گفتگوی اختصاصی پایگاه اطلاع رسانی و خبری جماران -تهران

در گفت و گو با جماران؛

حق‌جو، مدیر ارتباطات جامعه مدرسین با حوزه‌های علمیه کشور: متأسفانه فضاهای تبلیغی و رسانه‌ای ما از عظمت امام زمان(عج) می‌کاهند/ امام زمان(عج) تنها است

حجت‌الاسلام و المسلمین محمدحسین حق‌جو، مدیر ارتباطات جامعه مدرسین با حوزه‌های علمیه کشور، به خبرنگار جماران گفت: خیلی از کارهایتان را که حالا برای عمو، عمه یا برای خواب و خوراک انجام می‌دهید، اگر همین کار را برای امام زمان انجام بدهیم چه می‌شود؟ بگویید پسرم، دخترم، حاج خانم، این میوه را من به یاد حضرت مهدی خریدم، شام میل کنید به یاد حضرت مهدی(عج) باشید. نام و یاد حضرت و عشق و علاقه خودمان به حضرت را اگر برای اعضای خانواده، برای همکار خودمان و برای مراجعین خودمان بیان کنیم، خیلی از کارها می‌تواند برکاتی از عنایت حضرت را برای ما داشته باشد؛ که بله شما این کار را کردید، برای من کردید، حالا من هم جبران می‌کنم.

پایگاه خبری جماران: مدیر ارتباطات جامعه مدرسین با حوزه‌های علمیه کشور با تأکید بر اینکه متأسفانه فضاهای تبلیغی و رسانه‌ای ما به‌گونه‌ای است که چند حرف خیلی کوچک و ضعیف را مطرح می‌کنند و در اصل از عظمت امام زمان می‌کاهند، گفت: یکی از ابزارها ادعیه است. یکی از ابزارها خود قرآن است که به‌صورت کلی، و بعضی از سوره‌های قرآن به‌صورت خاص تأکید شده که زیاد خوانده شود، مثل سوره فجر، سوره نحل، سوره قدر و سوره کوثر. یکی دیگر از کارهایی که می‌تواند ارادت ما و شناخت ما را نسبت به حضرت زیاد کند، صدقه دادن، صلوات و ذکر است. ذکر زیاد به ما آرامش می‌دهد. ذکر یا صلوات زیاد، مخصوصاً اگر به نیابت از حضرت و هدیه به حضرت باشد، موجب می‌شود که حضرت به ما توجه کند.

مشروح گفت‌وگوی خبرنگار جماران را حجت‌الاسلام و المسلمین محمدحسین حق‌جو را در ادامه می‌خوانید:

 

درباره مسأله حضرت ولی‌عصر(عج) و چالش‌هایی که نسبت به شناخت آن حضرت داریم، چه از ناحیه مبلغانی که باید ایشان را معرفی کنند و چه از ناحیه مردمی که باید ایشان را بشناسند، صحبت کنید. اساساً علاقه‌مندیم به جزئیات و چالش‌ها بپردازید.

بسم‌الله‌الرحمن‌الرحیم و به نستعین انه خیر ناصر و معین. الحمدلله رب‌العالمین و صلی‌الله علی سیدنا محمد و آله الطاهرین و سیما بقیه‌الله فی الارضین روحی و ارواح العالمین لتراب مقدمه الفدا.

عرض تبریک و تهنیت دارم خدمت حضرت‌عالی و عزیزانی که این گفت‌وگو را می‌خوانند؛ به مناسبت ولادت حضرت مهدی(عج) که لحظات بسیار نورانی و ارزشمندی است. خدای متعال از ابتدای خلقت تا انتهای خلقت، یک نفر را برگزید برای اینکه بتواند در جامعه و جهان هستی ولی‌ّخدا باشد و قدرت خودش را هم به او عنایت کرد.

تمام قدرت‌هایی که خدا داشته است را در عرصه‌های مختلف به انبیای مختلف و ائمه مختلف واگذار نکرده است؛ اگر هم واگذار کرده، اجازه استفاده به آن‌ها داده نشده است. وگرنه خیلی از کارها، خیلی از مسائل و خیلی از سختی‌هایی که معصومین و انبیا کشیدند را می‌توانستند با استفاده از قدرتی که خدا داشت حل کنند، اما استفاده نکردند و خود خدا هم از آن قدرت استفاده نکرد. خداوند همه آن قدرت‌ها را در اختیار یک فرد قرار داد و آن وجود مقدس حضرت مهدی (عج) است و قرار است آن جامعه الهی توسط وجود مقدس امام عصر(عج) شکل بگیرد.

با توجه به این مسأله، یکی از چیزهایی که اکنون مردم واقعاً نسبت به آن ناآگاه هستند، عظمت، شکوه، توانایی، قدرت و جلالِ وجود مقدس امام عصر(عج) است. ولو اینکه ایشان الآن در غیبت هستند، اما تمام عالم هستی «بِیُمنِهِ رُزِقَ الوَری‌ وَ بِوُجُودِهِ ثَبَتَتِ الأرضُ و السَّماء»؛ به‌خاطر وجود حضرت است که عالم هستی برقرار است. این آرامشی که در نظام هستی وجود دارد به‌خاطر وجود مقدس امام عصر(عج) است. پیامبر فرمود: «لَوْ لَا الْحُجَّةُ لَسَاخَتِ الْأَرْضُ بِأَهْلِهَا»؛ اگر حجت روی زمین نباشد، زمین اهلش را فرو می‌برد.

