این نویسنده بهعنوان خبرنگار داخل کاخ سفید، توصیفی زنده از فضای درونی ارائه میدهد: در این فضا حس سردرگمی و نگرانی حاکم است.
به گزارش جماران به نقل از آی پیبر ، «آنوشکا آستانا» نویسنده و خبرنگاری که داخل کاخ سفید فعالیت می کند، تصویری آشفته از فضای داخل کاخ سفید در دوران مدیریت دونالد ترامپ رئیس جمهور آمریکا ترسیم میکند و میگوید نشانههای تنش و آشفتگی هم در سطح گفتار سیاسی و هم در رفتار ریاستجمهوری با شدت گرفتن جنگ ایران و پیامدهای اقتصادی آن، رو به افزایش است.
او سپس به نکتهای اشاره میکند که به نظر ساده میآید اما به گفتهٔ وی معنادار است: اظهارات کارولین لیویت، سخنگوی کاخ سفید، درباره اینکه ترامپ «بیشترین اطلاعات را در اتاق دارد». نویسنده این جمله را نشانهای میداند از اینکه رئیسجمهور زیر فشار خبرهای اقتصادی منفی قرار گرفته؛ از جمله افزایش تورم و قیمت سوخت، موضوعاتی که روایت قبلی دولت درباره بهبود وضعیت اقتصادی را تضعیف میکنند.
به گفتهٔ نویسنده، چرخش جدی زمانی رخ داد که دولت ترامپ از تمرکز بر مسائل داخلی آمریکا به درگیری کامل نظامی با ایران روی آورد؛ بهگونهای که این موضوع بر همهٔ اولویتها سایه انداخت. نتیجهٔ آن، وخامت آشکار اقتصادی و همچنین نگرانی و نارضایتی عمومی فزاینده بود و در نهایت گرایشی شکل گرفت که خواستار پایان دادن به مداخلهٔ نظامی در سریع ترین زمان ممکن شد حتی اگر به اهداف اعلامشده دست نیافته باشند.
در همین چارچوب، آستانا تشدید لحن سخنرانیهای ترامپ بهویژه در پلتفرم «تروث سوشیال» را رصد کرد؛ بهطوریکه اظهارات ترامپ بیش از پیش عصبانیتر و تندتر شده است. این اظهارات شامل حمله به رسانهها و رقبایش می شود و گاهی حتی به استفاده از الفاظ رکیک و تهدیدهای تکاندهنده میرسد. نویسنده بر این باور است که این دیگر صرفاً یک شیوهی سیاسیِ تصادمی نیست، بلکه به نشانهای از افزایشِ اضطراب و احتمالِ برهمخوردن تعادل در مدیریت بحرانها تبدیل شده است.
نویسنده به اظهاراتی اشاره کرد که آنها را بسیار خطرناک دانست. از جمله ترامپ به احتمال «ناپدید شدن کامل یک تمدن» اشاره کرده بود؛ موضوعی که برخی کارشناسان آن را تهدید به نسلکشی تفسیر کردند و همین امر انتقادهای گستردهی حقوقی و اخلاقی را برانگیخت. شخصیتهایی که پیشتر در دولتهایی مانند دولتِ باراک اوباما و دولتِ جو بایدن فعالیت داشتهاند نیز این نوع بیان را بیسابقه و خطرناک توصیف کردند.
احساس سردرگمی و نگرانی
این نویسنده بهعنوان خبرنگار داخل کاخ سفید، توصیفی زنده از فضای درونی ارائه میدهد: در این فضا حس سردرگمی و نگرانی حاکم است. همچنین در ادامه، هجوم خبرنگاران برای پیگیری تحولاتِ غیرمنتظره بیشتر میشود. او همچنین به مشکلات رو به افزایشِ سخنگوی رسمی در توضیح و توجیه اظهارات رئیسجمهور اشاره میکند؛ در حالی که به نظر میرسد ترامپ از اثرگذاری گفتههایش آگاه است، اما با این حال همچنان به تشدید لحن خود ادامه میدهد.
آستانا در جریان یک رویداد مربوط به عید پاک در کاخ سفید، از یک صحنه نمادین و چشمگیر استفاده کرد؛ زمانی که ترامپ بهطور ناگهانی از حالوهوای جشنِ مخصوص کودکان به یک سخنرانی تهاجمی علیه ایران گذار کرد و این تناقض را بازتابی از وضعیتی دانست که به بیمنطقی در صحنه سیاسی آمریکا تبدیل شده است.»
برای تعمیق مقایسه، نویسنده الگوهایی از سخنرانیهای رؤسایجمهور سابق آمریکا در دوران بحران را بررسی کرده است؛ مانند فرانکلین روزولت، جان اف. کندی و جورج بوش پدر.وی اشاره میکند که این سخنرانیها با نوعی وقار و وضوح راهبردی همراه بودهاند، برخلاف توصیفی که وی از «آشفتگی» در سخنرانیهای دونالد ترامپِ امروز ارائه میکند.
نویسنده در ادامه نتیجه میگیرد که رفتار ترامپ در این مرحله بازتاب وضعیت یک رئیسجمهور است که با فشارهای فزاینده داخلی و خارجی روبهروست و از دشواری در تحمیل دیدگاه خود یا خروج از بحرانی رنج میبرد که در شکلگیری آن نقش داشته است.
در حالی که دولت ترامپ این سبک را بهعنوان تاکتیکی برای اعمال فشار بر ایران توجیه میکند، منتقدانش معتقدند که این رویکرد بحران را تشدید کرده و عدمقطعیت را چه در داخل آمریکا و چه در سطح جهانی بیشتر میکند.
