هندبالیست تیم ملی ایران: با امکاناتی که به ما داده اند نباید توقع مدال ناگویا را داشته باشند/ آواره این شهر و آن شهر بودیم

زهرا آسترکی در گفت‌وگو با خبرنگار ورزشی جماران، درباره شرایط تیم ملی کبدی زنان برای حضور در بازی‌های آسیایی ناگویا گفت:  شرایط آماده‌سازی خوب بوده است. در بدنسازی، دویدن و تکنیک به سطحی رسیده‌ایم که می‌توانیم با حریفان خود رقابت پایاپایی داشته باشیم و امیدواریم بتوانیم نتیجه بگیریم. اکنون تقریباً تیم در پیک آمادگی خود قرار دارد.

او درباره تفاوت شرایط  نسبت به دوره‌های قبلی و نقاط قوت و ضعف تیم ملی ادامه داد: بهترین چیزی که به نظر من می‌تواند به یک تیم کمک کند، همدلی و غیرتی است که بازیکنان با یکدیگر در زمین خواهند داشت. قطعا  رقبا هم مانند ما تمرین می‌کنند، اما چون کبدی ورزشی گروهی است، تیمی که همدل‌تر باشد و غیرت بیشتری بگذارد، قطعاً برنده میدان خواهد بود. در تمام سال‌هایی که بازی کرده‌ام، زمان‌هایی که تیم همدل بوده، توانسته نتیجه بسیار مطلوبی بگیرد. اکنون زمان مناسبی نیست که بخواهیم درباره نقاط ضعف تیم صحبت کنیم، زیرا فرصت بسیار کمی داریم. قطعاً هر تیمی که به مسابقات می‌رود، نقاط ضعف و قوت خود را دارد، اما اکنون زمان آن است که فقط روی نقاط قوت خود تمرکز کنیم. اگر بخواهیم نقاط ضعف خود را برطرف کنیم، فرصتی برای این کار نداریم. در حال حاضر دقیقاً تمرکز خود را گذاشته‌ایم تا نقاط قوت‌مان را برجسته کنیم تا در آن به هماهنگی با یکدیگر برسیم.

آسترکی درباره اصلی‌ترین رقبای تیم ملی در ناگویا گفت: کبدی دیگر به این شکل نیست که رقابت فقط بین ایران و هند باشد. اکنون چین‌تایپه خودش یکی از مدعیان قهرمانی به شمار می رود. ژاپن نیز میزبان است و نخستین بازی ما هم با این تیم خواهد بود. بنگلادش، تایلند و نپال نیز تیم‌هایی هستند که در این مدت قدرتمند ظاهر شده‌اند و طی یک سال تغییر کرده‌اند. یک حُسن دیگری که این تیم‌ها نسبت به ما و هند دارند، این است که ۱۲ تا ۱۴ بازیکن دارند و روی همان بازیکنان کار می‌کنند و هماهنگ هستند. تیم‌های ما معمولاً خانه‌تکانی دارند. اکنون میانگین سنی تیم ما بسیار پایین است. البته از دو مسابقه قبل نیز جوان‌گرایی صورت گرفته بود و امیدواریم تجربه‌ای که در تیم باقی مانده، در کنار جوان‌گرایی و انرژی بالایی که بچه‌ها دارند، بتواند برای ما نتیجه به همراه داشته باشد و خوشرنگ‌ترین مدال را به دست بیاوریم. ما اصلاً بازی سبک نداریم و این‌گونه نیست که مانند گذشته بگوییم ایران دیگر روی سکو می‌آید. واقعاً باید برای لحظه به لحظه مسابقات بجنگیم.

او همچنین درباره شرایط اردوها و امکانات تمرینی نیز گفت: واقعاً با این شرایطی که در اختیار ورزشکار، به‌خصوص زنان، قرار می‌دهند، اصلاً نباید توقع مدال داشته باشیم. نسبت به قبل نمی‌توانم بگویم شرایط ما بدتر شده، اما واقعاً شرایط هیچ‌وقت ایده‌آل نیست. با این حال، ما دیگر محکوم به ادامه دادن هستیم. شرایط جنگی باشد، امکانات کم باشد یا هر اتفاق دیگری رخ دهد، من وظیفه خودم را تمرین کردن می‌دانم؛ اگر مسئولان هم وظیفه خود را بدانند، باید امکانات را مهیا کنند. ما فقط باید تمرین کنیم تا بتوانیم نتیجه را تغییر دهیم و فراهم کردن امکانات  واقعاً از دسترس ما خارج است و کنترلی روی آن  نداریم.