لذا ما آیاتی در قرآن داریم که بیانگر دوران بعد از ظهور حضرت است؛ یعنی زمانی که ایشان ظهور می‌فرمایند و آن حکومت واحد جهانی را در کل کره زمین به منصه ظهور و بروز می‌رسانند و متأسفانه ایشان را هم مسموم می‌کنند. آن‌گاه می‌فرماید: «إِذَا الشَّمْسُ کُوِّرَتْ»؛ بله خورشید تاریک می‌شود، ستاره‌ها تاریک می‌شوند، کوه‌ها مثل آب روان می‌شوند و حرکت می‌کنند و این شرایط برای انسان‌ها به وجود می‌آید که مقدمه قیامت می‌شود. اما الآن این آرامشی که در نظام هستی، در نظام خلقت، در آسمان‌ها، زمین‌ها، کوه‌ها، دریاها، خورشید، ستارگان و ماه وجود دارد، مدیون ایشان است. شما می‌بینید هزار سال قبل نسبت به امروز از نظر طلوع خورشید، مثلاً در ماه اسفند، همیشه همان ساعت خاصی که هزار سال، دو هزار سال یا 10 هزار سال قبل طلوع می‌کرده است، طلوع می‌کند و تا روز قیامِ حضرت هم خواهد کرد.

اگر ما این قدرت و عظمت امام زمان(عج) را به مردم بنمایانیم، نشان دهیم و بیان کنیم، مردم عاشق امام زمان می‌شوند. متأسفانه الآن فضاهای تبلیغی و رسانه‌ای ما به‌گونه‌ای است که چند حرف خیلی کوچک و ضعیف را مطرح می‌کنند و در اصل از عظمت امام زمان می‌کاهند. آن جایگاه، جلالت و شایستگی‌هایی که در مورد حضرت هست را نادیده می‌گیرند. در زیارت جامعه کبیره می‌خوانیم که «بِکُمْ‌ یُنَزِّلُ الْغَیْثَ»؛ به‌خاطر شما است که باران می‌بارد. یا «بِکُمْ یُمْسِکُ السَّمَاءَ أَنْ تَقَعَ عَلَى الْأَرْضِ»؛ به‌خاطر شما است از آسمان سنگ و خلاصه چیزهای خطرناک بر ما نازل نمی‌شود. یا نقش غم و اندوه هم به‌خاطر شما است که از ما برداشته می‌شود.

اگر ما بیاییم و این عظمت امام عصر را برای مردم بیان کنیم، دیدگاه‌ها تغییر می‌کند؛ لذا در دعای عهد می‌خوانیم که وجود مقدس امام عصر(عج) وقتی ظهور بکنند و حکومت تشکیل بدهند، نه جاهلی، نه عالمی، نه بی‌دینی، نه لامذهبی و نه هیچ‌کس دیگر جرئت ندارد در برابر امام زمان(عج) بایستد. حتی مستبدین در برابر امام زمان زانو می‌زنند، حتی آن‌هایی که دشمن دین هستند در برابر امام زمان تسلیم می‌شوند، چون عظمت امام زمان را می‌بینند؛ آن جنبه فرامرزی و فراسویی امام زمان را می‌بینند و همه تابع امام زمان(عج) می‌شوند.

متأسفانه، الآن شرایطی که در وجود مقدس امام زمان(عج)  هست برای مردم تشریح نشده است. اگر تشریح بشود، مردم جذب می‌شوند. به‌عنوان‌مثال، اگر بگویند پزشکی آمده است که فوق تخصص در بیماری‌های انسان دارد، پروفسور در بیماری‌هایی است که اصلاً امکان درمان ندارد، فوق‌تخصص در رشته صنعت، در رشته‌های علوم‌انسانی، رشته‌های علوم عقلی و رشته علوم تربیتی دارد و آمده هر مشکلی که شما داشتید را حل می‌کند، مردم چه برخوردی می‌کنند؟ همین‌طور عادی برخورد می‌کنند؟

بیاییم دعای عهد بخوانیم، دعای زیارت آل یاسین بخوانیم. ببینید امام صادق(ع) می‌فرماید:«اگر من مهدی را درک کنم، تمام عمر خدمت او را می‌کنم.» امام صادق خودش معصوم و امام است، ولی می‌گوید اگر امام زمان را درک کنم تا زمانی که زنده باشم در دنیا خدمتش را می‌کنم. امام عصر(عج) این‌قدر عظمت دارد، ولی ما این عظمت را برای مردم بیان نکردیم. مردم فکر می‌کنند ایشان هم یک انسان است، مثلاً نهایتاً مثل پیغمبر(ص) یا مثل یازده امام دیگر. خیر؛ تمام قدرت‌هایی که خدا در اختیار ائمه و معصومین گذاشته، تمام این قدرت‌هایی که توانستند آن‌ها را بروز بدهند، معجزه کنند، کرامت از خودشان نشان بدهند و مشکلات مردم را حل کنند، حضرت مهدی(عج) صدها میلیون برابر این شرایط را برای مردم بروز می‌دهد.

