بهنام توفیقی درباره شادی تناشاگران جنگ نوشت: برای شادی تماشاگرانش واژهای پیدا نمیکنم، جز بیوطنی.
به گزارش خبرنگار جماران، بهنام توفیقی، عکاس و فعال رسانهای نوشت:
هیچکس برای عکاسی از جنگ به دنیا نمی آید.
فقط یک روز بیدار میشوی و میبینی شهر خودت شده خط مقدم جنگ…
تهران در این روزها برای خیلیها همین تصویر را دارد؛ شهری که موج انفجار لرزه بر پیکرش انداخت و آتش، آسمانش را روشن کرد. مردمی بیگناه که در برابر حملهای قرار گرفتند که در آن حتی کودکان نیز قربانی این فصل تاریک جنگ شدند.
کودکانی که هنوز معنای جنگ را نمیدانند، و کیسههای سبزرنگی که از دل آوار بیرون میآیند
و روی بسیاری از آنها هنوز فقط یک واژه نوشته شده است: «ناشناس».
و در همان روزها، دور از این خیابانها، کسانی هم هستند که برای این تصویرها دست میزنند و شادی میکنند؛ برای چنین فاصلهای میان رنج یک شهر و شادی تماشاگرانش واژهای پیدا نمیکنم، جز بیوطنی.
این تصاویر فقط لحظههایی از جنگ نیستند؛ بخشی از حافظه شهری هستند که این روزها آن را زندگی میکند؛ شاهدی بر جنایتی که آتش آن از سوی آمریکا و اسرائیل بر سر خانهها و کودکان این شهر فرو ریخت.
