶، توجهها را به خود جلب کرد و به این ترتیب، این جزیره به کمجمعیتترین کشور راه یافته به جام جهانی تبدیل شد.
به گزارش جماران ، الجزیره در گزارشی نوشت: کوراسائو کشوری است واقع در جنوب دریای کارائیب و پایتخت آن «ویلمستاد» است. مساحت آن 444 کیلومتر مربع و جمعیت آن حدود 157 هزار و 700 نفر است. این جزیره از نظر قانون اساسی به عنوان کشوری تشکیل دهنده که دارای خودمختاری داخلی است، به پادشاهی هلند مرتبط است، در حالی که هلند مسئول دفاع، روابط خارجی و امور مشترک حاکمیتی است.
نام کوراسائو پس از صعود تیم ملی آن به جام جهانی 2026 در سطح جهانی مطرح شد و به کوچکترین کشور از نظر مساحت و جمعیت تبدیل شد که در فینال جام جهانی شرکت می کند. این تیم در گروه پنجم با آلمان، ساحل عاج و اکوادور قرار گرفته است و در اولین بازی خود در روز یکشنبه 14 ژوئن 2026 به مصاف ماشین های آلمانی خواهد رفت.
نام رسمی: کشور کوراسائو.
نام کوتاه: کوراسائو.
پایتخت: ویلمستاد.
مساحت: 444 کیلومتر مربع.
تعداد ساکنان: 156 هزار و 700 نفر.
زبانها: هلندی (رسمی)، پاپیامنتو، اسپانیایی، انگلیسی، سایر زبانهای محلی.
نظام سیاسی: دموکراسی پارلمانی در پادشاهی هلند (پادشاه هلند رئیس کشور است).
موقعیت و مساحت
کوراسائو جزیرهای در گروه جزایر آنتیل کوچک در جنوب دریای کارائیب است که در حدود 60 کیلومتری شمال سواحل ونزوئلا قرار دارد. مساحت آن 171 مایل مربع (444 کیلومتر مربع) است و پایتخت آن ویلمستاد، تنها شهر اصلی آن است.
این جزیره دارای عوارض جغرافیایی متنوعی از جمله تپه های مواج، سواحل صخره ای و صخره های مرجانی گسترده است. بلندترین نقطه کوراسائو در کوه کریستوفل به حدود 370 متر بالاتر از سطح دریا می رسد.
سواحل این جزیره حدود 364 کیلومتر امتداد دارد و بین سواحل صخره ای ناهموار و سواحل شنی سفید آرام متنوع است. این جزیره دارای آب و هوای ساوانای استوایی با دماهای گرم و بارندگی نسبتاً کم است و میانگین دمای سالانه آن حدود 28 درجه سانتیگراد است.
جمعیت
بر اساس برآوردهای سال 2025، جمعیت جزیره کوراسائو حدود 156 هزار و 700 نفر بوده است که علاوه بر زبان های پاپیامنتو، اسپانیایی و انگلیسی و سایر زبان های محلی، به زبان هلندی نیز صحبت می کنند. حدود 72 درصد از جمعیت کاتولیک رومی هستند، در حالی که بقیه به سایر ادیان تعلق دارند.
تاریخ
کوراسائو از حدود 2000 سال قبل از میلاد توسط مردم آراواک که از آمریکای جنوبی آمده بودند، مسکونی بوده است. اروپایی ها اولین بار در سال 1499 به این جزیره رسیدند. اسپانیایی ها و سپس هلندی ها در آنجا مستقر شدند و آن را به یک مرکز اصلی تجارت برای شرکت هند غربی هلند تبدیل کردند.
در سال 1515، اسپانیایی ها تمام بومیان کوراسائو را به عنوان برده به جزیره هیسپانیولا در آمریکای شمالی تبعید کردند. این جزیره میزبان قدیمی ترین دهکده یهودیان مسکونی در نیمکره غربی بود که توسط یهودیان سفاردی که در قرن شانزدهم از پرتغال مهاجرت کرده بودند، تأسیس شد.
این جزیره یک مزیت ویژه برای هلندی ها فراهم کرد، یعنی وجود یکی از بهترین بنادر طبیعی در هند غربی، و نیاز به نمک برای حفظ ماهی هرینگ اولین انگیزه هلندی ها برای رسیدن به کارائیب بود.