ایشان معجزات، کرامات، عنایات و فضاها را ایجاد می‌کند. شما نگاه کنید در روایت آمده است که در زمان امام عصر(عج) وقتی ایشان در هر گوشه دنیا صحبت می‌کنند، همه مردم دنیا صحبتش را می‌شنوند و می‌فهمند. ما چندین زبان در دنیا داریم، بالغ بر 100 زبان داریم؛ چه کسی این سخنرانی حضرت را ترجمه می‌کند که همه متوجه می‌شوند؟ چطور است که حضرت در هر جای عالم صحبت کند، همه مردم هم او را می‌بینند؟ 50 سال قبل مردم می‌گفتند مگر می‌شود؟ اما الآن می‌بینیم بله تلویزیون، فضای مجازی و رسانه‌های مدرن این‌گونه هستند. شما در یک جلسه بین‌المللی می‌بینید که افراد از 100، 200 یا 300 کشور با زبان‌های مختلف در یک جا جمع می‌شوند، یک نفر صحبت می‌کند و همه افراد با زبان‌های مختلف می‌فهمند.

این قدرتِ تکنولوژی تازه ذره‌ای هم نسبت به آن قدرت آقا امام زمان(عج) نیست. الآن سیستم‌هایی آمده که به‌صورت فضای مجازی بیماری را تشخیص می‌دهند، تست می‌کنند و ارزیابی می‌کنند. این‌ها را ما در روایت داریم که می‌گوید حضرت مثلاً فرض کنید خودشان در فلان جا بودند، یک نفر مریض در جای دیگر از حضرت درخواست کرد و حضرت با یک عنایت درمانش کردند. بعضی‌ها می‌گویند امام زمان(عج) می‌آید با این سلاح‌هایی که الآن هست چه‌کار می‌کند؟ الآن امام زمان که احتیاج به هواپیما و قطار ندارد؛ نه خودش و نه یارانش. این‌ها «طی‌الارض»، «طی‌السماء» و «طی‌البحر» دارند؛ از روی آب رد می‌شوند، کشتی ندارند؛ از آسمان می‌آیند، نه‌فقط آسمان اول، بلکه آسمان هفتم و آن فضاهای خیلی با عظمت را عبور می‌کنند و اطلاعات پیدا می‌کنند.

اکنون باید کلی زحمت بکشند تا مخازن شناسایی و کشف شود، اما حضرت می‌آید کنار می‌ایستد و می‌گوید اینجا را باز کنید. الآن دوربین‌هایی درست شده که می‌توانند تا چندین صد متر عمق زمین را بفهمند که کجایش طلا، نقره یا آهن است. این تازه یک کار ابتدایی دست بشر است. برای امام زمان(عج) که می‌آید همه این‌ها را بدون ابزارهای کوچک و محدودی که الآن دست این‌ها هست انجام می‌دهد، بسیار ساده است. الآن مثلاً تلسکوپ درست شده که کهکشان‌ها را می‌بینند؛ در روایت دارد که حضرت کهکشان‌ها را خودش هم می‌بیند و همه را به مردم می‌نمایاند. یعنی مردم این قدرت را پیدا می‌کنند، مردم طی‌الارض می‌کنند، طی‌السماء می‌کنند و طی‌البحر می‌کنند.

اگر ما آقا امام زمان(عج)  را با این عظمت برای مردم بیان کنیم، مردم شیفته می‌شوند، عاشق امام زمان می‌شوند. کار ایشان فقط یک درمان مختصر نیست. ما باید عظمت حضرت، قدرت ایشان و آن سعه وجودی‌اش را برای مردم بیان کنیم. به نظر من یکی از مسائلی که الآن مردم با آن مواجه هستند این است که نسبت به ابعاد شخصیت حضرت ناآگاه‌اند. مگر می‌شود حضرت موسی(ع) بیاید کنار دریا بایستد، عصایش را بزند به دریا و یک جاده‌ای باز شود، این طرف آب و آن طرف آب دیوار هم ندارد، لشکر حضرت موسی عبور کند و بعد فرعونی‌ها بیایند بگویند ما هم می‌رویم، جاده است دیگر! وقتی همه آمدند وسط آب ایستادند، دیوار شکسته شد و آب همه این‌ها را غرق کرد، فرعون را هم غرق کرد. این قدرت گوشه‌ای از قدرت الهی بود.

 

علاقه‌مندیم که در رابطه با نحوه ارتباط با حضرت و اگر کسی اعمالش را به نیابت حضرت انجام بدهد و اثراتی که این ارتباط و این نیابت‌ها دارد، اشاره بفرمایید.