آسترکی درباره تمرین زیر نظر غلامرضا مازندرانی و کار کردن با یک سرمربی که چنین تجربه‌ای پیش از این در تیم زنان وجود نداشته است، گفت: اوایل از لحاظ برقراری ارتباط، تمام بچه‌ها یک شکاف خاصی داشتند. 8 ماه بود که در اردو بودیم و کم‌کم مانند یک خانواده شدیم و در کنار هم زندگی کردیم. فاصله اردوهای ما نیز بسیار کم بود؛ ۱۵ روز اردو بودیم و سه، چهار روز به خانه می‌آمدیم. شرایط به شکلی بود که بیشتر در کنار یکدیگر بودیم و کم‌کم از لحاظ روانی توانستیم ارتباط برقرار کنیم. باید بگویم مازندرانی در این مسیر بی‌رقیب است. به هر حال، او تنها مربی غیرهندی است که در لیگ حرفه‌ای پروکبدی مربی بوده و تمام رزومه‌ای که دارد، فکر می‌کنم گواه صحبت من باشد. ما واقعاً از این مسئله استفاده کردیم و بهره بسیار زیادی بردیم. امیدوارم این موضوع جا بیفتد و بتوانیم مربی‌هایی مانند ایشان را بیشتر در کشور داشته باشیم. حضور او برای ما مفید بود و  برای کسب مدال طلا می‌رویم.

ملی‌پوش کبدی زنان ایران درباره تأثیر دیده شدن این رشته بر استقبال دختران جوان گفت: خودم بازیکنی هستم که ورزش را از کبدی شروع نکردم. در سطح حرفه‌ای هندبال، کاراته و تکواندو را دنبال می‌کردم و زمانی که وارد این رشته شدم، آن‌قدر برای من جذابیت داشت که با تمام ضربات سختی که از لحاظ روحی، بدنی یا هر چیز دیگری خوردم، باز هم آن را انتخاب می‌کنم. کبدی آن‌قدر جذابیت دارد که اگر کمی روی آن مانور داده شود و اسپانسرها به سمت این رشته بیایند به‌خصوص در بخش زنان، شرایط می‌تواند بهتر شود. ما اکنون پخش مسابقه نداریم و مصاحبه آنچنانی هم با ما انجام نمی‌شود. 8 ماه است که در اردو هستیم و شاید سه، چهار بار آمده و از ما مصاحبه گرفته باشند. آکادمی ملی المپیک یک ویدئو از خانم‌های کبدی درست کرده، اما حتی یک ثانیه هم ویدیویی از ما وجود ندارد و دیده نمی‌شویم. از طرفی تا دیده نشویم، جذبی صورت نمی‌گیرد.

آسترکی در ادامه  تصریح کرد: با اینکه پرافتخارترین تیم ورزشی زنان هستیم، زحمت می‌کشیم، اما هیچ‌وقت نه مزدمان را گرفتیم و نه امکانات خوبی داشتیم. اکنون کمپ ما خراب شده و تمام این مدت واقعاً آواره این شهر و آن شهر و اینجا و آنجا بودیم. تمام وسایل را مدام بار می‌زدند و می‌آوردند و ما دو روز منتظر می‌ماندیم تا وسایل برسد. واقعاً آن‌گونه که باید دیده نمی‌شویم. رشته‌های ورزشی دیگر اصلاً به اندازه ما مقام‌آور نیستند، اما خیلی بهتر  دیده می‌شوند و این واقعاً درست نیست.

ملی‌پوش کبدی زنان ایران درباره اینکه بازی‌های آسیایی ناگویا تا چه اندازه می‌تواند معیار واقعی برای سنجش جایگاه کبدی زنان ایران در آسیا باشد، گفت: اینکه یک بازی آسیایی بتواند در واقع کل جامعه کبدی را قضاوت کند، درست نیست، اما اینجا می‌توانیم محک بسیار خوبی بخوریم، به خاطر اینکه واقعاً در این مدت زحمت کشیده‌ایم. نسبت به سال‌های پیش که خودم در اردوها بودم، صد برابر توان گذاشته‌ایم و فکر می‌کنم هرچقدر توان بگذاریم و تلاش کنیم، نتیجه آن را خواهیم گرفت.

او در پایان صحبت‌های خود تصریح کرد: هر نتیجه‌ای گرفتیم، بدانید به اندازه زحمتی که کشیده‌ایم بوده. رقبای اصلی که می‌توانند مانع رسیدن به طلا شوند، هند و چین‌تایپه هستند. این دو تیم اکنون مدعی قهرمانی هستند، اما ما هم واقعاً هم‌قسم شده‌ایم که اجازه ندهیم طلا به غیر از ایران به جای دیگری برود. امیدوارم بتوانیم این کار را انجام دهیم. واقعاً با این شرایط و امکاناتی که داشتیم، کار بزرگی خواهد بود، اما امیدواریم به سرانجام برسد. 

مشاهده خبر در جماران