کوراسائو در دوره 1660 تا 1700 شاهد رونق اقتصادی قابل توجهی به دلیل فعالیت شرکت هند غربی هلند و شکوفایی تجارت برده بود، علاوه بر تبدیل بندر کوراسائو به یک مرکز باز برای همه کشورها برای دریافت تدارکات غذایی و صادرات محصولات مزارع آمریکای جنوبی.
در آن دوران، این جزیره مورد تهاجم مکرر دزدان دریایی قرار گرفت و از پیامدهای درگیری بین انگلیسی ها و هلندی ها رنج برد، اما از سال 1816 تحت کنترل مداوم هلندی ها باقی ماند.
در سال 1845، کوراسائو یکی از 6 سرزمین هلندی در هند غربی شد که تحت مدیریت واحدی قرار گرفتند. این سرزمین ها در سال 1954 تحت عنوان آنتیل هلند باز سازماندهی شدند که در امور داخلی خود خودمختاری یافتند.
در سال 2006، کوراسائو و سایر جزایر با دولت هلند برای انحلال نهاد اداری آنتیل توافق کردند و این به طور رسمی در 10 اکتبر 2010 زمانی که کوراسائو و جزیره سنت مارتن به دو کشور در پادشاهی هلند، مشابه جزیره آروبا، تبدیل شدند، به پایان رسید.
نظام سیاسی
نظام سیاسی کوراسائو بر این اساس استوار است که پادشاه هلند رئیس کشور است و یک فرماندار نماینده او در جزیره است، در حالی که نخستوزیر دولت را اداره میکند.
هیئت دولت سیاستهای حکومتی را تعیین میکند و همچنین یک وزیر تامالاختیار را منصوب میکند که در هلند اقامت دارد تا نماینده کوراسائو در جلسات هیئت وزیران پادشاهی باشد.
این جزیره دارای پارلمانی متشکل از ۲۱ عضو است که بر اساس سیستم نمایندگی نسبی برای حداکثر ۵ سال انتخاب میشوند و همه ساکنان دارای تابعیت هلند که به ۱۸ سالگی رسیدهاند حق رأی دارند.
این جزیره در امور داخلی خود از استقلال برخوردار است، در حالی که مسئولیتهای دفاعی، روابط خارجی و سایر اختیارات در دست دولت هلند باقی میماند.
دستگاه قضایی نیز از یک دادگاه بدوی و یک دادگاه مشترک برای جزایر آروبا، کوراسائو، سنت مارتین، بونیر، سینت اوستاتیوس و سابا تشکیل شده است، در حالی که دیوان عالی هلند عالیترین مرجع برای تجدیدنظر نهایی محسوب میشود.
اقتصاد
اقتصاد کوراسائو یکی از اقتصادهای کوچک و باز است و عمدتاً به بخش خدمات و پالایش نفت وابسته است. نقش این جزیره به عنوان یک مرکز انرژی منطقهای به لطف پالایشگاه کوراسائو که نفت خام وارداتی از ونزوئلا را فرآوری میکند، و همچنین موقعیت استراتژیک آن در مسیرهای تجارت دریایی مرتبط با کانال پاناما، توسعه یافته است.
گردشگری نیز در کنار بخشهای خدمات مالی، تجارت و حملونقل دریایی به درآمد ملی کمک میکند. کوراسائو دارای یک ساختار بانکی پیشرفته و سیاستهای اقتصادی مبتنی بر گشایش تجاری است که موقعیت آن را به عنوان یک مرکز اقتصادی مهم در جنوب دریای کارائیب تقویت میکند.
صعود به جام جهانی ۲۰۲۶
تیم ملی کوراسائو پس از صعود در ۱۸ نوامبر ۲۰۲۵ به فینال جام جهانی ۲۰۲۶، توجهها را به خود جلب کرد و به این ترتیب، این جزیره به کمجمعیتترین کشور راه یافته به جام جهانی تبدیل شد.
تیم ملی کوراسائو به تساوی بدون گل مقابل جامائیکا رضایت داد و صدرنشینی گروه B در مرحله مقدماتی کونکاکاف را بدون هیچ شکستی از آن خود کرد و به این ترتیب، جواز تاریخی حضور در جام جهانی را به دست آورد.
این دستاورد در غیاب سرمربی تیم، دیک ادووکات، حاصل شد که به دلیل بازگشت به هلند به دلایل خانوادگی، نتوانست تیم را در بازی آخر هدایت کند.