پس یکی از کارهای ما بیان عظمت بود. کار دومی که متأسفانه خیلی کم روی آن کار می‌شود، ادعیه است. الآن خیلی‌ها دعای ندبه را می‌خوانند ولی نمی‌فهمند چه می‌گویند. امام صادق(ع) در همین دعای ندبه کلی معارف و کلی از عظمت حضرت مهدی را معرفی کردند. یکی از کارهایی که خوب است مؤمنین انجام بدهند این است که آن دعاها، مثل دعای عهد، دعای ندبه و دعای آل یاسین خوانده شود. یک دعایی بعد از آل یاسین هست که خیلی عجیب است؛ نزدیک ۳۰ تا خواسته خیلی ارزشمند دارد: خدایا چشم، گوش، زبان، عقل و فکر من را در راه امام زمان و در راه دین قرار بده.

این یکی از کارهایی است که متأسفانه انجام نمی‌شود. این ارتباط مردم با ابزارهایی که به ما معرفی شده باید شکل بگیرد. یکی از ابزارها ادعیه است. یکی از ابزارها خود قرآن است که به‌صورت کلی، و بعضی از سوره‌های قرآن به‌صورت خاص تأکید شده که زیاد خوانده شود، مثل سوره فجر، سوره نحل، سوره قدر و سوره کوثر. یکی دیگر از کارهایی که می‌تواند ارادت ما و شناخت ما را نسبت به حضرت زیاد کند، صدقه دادن، صلوات و ذکر است. ذکر زیاد به ما آرامش می‌دهد. ذکر یا صلوات زیاد، مخصوصاً اگر به نیابت از حضرت و هدیه به حضرت باشد، موجب می‌شود که حضرت به ما توجه کند.

وقتی ایشان به ما توجه بکند، ما از انحراف، گناه، سهل‌انگاری، ترک واجبات و بی‌توجهی کردن به واجبات حفظ می‌شویم. خیلی‌ها هستند نماز می‌خوانند؛ ولی در نماز همه‌جا می‌روند! نمازی می‌خوانند که انگار 300 کیلومتر وسعت دارد! خلاصه چند 100 کیلومتر می‌روند؛ می‌رود خانه خاله، عمه، دایی یا دوستش شام هم می‌خورد! ولی اگر کسی واقعاً دارد نماز می‌خواند، باید متمرکز باشد. یکی از آثار کار برای امام زمان(عج) این است که انسان وقتی برای حضرت صدقه بدهد، برای حضرت صلوات بفرستد، برای حضرت قرآن بخواند و برای حضرت دعا کند، تمرکز و توجه پیدا می‌کند.

حتی من گاهی در جلسات عمومی گفته‌ام خانم‌هایی که غذا می‌پزند، لباس می‌شویند، ظرف می‌شویند و کارهای داخل خانه را انجام می‌دهند، اگر این‌ها را به یاد حضرت، برای حضرت و به نام حضرت انجام بدهند، حضرت به این‌ها عنایت می‌کند. حداقلش این است که در قرآن می‌گوید: «مَنْ جاءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهُ عَشْرُ أَمْثالِها»؛ کسی که یک کار خوب می‌کند 10 برابر می‌شود، حتی اضعاف مضاعف و چند برابر می‌شود. اگر ما بتوانیم این فرهنگ را جا بیندازیم، یکی از راه‌هایی که مردم می‌توانند به مقامات عالی برسند این است که ما برای مردم بیان کنیم که  خیلی از کارهایتان را که حالا برای عمو، عمه یا برای خواب و خوراک انجام می‌دهید، اگر همین کار را برای امام زمان(عج)  انجام بدهیم، چه اتفاقی می افتد؟! بگویید پسرم، دخترم، حاج خانم، این میوه را من به یاد حضرت مهدی(عج) خریدم؛  شام میل کنید به یاد حضرت مهدی(عج) باشید. نام و یاد حضرت و عشق و علاقه خودمان به حضرت را اگر برای اعضای خانواده، برای همکار خودمان و برای مراجعین خودمان بیان کنیم، خیلی از کارها می‌تواند برکاتی از عنایت حضرت را برای ما داشته باشد؛ که بله شما این کار را کردید، برای من کردید، حالا من هم جبران می‌کنم.

 این کار حدود 15 فایده دارد. اگر ما کارمان را، مخصوصاً کار مستحبی‌مان را، به نیابت حضرت انجام دهیم، یک عملی که ما می‌فرستیم به آقا امام زمان(عج)، این عمل معطر به نگاه حضرت می‌شود؛ منور و نورانی می‌شود. به نگاه حضرت گرد و غبارش پاک می‌شود و به نگاه حضرت چند برابر می‌شود. مثل وقتی که کسی بچه‌ای دارد و می‌آید به شما یک میوه می‌دهد که می‌خواهید بخورید؛ نگاه می‌کنید و می‌بینید یک‌خرده گردوغبار دارد و تمیزش می‌کنید. یک چیزی که شما می‌خواهید استفاده کنید باید کاملاً شرایط مادی و معنوی‌اش مهیا باشد. مثلاً کسی چیزی خریده و در راه خدا داده، اما حق‌الناس در آن است، رد مظالم در آن است، این مالِ خمس داده نیست، این مالِ رشوه است، این مالِ ربا است؛ وقتی دست حضرت می‌رسد، ایشان پاکش می‌کند. از گردوغبارهای مادی و گردوغبارهای معنوی پاک می‌کند.

