در جنگ قبلی ترسیدیم و به شمال رفتیم، ولی این بار به این نتیجه رسیدیم که فرقی ندارد کجا باشی

به گزارش جماران، به نقل از روزنامه همشهری ، محیا دهقانی در گفت و گو با این روزنامه گفت: نسل قبل از ما 8سال جنگ با عراق را به‌خاطر دارد، اما ما جنگ ندیده بودیم و حالا تجربه کردیم؛ جنگی که به‌صورت پیشرفته‌تر و مدرن جریان داشت. در این مدت هم درگیر جنگ فیزیکی بودیم و هم جنگ رسانه‌ای و روانی. خود این ماجرا می‌تواند مورد استفاده برای فیلمنامه قرار بگیرد. فیلمسازان ما می‌توانند به این توجه کنند که چقدر ایدئولوژی و اینکه خانواده‌ها به فرزندانشان تاریخ خواندن را یاد بدهند، مهم است. می‌گویند مغز هرگز نمی‌خوابد و عاشق این است که در هر زمان داده‌ای دریافت کند. حالا اگر این داده اشتباه باشد، خروجی آن هم غلط خواهد بود و فرد آگاهی دیگری غیر از آنچه دریافت کرده، ندارد.
هنرمندان باید صدای مردم باشند
معتقدم هرکسی در هر جایی اگر صدای بلندتری دارد، باید صحبت کند. مردمی‌که بلیت خریده‌اند و فیلم ما را دیده‌اند یا وقت گذاشته‌اند و از تلویزیون برنامه‌های ما را دیده‌اند، لازم دارند ما حامی‌ آنها باشیم و به آنها قوت‌قلب بدهیم و یکدلی را برگردانیم. واکنش هنرمندان مهم است. کسانی در این مدت سکوت کرده‌اند که البته آن هم واکنش است و محترم است، ولی نظر شخصی من این است که در این شرایط سکوت سرشار از ناگفته‌ها نمی‌تواند باشد.
مشکلات کشور می‌تواند با گفت‌وگو حل شود
من منکر مشکلات کشور نمی‌شوم. از نظر اقتصادی و در حوزه‌های دیگر ما مشکلات زیادی داریم. ولی این مشکلات قابل حل است و می‌شود کشور را درست‌تر کرد و بهتر پیش برد. وقتی مردم انقدر دارای شعور و فهم هستند، می‌شود اتفاقات خیلی خوبی رقم بخورد، کما اینکه رقم هم خورده است. مشکلات کشور را می‌توان با گفت‌‎وگو حل کرد. اگر هر صنفی جلساتی با حضور افراد عادل داشته باشد، کار بزرگی کرده. هر صنف اگر در گروه خودش درست کار کند، بسیاری از مشکلات حل می‌شود. می‌توانند با هم گفت‌وگوی کاربردی داشته باشند. مثلا 2 بار درماه نشستی داشته باشند که خروجی داشته باشد و اگر خروجی نداشت، بدون تعارف عوض شوند، چون حق مردم ما این همه سختی نیست. به جای اینکه بگوییم نمی‌شود و نمی‌توانیم، باید عمل کنیم.‌

دشمنی با توان نظامی بالا و ایدئولوژی ضعیف
ما در این جنگ با اشخاصی روبه‌رو بودیم که بسیار از نظر ایدئولوژی ضعیف هستند، هرچند توان نظامی ‌بالایی دارند. وقتی جنگ را با حمله به یک دبستان شروع می‌کنند، نشان می‌دهد چقدر ضعیف هستند. وقتی از بچه‌های میناب صحبت می‌کنم، خیلی‌ها می‌گویند در این جنگ آدم‌های دیگری هم کشته شده‌اند، اما به‌نظر من این بچه‌ها در بی‌گناه‌ترین حالت ممکن بودند. در مدرسه در کلاس نشسته بودند و یکباره مدرسه منفجر شده است. ما با کسی مواجه هستیم که وقتی صحبت از پرونده اپستین می‌شود، حضورش در این پرونده را انکار می‌کند، درحالی‌که تصویرش موجود است.

مردم ایران شجاع و قوی هستند و این شجاعت بخشی از دی‌ان‌ای ماست. دی‌ان‌ای ما در شرایط بحرانی واکنشی نشان می‌دهد که متخصصان را هم حیرت‌زده می‌کند. همه ما در ساختاری قرار گرفته‌ایم و همین که همدیگر را داشته باشیم، انگار دنیا را داریم. وقتی حامی‌ هم باشیم، خدا هم کمک می‌کند.