این اقدام در چارچوب فشار سیاسی آمریکا بر متحدان اروپایی به دلیل مواضعشان در قبال جنگ ایران قرار میگیرد.
به گزارش جماران، تنش سیاسی میان ایالات متحده و متحدان اروپاییاش در پی پیامدهای جنگ ایران رو به افزایش است. «دونالد ترامپ» رئیسجمهور آمریکا با اشاره به اقداماتی بیسابقه، گفته که میتواند موازنههای تاریخی در روابط فرا آتلانتیک را به هم بزند. از جمله این موارد، احتمال بازنگری در حمایت آمریکا از حاکمیت بریتانیا بر جزایر فالکلند در نزدیکی آرژانتین است.
در این گام که از سوی ناظران بهعنوان یک پیام فشار به کشورهای اروپایی تلقی میشود—چرا که آنها در جنگ واشنگتن علیه ایران، از آمریکا حمایت نکردند—یک پیشنهاد در قالب یادداشتی داخلی برای پنتاگون مطرح شده است. این پیشنهاد، از نوعی نارضایتی در داخل دولت آمریکا نسبت به مواضع برخی اعضای ناتو حکایت دارد؛ بهویژه در خصوص امتناع بعضی کشورها از ارائه تسهیلات نظامی یا حمایت لجستیکی.
با این حال، هرچند محتوای کامل این یادداشت بهطور کامل افشا نشده، گزارش شده که کاخ سفید در پی راهی برای تضعیف اروپاییهاست. از جمله گزینهها، بازنگری در حمایت دیپلماتیک آمریکا از آنچه «داراییهای امپراتوری» اروپای قدیمی تلقی میشود مثل جزایر فالکلند که سابقه طولانی در سیاستهای حمایتی واشنگتن دارند.
دو روزنامه بریتانیایی این پیشنهاد را بررسی کردهاند و با اینکه در چارچوب فشار سیاسی آمریکا بر متحدان اروپایی به دلیل مواضعشان در قبال جنگ ایران قرار میگیرد، اما اختلاف نظر در شیوه تمرکز گزارشها دیده میشود. «گاردین» بر توضیح این پیشنهاد و پیامدهایی که میتواند به دنبال داشته باشد تمرکز کرده، در حالی که «ایندیپندنت» هشدار داده است که چنین اقدامی ممکن است دریچهای به یک بحران دیپلماتیک جدید میان آمریکا و بریتانیا بگشاید؛ آن هم در زمانی حساس که همزمان با یک سفر سلطنتی برنامهریزیشده به واشنگتن است.
گاردین گزارش داده است که دولت ترامپ در حال بررسی گزینههای تنبیهی است که از فشار سیاسی تا تبلیغ رویکردهای دیپلماتیک سنتی را شامل میشود؛ از جمله پروندههای حساسِ مربوط به حاکمیت. این رسانه همچنین اشاره میکند که مسئله جزایر فالکلند از جمله پروندههای دشوار است؛ جایی که بریتانیا در سال ۱۹۸۲ بهخاطر آن با آرژانتین وارد جنگ شد و از آن زمان، بوئنوسآیرس همچنان بر ادعای حاکمیت بر این جزایر تأکید دارد.
با اینکه واشنطن موضع رسمی درباره حاکمیت جزایر ندارد، در گذشته از لندن حمایت کرده و در مهار تحرکات بینالمللیِ طرفدارِ آرژانتین در داخل سازمان ملل نقش داشته است. بنابراین هر تغییری در این موضع حتی اگر صرفاً نمادین باشد، -آنگونه که روزنامه میگوید- میتواند تحول بزرگی در توازن دیپلماتیک ایجاد کند و بریتانیا را در موقعیت دشوار و بینالمللیِ ناراحتکنندهای قرار دهد.
این روزنامه همچنین یادآور شد که روابط آمریکا و بریتانیا توسط شبکهای عمیق از منافع امنیتی و راهبردی اداره میشود و همین امر باعث میشود هر تغییر بنیادین با مقاومت درونی در نهادهای حکومتی واشنگتن روبهرو شود. علاوه بر این، سفر برنامهریزیشدهٔ پادشاه چارلز سوم به ایالات متحده ممکن است به آرام شدن فضا کمک کند.
در پایان، گاردین نتیجه گرفت که تهدید به کنار گذاشتن حمایت آمریکا از حاکمیت بریتانیا بر جزایر فالکلند بیشتر در چارچوب فشار سیاسی مطرح میشود تا اینکه واقعاً به یک تغییر فوری و واقعی بینجامد؛ در حالی که همچنان، ائتلافهای سنتی بع اندازه ای قدرتمند هستند که بهراحتی نتوان آنها را با وجود تنشهای کنونی تضعیف کرد.
از سوی دیگر، ایندیپندنت در سرمقاله خود هشدار داد که اظهارات و گزارشهای محرمانه نسبتدادهشده به ترامپ درباره امکان تجدیدنظر در موضع آمریکا نسبت به حاکمیت بریتانیا بر جزایر فالکلند میتواند روزنهای برای ایجاد یک بحران دیپلماتیک جدید میان آمریکا و بریتانیا بگشاید؛ آن هم در زمانی حساس که همزمان با یک سفر سلطنتی برنامهریزیشده به واشنگتن است.
این سرمقاله به این موضوع اشاره کرد که این تحرکات که مبتنی بر اطلاعات درز کرده از داخل پنتاگون هستند در چارچوبی وسیعتر قابل فهماند: فشار سیاسی آمریکا بر متحدان اروپایی به دلیل مواضع آنها در قبال جنگ در ایران. در این میان، تأکید شد که هرگونه تغییر احتمالی در حمایت تاریخی آمریکا از موضع بریتانیا در پرونده فالکلند، یک دگرگونی مهم در سیاست خارجی خواهد بود.
این سرمقاله همچنین این گرایش احتمالی را به الگویی گستردهتر از سیاستهای ترامپ مرتبط دانست؛ سیاستهایی که بر فشار آوردن به متحدان و بتبلیغ تعهدات سنتی از جمله در داخل ناتو استوار است. نویسنده سرمقاله خاطرنشان کرد که چنین سیاستهایی منعکسکننده تنشهایی در روابط فراآتلانتیکی بوده و نگرانیهایی درباره بازآرایی غیرمنتظره اتحادهای غربی ایجاد میکند.
در پایان، سرمقاله نتیجه گرفت که اگر این تهدیدها جدی باشند، بیشتر نشاندهنده یک سبک مذاکرهایِ فشارآور است تا سیاستی کاملاً قابل اجرا؛ و احتمال میرود شدت آن با توجه به ملاحظات عملی و روابط راهبردی کاهش یابد، بهخصوص با نزدیک شدن سفر سلطنتی که میتواند به آرام شدن تنشها میان دو طرف کمک کند.