حضرت این عمل را چند برابر به انسان منتقل می‌کند. یکی از کارهایی که حضرت زهرا(س) در این مسائل انجام می‌دهد این است که حضرت دعا می‌کند. آفرین! تو اگر کسی برای شما هدیه بیاورد، برای بچه شما هدیه بیاورد، دعایش نمی‌کنی؟ می‌گویی خدا خیرش بدهد، بچه‌ام را خوشحال کرد، من را خوشحال کرد، هدیه برایمان آورد. وقتی ما هدیه به امام زمان(عج) می‌دهیم، پیغمبر هم خوشحال می‌شود، حضرت زهرا(س) هم خوشحال می‌شود، امیرالمؤمنین خوشحال می‌شود، ائمه خوشحال می‌شوند، خود امام زمان خوشحال می‌شود، خدا هم خوشحال می‌شود که بارک‌الله برای حجت من کار خیر انجام دادید، من هم عمل تو را چند برابر می‌کنم.

یکی از کارهایی که حضرت انجام می‌دهد این است که وقتی عمل خوب انجام می‌دهیم، حضرت توفیق می‌دهد که ما این اعمال خوبمان را ادامه بدهیم. یک وقت ادامه می‌دهیم، اما باید حفظش کنیم؛ چون گاهی ما کارهای خوب خیلی انجام می‌دهیم؛ ولی یک کاری می‌کنیم که باطلشان کنیم: «لا تُبْطِلُوا صَدَقاتِکُمْ بِالْمَنِّ وَ الْأَذی». توفیقِ ادامه کار خیر و افزایش کار خیر، از آثار عملی است که انسان برای امام زمان انجام می‌دهد و هدیه به امام زمان(عج) می‌کند.

یکی دیگر از آثار این اعمال خوب این است که حضرت عمل ما را به پرونده خودش متصل می‌کند. دیگر مال من نیست؛ حالا حضرت این عملِ گردوغبار گرفته و آلوده ما را تمیز می‌کند، اما به پرونده خودمان برمی‌گردد. عمل ما چیست؟ اعمال ناقص و مشکل‌دار ما را تروتمیز می‌کند و برمی‌گرداند و به نامه عمل اضافه می‌کند. از آثار اینکه انسان اعمالش را به حضرت هدیه کند این است که از عمل کم نمی‌شود، بلکه چند برابر هم می‌شود، کثیفی‌هایش پاک می‌شود، گرد و غبارش پاک می‌شود. این عمل ادامه دارد، بزرگ می‌شود، با برکت می‌شود و ما از این عمل استفاده می‌کنیم.

خیلی وقت‌ها ما عملی را انجام می‌دهیم؛ اما استفاده نمی‌کنیم. ببینید؛ مثلاً این همه برای اعضای خانواده زحمت می‌کشیم؛ اما نفعی برای ما ندارد، ناسپاس هستند، شکرگزاری نمی‌کنند. ولی اگر برای امام زمان کار کنیم، آقا در دل این اعضای خانواده یک عشق و محبت نسبت به شما ایجاد می‌کند که شما چه‌کار کنید؟ بچه‌ها نسبت به شما علاقه نشان می‌دهند، تشکر می‌کنند، قدردانی می‌کنند، محبت می‌کنند. این هم یکی از مسائل است.

از جمله کارهایی که الآن هم اخیراً یک نواهایی و چیزهایی به وجود آمده، این است که ما بیاییم در طول روز زمانی را بگذاریم و با حضرت گفت‌وگو کنیم؛ مثل پدر و فرزند، مثل مادر و فرزند. بنشینیم خودمانی البته نه بی‌ادبانه خودمان باشیم، بگوییم آقاجان ما دوستت داریم. در دعای کمیل برای حضرت گریه و ناله کنیم. حضرت الآن در یک شرایط تنها هستند. ببینید هیچ امام و پیغمبری این‌همه مدت، نزدیک هزار و چهارصد سال، تنها نبوده است. امام زمان(عج) تنها است. افراد هستند دورش، اما آن قدرتی که می‌تواند در عالم هستی ایفا کند، آن قدرتش محدود است؛ باید شرایط به وجود بیاید.

آقا بیاید، با چه کسی بیاید؟ مگر برای امام حسین 18 هزار نامه ننوشتند که بیا؟! مگر وقتی مسلم بن عقیل به کوفه آمد شب اول، دوم و سوم چند هزار نفر به مسلم اقتدا نکردند؟! چطور شد که بعد از چند شب، حضرت مسلم وقتی نماز خواند یکی دو سه نفر بیشتر پشت سرش نبودند؟ امام حسین(ع) هم اول نماینده فرستاد، نماینده آمد و این‌جوری شد؛ دیگر هم نتوانست نامه به امام حسین(ع) بفرستد. الآن خیلی از بزرگان جهان هستی، نه‌فقط ایران، نه قم، نه تهران، می‌گویند نقش مقام معظم رهبری مثل نقش مسلم بن عقیل است. اگر ما با این مسلم بن عقیل امام زمان همراهی کردیم، پشتیبانی کردیم، کمک کردیم، می‌توانیم به امام زمان(عج) کمک کنیم.

اگر نه، آنجا ما پا به فرار گذاشتیم که دیگر حتی آن شب بعد از اینکه با حضرت مسلم نماز خواندند، جایی که برود استراحت کند نداشت؛ رفت خانه یک خانم شب را گذراند. آن هم پشت دیوار خانم نشسته بود؛ تنها، تک و تنها. همین مردمی که این‌همه نامه نوشته بودند برای حضرت امام حسین(ع) و مسلم که امام حسین فرستاد، همین‌ها آمدند چند هزار نفر با مسلم جنگیدند. مدام لشکر می‌خواستند... حالا بگذریم.

منظور اینکه اگر ما این عظمت آقا را درک کنیم، اگر ما به یاد آقا باشیم، حداقل روزی نیم ساعت، یک ربع، 10 دقیقه شروع کنیم؛ 10 دقیقه، نیم ساعت، کمتر، بیشتر، یک فرصت‌هایی بگذاریم. حتی آن‌هایی که در شهرستان هستند به امامزاده‌ها بروند، به مساجدی بروند که اهل دل آنجا ارتباط دارند، به نماز جماعت‌ها بروند و با پایگاه‌های بسیج همکاری کنند. بگویند ما می‌رویم پایگاه بسیج، مسجد، نماز جمعه، نماز جماعت و مجلس امام حسین(ع) برای چه؟ برای اینکه آقا امام زمان را خوشحال کنیم.

چرا؟ چون آقا در زیارت ناحیه می‌فرماید که من صبح و شب در مصائب شما گریه می‌کنم؛ اگر اشک‌هایم تمام شود، خون گریه می‌کنم.  ما می‌آییم مجالس امام حسین(ع) گریه کنیم، برای اینکه با شما همراهی و همکاری بکنیم. وگرنه ما برای غذا، چای و امثال این‌ها که نمی‌آییم. اگر ما بیاییم این‌جوری با امام زمان معامله کنیم، نتیجه می‌گیریم.

ما در دعای ندبه می‌خوانیم که امام صادق(ع) برای امیرالمؤمنین(ع) 55 خصوصیت می‌شمارد. «یا علی انت...»؛ 55 تا برای امیرالمؤمنین می‌شمارد. یکی از خصوصیات «یَحْذُو حَذْوَ الرَّسُولِ» است؛ علی پایش را جای پای پیغمبر می‌گذارد؛ نه جلو، نه عقب، نه راست، نه چپ، نه تند و نه کند. چقدر جالب است. چون در زیارت ناحیه نقل شده که شما فرمودید من شب‌وروز برای جدم گریه می‌کنم، ما آمدیم برای امام حسین گریه کنیم تا به شما اقتدا کنیم، از شما تبعیت کنیم.

یکی دیگر از کارهایی که خیلی خوب است انسان انجام بدهد، خوشحال کردن مؤمنین است؛ لذا بعضی از بزرگان فرمودند صدقه خوب است؛ اما تعددش خوب است. نمی‌خواهد 100 هزار تومانی بدهید، اگر بدهید خوب است، ولی 10 هزار تومان به 10 نفر بدهید؛ 10 بار بدهید. این تعدد صدقه، تعدد کار خیر مهم است. نماز هم یکی از چیزهایی است که انسان را عاقبت‌به‌خیر می‌کند؛ نماز اول وقت و آن هم نماز به جماعت و آن هم نماز در امامزاده است. آن‌هایی که در شهرهای خودشان یا روستا حتی اگر امامزاده دارند، اولویت امامزاده است؛ نماز آنجا آسایش بیشتری دارد.

و از جمله چیزهایی که باز به نظر می‌رسد خیلی کم کار می‌شود، مطالعه شرح حال ائمه و امام زمان(عج) است. خیلی داستان در مورد امام زمان(عج) زیاد است. این را هم بگویید، بخوانید، ببینید چه عظمتی پیدا کردند وقتی این‌ها با امام زمان ارتباط پیدا کردند. آقا بهشان عنایت کرده، مشکلات چندین ساله که حل نشده با یک نگاه حضرت حل شده است. ما نسبت به امام زمان اطلاعات نداریم؛ از زندگی، روش، منش و برخوردشان و زحماتی که می‌کشند اطلاع نداریم. برویم کتاب‌ها را بگیریم بخوانیم.

وظایف شیعه در زمان غیبت، این خودش یک بحث مفصلی دارد که ما به آن وظایف عمل کنیم که ما وظیفه داریم یا نداریم؟ بله، یکی از وظایف مهم این است که ما چه‌کار کنیم؟ برویم مردم را با امام زمان آشنا کنیم؟ به عقاید و افکار امام زمان آشنا شویم؟ ببینیم آقا چه‌کار می‌کنند؟ از صبح تا شب چه‌کار می‌کند؟ از صبح تا شب بیکار نشسته یا می‌خوابد؟ یا نه همه‌اش این طرف عالم و آن طرف عالم است. الآن حضرت همین مصیبتی که به بچه‌های غزه می‌آید را می‌بیند؛ همه را می‌بیند.

من یادم هست آن اول انقلاب که انقلاب نشده بود طلبه‌ها، علما و روحانیون به خانه مراجع می‌رفتند؛ آیت‌الله گلپایگانی، وحید خراسانی، آیت‌الله مکارم و... صبح چند تا رفتیم، بعدازظهر هم یکی دو جا رفتیم. آخری‌اش خانه آیت‌الله نوری همدانی بود که رفتیم؛ در خیابان بیگدلی بود خانه‌شان. از آنجا شروع کردند، مردم و طلبه‌ها با شعار علیه شاه و مرگ بر آمریکا حرکت کردند. خلاصه به چهارراه شهدا رسیدیم که می‌خواستیم طرف حرم بیاییم. این‌ها شروع به تیراندازی کردند. یکی از طلبه‌هایی که فامیلشان آقای فلاح بود، این طلبه‌های جوان، خیلی خوش‌سیما، خوش‌لباس، شیک و تروتمیز و مرتب تیر خورد. به خانه آیت‌الله‌العظمی مرعشی(ره) بردیمش. آیت‌الله مرعشی تا چشمش به این جوان افتاد که دارد این‌جوری دست‌وپا می‌زند و خون هم دارد می‌ریزد، حالش به هم خورد و افتاد.

می‌خواهم این را بگویم؛ این‌همه شهدا، این‌همه مصائبی که در همین جریانات اخیر برای بچه‌های بسیج، حزب‌اللهی و مؤمنین به وجود آمد را امام زمان(عج) می‌بیند و غصه می‌خورند. همه از خدا طلب مغفرت کنیم.

یکی از کارهایی که ما باید انجام بدهیم این است که از خدا فرج امام زمان(عج) را بخواهیم. امام زمان خیلی قشنگ است، ولی خیلی محزون، مغموم و دل‌شکسته است. خیلی از خدا بخواهیم. چندین بار بزرگان توصیه کردند که به شیعه‌ها بگویید برای فرج امام دعا کنید؛ چرا؟ چون «فرج ما فرج شما است». باید یک مقداری ما مردم را نسبت به وظایف زمان غیبت آگاه کنیم، ترغیب کنیم که به آن وظایف عمل کنند و آن وظایف را من بارها به دوستان در جلسات مختلف گفتم؛ آقا تصمیم بگیرید همین الآن روزی 10 تا پیام‌های امام زمانی برای 10 تا از دوستانتان بفرستید. خرجی هم ندارد، چیزی نیست، بعد چه برکاتی برایتان می‌آید.

وقتی بچه‌ها کوچک بودند بعضی وقت‌ها چیزی می‌خواستند، می‌رفتم می‌خریدم و زیر بالشت می‌گذاشتم. از خواب که بیدار می‌شدند می‌گفتند فلان چیز را که دیشب گفتیم، برای ما خریده و گذاشته‌اید؟ بعد من می‌گفتم نه این‌ها را آقا امام زمان خریده و این‌ها از طرف امام زمان(عج) است. این‌ها عشق، محبت و علاقه به امام زمان(عج) را در اعضای خانواده زیاد می‌کند. در این صورت دیگر خدای ناخواسته از بچه‌های ما افرادی نمی‌شوند که برای دشمن سیاهی‌لشکر باشند.

 

چه آسیب‌هایی ممکن است به لحاظ اعتقادی پیش بیاید اگر پدیده ظهور را با خرافات آمیخته کنیم یا اصلاً داستان زندگی حضرت ولی‌عصر(عج) را با خرافات و این مسائل آمیخته کنیم؟ این قضیه چه آسیب‌هایی را متوجه اعتقادات مردم می‌کند؟

این هم یک نکته مهمی است. مثلاً در مجالس از 50 نفر بپرسید که آیا داستان از زندگی علی‌اکبر بلد هستند؟ جریان کربلا را بلد هستند؟ ولی یک‌جا صحبت می‌کردم 50 تا نکته از زندگی حضرت علی‌اکبر برای آنها درآوردم. بله، چند بار امام حسین(ع) نامه نوشته، به والی مدینه داده، به علی‌اکبر داده برده و آنجا با آن والی مدینه بحثشان شده است. والی گفته اسم تو چیست؟ گفته علی. گفته علی پسر چه کسی؟ گفته پسر علی. بعد گفته آن یکی داداشت اسمش چیست؟ گفت علی... چه خبره این‌قدر علی علی؟ آن‌ها هم به امیرالمؤمنین فحش می‌دادند، نفرین می‌کردند، لعن می‌کردند. علی‌اکبر گفته اگر پدر من 10 فرزند پسر دیگر هم بیاورد باز هم اسمش را علی می‌گذارد.

این کارهایی است که ایشان انجام داده است. در خود کربلا علی‌اکبر خیلی نقش داشت؛ نقش اول را در خدمت‌رسانی به زن و بچه‌های اهل‌بیت (ع) داشت. نقش اول را حضرت ابوالفضل داشت، نقش دوم را علی‌اکبر داشت؛ آب بیاورد، غذا بیاورد، کمک کند، بچه‌ها گریه می‌کردند آرام کند، خانم‌ها که محارم بودند گریه می‌کردند و بی‌تابی می‌کردند، این‌ها را آرام کند. نقش بسیار مهمی داشت. بعد که جبهه رفت... از این‌ها بگذریم.

منظور اینکه، متأسفانه اطلاعات ما از ائمه(ع) خیلی کم است. بچه‌های ما، خودمان، به‌اندازه‌ای که از فوتبالیست و نمی‌دانم بازیگر تلویزیون و فیلم و این‌ها اطلاع داریم که در چند بازی، در کدام کشور چه‌کار کرده، چند تا اوت زده و چه‌کار کرده، به این اندازه، نه بلکه کمتر از این. یک‌سری برنامه‌ها در خود همین ایتا هست ولی متأسفانه بچه‌ها خیلی چیزها را کار ندارد.

وقتی اطلاعات ندارند، یک چیزی می‌بافند. مثلاً فکر می‌کنند که به‌خاطر اینکه علی‌اکبر خیلی خوشگل بود و خیلی خوش‌صدا بوده چون مؤذن هم بوده و خیلی مثلاً خوش‌تیپ بوده، امام حسین برای او گریه می‌کرده است. نه، برای آن «اَشبَهُ النّاس خَلقاً وَ خُلقاً وَ مَنطِقاً به رَسولِ الله» گریه می‌کرد!  امام زمان (ع) وقتی می‌بیند بچه‌های مذهبی شهید می‌شوند، خیلی بچه نماز شب، قرآن و دعا خوانده و روضه، مسجد، نمازجمعه و نماز جماعت رفته جلوی چشمش دست‌وپا می‌زند، حضرت ناراحت می‌شود.

ما باید برای این مظلومیت حضرت دعا کنیم. حالا بعضی وقت‌ها مداح‌ها مثلا می‌گویند که «من سگ حسینم». چه کسی گفته؟ سگ می‌خواهد چه‌کار کند؟ آدم می‌خواهد. یا دروغ‌هایی راجع به امام حسین، علی‌اکبر و ابوالفضل درست می‌کنند. من چند بار کتاب‌های تاریخی را نگاه کردم؛ کربلا تا مدینه از این 86 اسیر و خانواده امام حسین، یک نکته منفی هم پیدا نکردم. کسی هم تا حالا نقل نکرده که مثلاً در اینجا این دختر امام حسین، خواهر امام حسین(ع)، همسر امام حسین(ع)، همسر حضرت ابوالفضل(ع) و الی‌آخر، بچه آن‌ها، یک نقطه‌ضعف از خودش در تاریخ داشته است. الحمدلله خود این یک «ساختن جامعه» و یک «شناخت جامعه» است.

متأسفانه ما الآن شناخت کافی از این ائمه نداریم. حتی من معتقدم راجع به حضرت امام هم ما آن‌طوری که باید شناخت کافی نداریم. در بعضی جلسات البته گفته‌ام یکی از خواسته‌هایم این است که لحظات طلایی حضرت امام را به تصویر بکشیم؛ به داستان، شعر یا گزارش. خود مقام معظم رهبری همین‌طوری است؛ ایشان یک‌سری مسائل دارد که خیلی کم گفته می‌شود. آن‌ها نمی‌خواهند بگویند، شاید راضی هم نباشند، ولی ما الآن به الگوداری احتیاج داریم. الگو نمی‌گوییم الگو بسازیم، «الگوداری»؛ الگویی که دارند را برای مردم مطرح کنیم که مردم بدانند این‌ها به‌خاطر چیست.

مگر این‌همه عالم در طول تاریخ بوده، چه کسی مثل امام آمد این‌طوری یک تحول بنیادی ماندگاری را در یک کشور درست کرد؟ اگر امام نبود می‌شد؟ نه. این‌همه عالم، این‌همه مرجع، این‌همه سید، این‌همه چه و چه نتوانستند. راجع به مقام معظم رهبری در دنیا بگردید یک فردی متعهدتر، مؤمن‌تر، فداکارتر از آقای{آیت الله}  خامنه‌ای پیدا نمی‌کنید. باید این‌ها را برای مردم بگویند. راجع به امام زمان(عج) که دیگر اصلاً یک چیزهایی است که آدم واقعاً کلمات ندارد.

انتهای پیام
این مطلب برایم مفید است
0 نفر این پست را پسندیده اند

موضوعات داغ

نظرات و دیدگاه ها

مسئولیت نوشته ها بر عهده نویسندگان آنهاست و انتشار آن به معنی تایید این نظرات نیست.